PſalmusCV.

Pſalmusquē dixerit apl̓us Paulus pͥncipem ptātꝭgeris qui oꝑatur in filijs infidelitatis: ⁊ illd̓vbi ait de quibuſdā: vt reſipiſcāt de diaboli laqueis captiuitati ab ip̄o ẜm ipſius voluntatē: ⁊ verba dn̄i noſtri Ieſu chriſti vbieū expellēs de fideliū cordibꝰ ait: Nūc pͥnceps huiꝰ mūdi miſſus eſt foras: ⁊ ip̄iª itidēapl̓i dicētꝭ: Qui eruit nos de poteſtate tenebrarū: ⁊ trāſtulit in regnū filij caritatis ſue.Hec atqꝫ huiuſmodi ratiocinatijs intēdeanimū: ⁊ in litteras veteris teſtamēti: ⁊ vide qͥd cantet̉ in eo pſalmo cuiꝰ ē titulus qn̄domus edificabat̉ poſt captiuitatē. Ibi .n.dr̄: Cātate dn̄o canticū nouū. Et ne exiſtimes ad iudeoꝝ ppl̓m tm̄ modo ꝑtinere. Cātate inqͥt dn̄o oīs t̓ra: cantate dn̄o: ⁊ bn̄dicite nomē eius: annūciate: vel potiꝰ bn̄ nūciate: īmo vt ip̄m verbū qd̓ in greco poſitūeſt tranſferā euāgelizate diē ex die ſalutareeius. Hinc em̄ euāgeliū nūcupatū eſt in qͦannūciat̉ dies ex die dn̄s chriſtus: lumē delumine: filius ex patre. Hoc em̄ eſt ⁊ ſalutare eius: qꝛ ſalutare dei chriſtus eſt: ſicut etſuꝑius iam demonſtrauimꝰ. Annūciate ingentibꝰ gloriā eius: in omnibꝰ populis mirabilia eius: Qm̄ magnus dominus ⁊ laudabilis nimis: terribilis ē ſuꝑ omnes deos:quoniā omnes dij gentiū demonia. Iſti gͦinimici cum rege ſuo diabolo: captiuū tenebant populū dei. De qua captiuitate cūredimimur: ⁊ pͥnceps hꝰ mūdi mittit̉ foras:edificat̉ domus poſt captiuitatē: cuiꝰ lapisangularis ē chriſtus: qͥ duos cōdidit in ſe īvnū nouū hominē faciens pacē: quā diesex die veniens euāgelizauit eis qͥ erāt ꝓpe:⁊ eis qui erant longe: faciens vtraqꝫ vnuꝫ:⁊ adducens alias oues que nō ſunt de hocouili: vt ſit vnus grex ⁊ vnus paſtor. Et itadeꝰ dedit ī miſericordias p̄deſtinatos ſuos:qꝛ nō volentis neqꝫ currētis: ſed miſerētiseſt dei. In cōſpectu omnium qui ceperanteos. Hi ergo inimici diabolus et angeli eiꝰcaptiuauerāt p̄deſtinatos in dei regnum ⁊gloriā: a redemptore aūt noſtro foras miſſiqui dominari infidelibus ſolebant intrinſecus: fideles oppugnāt extrinſecꝰ. Sed oppugnāt: nō expugnant eos qui apprehendūt turrim fortitudinis a facie inimici. Utautē oppugnent: ſentiūt in nobis eſſe infirmitates reliquas ꝓpter quas dicimꝰ: Dimitte nobis debita noſtra: ꝓpter quas dicimus: ne nos inferas in temptationē: ſedlibera nos a malo. His itaqꝫ inimicꝭ eiectꝭperfecit dn̄s chriſtus ſanitates in corpore:

cui caput eſt ip̄e ſaluator corporis: vt in eoip̄e corꝑe ſuo tertia cōſummet̉. Sic em̄ dixit: Ecce eijcio demonia: ⁊ ſanitates ꝑficiohodie ⁊ cras: ⁊ tertia cōſummor: id eſt ꝑficior: occurrētibus omnibꝰ nobis in virumꝑfectum: in menſuram etatis plenitudinischriſti. Itaqꝫ eiectis demonijs a quibꝰ captiui tenebamur: ꝑ̄fecit ſanitates. Ideo ethic cum dixiſſet: Et dedit eos in miſericordias in cōſpectu omniū qui ceperant eos:tanqͣꝫ eiectis demonijs qui ceperāt: fit oratio vt ꝑficiat ſanitates. ¶ Saluos nosfac domine deus noſter: ⁊ cōgreganos de nationibꝰ. Uel ſicut alij cōdices habent: De gentibus. ¶ Vt confiteamur nomini ſancto tuo: ⁊ gloriemur in laude tua. Deinde breuiterſubiecit ipſam laudē. ¶ Benedictꝰ dominus deus iſrael a ſeculo et vſqꝫin ſeculum. Quod intelligimus ab eterno vſqꝫ ineternum: quia ſine fine laudabit̉ab eis de quibꝰ dicit̉: Beati qͥ habitant indomo tua ī ſecula ſecl̓oꝝ laudabūt te. Ip̄aeſt tertia ꝯſummatio corꝑis chriſti: eiectisdemonijs: ⁊ ꝑfectis ſanitatibꝰ vſqꝫ ad ipſicorporis īmortalitatē regnū ſempiternū ꝑfecte laudantiū: qꝛ ꝑfecte amantiū. Perfecte aūt amantiū: qꝛ facie ad faciē contemplantiū. Tunc em̄ ꝑficietur qd̓ in pͥmordiopſalmi huiꝰ oratū eſt. Memento noſtri domine in beneplacito ppl̓i tui: viſita nos ī ſalutari tuo: ad videndū in bonitate electoꝝtuoꝝ: ad letandū ī leticia gentis tue: vt lauderis cū hereditate tua. Nō em̄ de iudeisſolas cōgregat oues que perierūt domusiſrael: ſed etiā eas q̄ nō ſunt de illo ouili: vtſit grex vnus: vt dictum eſt: ⁊ vnus paſtor.Iudei v̓o cum putant ad ſuū regnū viſibile iſtam ꝑtinere ꝓphetiā: qꝛ ſpe inuiſibiliūbonorū gaudere nō norūt: in laqueos illiꝰruituri ſunt: de quo dn̄s ait: Ego veni ī nomine patris mei: ⁊ nō ſuſcepiſtis me: aliusveniet in nomīe ſuo: ⁊ hūc ſuſcipietis. Deqͦ apl̓s Paulꝰ ait: Quia reuelabit̉ hō peccati filius interitꝰ qui aduerſat̉ et extolliturſuꝑ omne quod dicit̉ deus aūt qd̓ colitur:ita vt in templo dei ſedeat oſtēdens ſe tanqͣꝫ ſit deꝰ: Et paulopoſt: Tūc reuelabit̉ inqͥtiniquus: quē dn̄s Ieſus interficiet ſpirituoris ſui: ⁊ euacuabit illumīatōe p̄ſentie ſueeum cuiꝰ eſt p̄ſentia ẜm oꝑationē ſathane īomni virtute ⁊ ſignis et ꝓdigijs mendacij:⁊ in omni ſeductiōe iniquitatis his qui pereunt: ꝓ eo qd̓ dilectionē veritatis nō rece