PſalmusCV

Pſadomū in qͣ mali habitāt: ⁊ bona in qͣ boni.Ip̄i nanqꝫ interficiebāt aīas ſuas immolādo filios ſuos: ⁊ effundēdo ſanguineꝫ paruulorū a conſenſione illius ſceleris alienorum. Un̄ dictū eſt: Effuderūt ſanguinē innocentem. Ergo interfecta eſt terra in ſanguinibꝰ. Et contaminata eſt in operibus eorū. Cum ip̄i interfecti ſunt ī aīa⁊ contaminati in oꝑibus ſuis. Et fornicati ſunt in adinuentionibus ſuis.Has dicit adinuētōes qͣs greci ἕπιηδευματα appellant. Nam hͦ v̓bū eſt in cōdicibus greciſ: ⁊ hoc loco ⁊ ſuꝑius vbi dictūeſt: Irritauerūt eū in adinuentionibꝰ ſuis.Cuꝫ ⁊ illic ⁊ hic eas dicat adinuentiōes inqͥbus alios imitati ſūt. Nō itaqꝫ ſic dictasarbitremur adinuentiōes: qͣſi ab ip̄is inſtitutas: nullo in alijs p̄cedente qd̓ imitarentur exemplo. Unde alij interp̄tes nr̄i: nonadinuentiones: ſꝫ ſtudia. Alij v̓o affectiones vel affectatiōes: alij voluptates dicere maluerūt. Et idē ip̄i qui dixerūt adinuētiōes: alio loco ſtudia poſuerūt. Hoc ē qd̓cōmemorare volui: ne q̄ſtionē faceret nomen adinuētionis in ea re quā nō a ſeip̄isexcogitauerūt: ſed alios imitati ſunt. ¶ Etijiratus eſt furore domīꝰᶠ in populoſuo. Noluerūt quidam interp̄tes nr̄i iraꝫponere: in eo qd̓ grecus habꝫ θυμοσ: ſedqͥdam iraꝫ poſuerūt: qͥdam v̓o indignationem: qͥdam animū interp̄tati ſunt. Quodlibet aūt horū dicat̉: perturbatio nō caditin deum: ſed de cōſuetudine tranſlatuꝫ potentiam vindicandi hͦ nomen accepit. Etabominatus eſt hereditatem ſua.¶ Et tradidit eos in manus getiū:⁊ dominati ſunt eorū qͥ oderūt eoſ.¶ Et tribulauerūt eos inimici eoꝝ:⁊ humiliati ſunt ſub manibꝰ eorū.Quādo eos hereditatē dei vocauit: manifeſtum eſt ꝙ non ad ꝑditionē: ſꝫ ad diſciplinā eos abominatꝰ ē: ⁊ tradidit eos ī manꝰinimicorū. Deniqꝫ ſequit̉. Sępe liberauit eos. ¶ Ip̄i aut exacerbauer̄t eūin conſilio ſuo. Hoc eſt qd̓ ſuꝑius ait:Non ſuſtinuerūt cōſiliū eiꝰ: Pernicioſumenī eſt cōſiliū hoīs ip̄i homī: quo ea queritque ſua ſunt: nō q̄ dei ſunt. In cuiꝰ hereditate qd̓ ip̄e nobis eſt: cū ad fruendū ſe prebere dignat̉: nullas patiemur cū ſanctꝭ ſocietatis anguſtias: dilectione rei nr̄e quaſi pͥuate. Glorioſiſſima qͥppe illa ciuitas adepta ꝓmiſſam hereditatē: in qͣ nullꝰ morietur: nullus oriet̉: nō habebit ciues qͥ ſingu

li gaudeāt ſuis rebus: qꝛ deꝰ erit oīa in omnibus. Cuiꝰ ſocietatē quiſqͥs in hac ꝑegrinatione fideliter ⁊ flagrant deſiderauerit:aſſueſcit pͥuatis p̄ferre cōmunia: nō ſua q̄rendo: ſed q̄ Ieſu chriſti: Ne ſibi ſapiens:⁊ ſibi cōſulens exacerbet deū conſilio ſuo:ſꝫ ſperans qd̓ nō videt. Nō feſtinet de hisque vident̉ fieri beatus: atqꝫ illud eternuꝫqd̓ non videt̉ patient̉ expectans: eiꝰ in ꝓmiſſionibꝰ ſequat̉ conſiliū: cuius in tēptationibꝰ p̄cat̉ auxiliū. Ita erit ⁊ humil̓ in cōfeſſionibus ſuis: ne fiat iſtorū ſimil̓ de quibus dicit̉. Et humiliati ſunt in iniqͥtatibus ſuis. Deus tn̄ plenus miſcd̓ianō neglexit eos. ¶ Et vidit cū tribulaꝑrentur: ᶠ cū audiret oratione eoruꝫ. f̄¶ Et memor fuit teſtamēti ſui: ⁊ penituit eum ẜm multitudinem miſericordie ſue. Penituit dictū eſt: qꝛ mutauit qd̓ eos ꝑdituros videbat̉. Et apuddeum qͥdem diſpoſita ⁊ fixa ſunt oīa. Necaliud facit qͣſi cōſilio repentino: quod nonex eternitate ſe facturū eſſe p̄ſciuit: ſꝫ ī creature tꝑalibus motibꝰ quā gubernat mirabiliter ip̄e nō tꝑalit̓ motus: quaſi repentīavolūtate facere dicit̉: qd̓ ordinatis rerumcauſis cōſilij ſui ſecretiſſimi immutabilitate diſpoſuit: qua ſuis queqꝫ tꝑibus agnitaagit: ita ⁊ p̄ſentia facit: ⁊ futura iā fecit. Etad hec qͥs idoneꝰ? Audiamꝰ itaqꝫ ſcripturam humilit̓ excelſa dicentē: Cū ⁊ paruulis nutriendis ſumenda porrigit: ⁊ maioribus exercendis ꝑſcrutanda ꝓponit. Et vidit cū tribularent̉: cū audiſſet orationē eoruꝫ: ⁊ memor fuit teſtamēti ſui: Utiqꝫ teſtamenti eterni: qd̓ diſpoſuit ad Abraam: nōveteris qd̓ abolet̉: ſed noui qd̓ etiā in veteri abſcondit̉. Et penituit eū ẜm multitudineꝫ miſcd̓ie ſue. Hoc fecit qd̓ diſpoſuerat:ſꝫ cōtribulatis ⁊ orantibꝰ ſe id ꝯceſſuꝝ eſſep̄ſciuerat: qꝛ ⁊ ip̄a oratio eorū: cū adhuc n̄eſſet: ſed futura eſſet: deū ꝓculdubio nō latebat. ¶ Et dedit eos in miſericordias. Ut eſſent nō vaſa ire: ſꝫ vaſa miſericordie. Ideo aūt puto pluralit̓ miſericordias dictas in qͣs eos dedit: qꝛ vnuſqͥſqꝫꝓpriū donū habet a deo: alius ſic: aliꝰ aūtſic. Dedit gͦ eos in miſcd̓ias. In conſpectu oīm qͥ ceꝑant eos. Age nunc qͥſqͥshec legis: ⁊ gr̄am dei qua in eternā vitaꝫ ꝑdn̄m noſtrū Ieſum chriſtū redimimur: legēdo in apl̓icis lr̄is: in ꝓpheticis aūt ſcrutādo cogͦſcis: ⁊ vetꝰ teſtamētū ī nouo reuelatū: in veteri nouū velatū vides: Recole

Alia lr̄aſppl̓m ſuum

Alia lr̄.tet audiuit