CPſalmus

cium dei? Et quaſi diceret: quare facio tātā mala quotidie: ⁊ nihil mali mihi ꝯtīgit:ſecutꝰ oſtendit illi tempus miſcd̓ie. An diuitias benignitatis ⁊ patīe ⁊ longanimitatis eius contemnis? Et vere qꝛ hoc cōtemnebat: ſed fecit illū ſollicitū: Ignoras inqͥtqm̄ benignitas dei ad penitentiā te adducit? Ecce tꝑs miſcd̓ie. Ne āt hͦ ille ſꝑ putaret futurū: quō ſecutus eū terruit? Tu aūtiam tempus iudicij audiſti: audi tempusmiſcd̓ie. Propter miſcd̓iam ⁊ iudiciū cantabo tibi domīe. Tu aūt inqͥt ẜm duriciaꝫcordis tui ⁊ cor impenitēs: theſaurizās tibi iram in die ire ⁊ reuelatōnis iuſti iudicijdei: qͥ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Eccemiſericordiā ⁊ iudiciū cantabo tibi domine. Sed minatꝰ eſt de iudicio: Nūqͥd ideoiudiciū dei tantūmodo formidandū eſt: ⁊nō amandū? Formidandū mal̓ ꝓpt̓ penā:amandū bonis ꝓpter coronā. Quia gͦ terruit malos apoſtolus ī hoc teſtimonio qd̓commemorauit: audi vbi ſpem dat bonisde iudicio: ſeip̄m ponit ⁊ dicit ⁊ oſtendit:⁊ ip̄e in ſe tēpus miſcd̓ie: qꝛ niſi ⁊ ip̄e inueniret tempus miſcd̓ie: qualem illum inueniret in iudicio? Blaſphemū ꝑſecutorē iniurioſum. Sic enī dicit ⁊ cōmendat tēpusmiſcd̓ie in quo mō ſumus. Qui pͥus fui inqͥt blaſphemꝰ ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus: ſꝫ miſericordiā conſecutꝰ ſum. Sꝫ forte ip̄e ſolꝰꝯſecutus eſt miſcd̓iam: audi quō nos erigat. Ut in me inqͥt oſtēderet chriſtꝰ Ieſusomnem longanimitatē ad informationemeorū qͥ credituri ſunt illi in vitam eternam.Quid eſt vt in me oſtēderet longanimitatem? Ut vnuſquiſqꝫ pctōr ⁊ ſceleratꝰ videret: qꝛ Paulus accepit veniā: ⁊ nō de ſe deſꝑaret. Ecce on̄dit ſe: erexit ⁊ alios. UbiIn temꝑe miſcd̓ie. Audi in tꝑe iudicij qͥddicat de bonis: Iterū dicēs de ſe ⁊ de alijſpͥmo miſcd̓iam cōſecutus eſt. Quare? Qfuit blaſphemꝰ ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus: venit dn̄s vt donaret Paulo: non vt redderet. Nā ſi reddere vellet: qͥd inueniret qd̓redderet peccatori: niſi penā ⁊ ſuppliciuꝫ:Noluit reddere penā: ſꝫ donauit gr̄aꝫ. Audi qꝛ ille cui donauit tenet dn̄m etiā debibitoreꝫ. Inuenit eū donatorē tꝑe miſcd̓ie:tenet debitorē tꝑe iudicij. Quo hͦ dicit: videte. Ego enī iam īmolor dixit: ⁊ tꝑs reſolutionis mee ꝓximū eſt. Bonū certamencertaui: curſum cōſummaui: fidem ẜuaui.Hoc tꝑe miſcd̓ie: Audi de iudicio: De ce

tero ſuꝑeſt mihi corōa uiſticie: quā reddetmihi dn̄s in illa die iuſtꝰ iudex. Nō dixitdonat: ſed reddet. Qn̄ donabat miẜicorserat: qn̄ reddet: iudex erit: quia miſcd̓iaꝫ ⁊iudiciū cantabo tibi dn̄e. Sꝫ donando delicta fecit ſe debitoreꝫ corone: ibi miſcd̓iaꝫconſecutꝰ ſum. Miẜicors gͦ dn̄s pͥmo: hicaūt reddet mihi coronam iuſticie. Un̄ reddet? Quia iuſtus iudex eſt. Quare iuſtusiudex? Quia bonū certamen certaui: curſum conſūmaui: fideꝫ ẜuaui. Ideo iuſtusnō poteſt niſi coronare iſta: inueīt eniꝫ iſtaq̄ coronaret. Antea v̓o quid inuenerat qͥpͥus fuit blaſphemus ⁊ ꝑſecutor? Iſta donauit: illa coronauit. Bonauit hec temꝑemiſcd̓ie: coronauit illa temꝑe iudicij: quiamiſcd̓iam ⁊ iudiciū cantabo tibi dn̄e. Sednunqͥd ſolus Paulus hͦ meruit? Hoc enīdixeram quomō in illo teſtimonio terruit:ſic ī iſto erexit. Cū dixiſſet: Reddet mihi īillo die iuſtus iudex: non ſolū mihi inquit:ſꝫ omībus qui diligūt manifeſtationē et regnum eius. Ergo fratres qm̄ habemus tēpus miſcd̓ie: nō nobis blādiamur: nō nosdimittamus: nō dicamus: ſemꝑ ꝑcit deuſ.Ecce feci heri: ⁊ peꝑcit deus: facio et hodie: ⁊ parcit deus: faciam ⁊ cras: qꝛ parcitdeus: Attēdis ad miſcd̓iaꝫ: ⁊ nō times iudiciū. Si vis cantare miſcd̓iam ⁊ iudiciū:intellige: qꝛ ideo parcit vt corrigaris: nonvt in malignitate ꝑmaneas: Noli tibi theſaurizare iram in die ire ⁊ reuelatiōis iuſtiiudicij dei: quia tempꝰ miſcd̓ie in alio pſalmo dicit̉: Pctōri auteꝫ dicit deus: Ut qͥdtu enarras iuſtificationes meas: ⁊ aſſumisteſtamentū meū ꝑ os tuum? Tu v̓o odiſtidiſciplinā meaꝫ: ⁊ abieciſti ẜmones meospoſt te. Si videbas furē: currebas cū eo:⁊ cum mechis portionem tuam ponebas.Sedens aduerſus fratrē tuū detrahebas:⁊ aduerſus filiū matris tue ponebas ſcandalum: Hec feciſti ⁊ tacui. Uide tꝑus miſericordie. Quid eſt tacui? Nūqͥd nō corripui? Sꝫ n̄ iudicaui. Quō enī tacet qͥ quotidie clamat in ſcripturis: in euāgelio: in p̄dicatoribus ſuis? Tacui a ſupplicio: nō av̓bo. Hec feciſti ⁊ tacui. Et qꝛ tacuit deuſ:id eſt nō vindicauit: quid ſibi dixit ī cordeſuo peccator? Audi. Suſpicatus es inqͥtiniqͥtatē ꝙ ero tibi ſil̓is: id eſt paruꝫ ē qꝛ tutalis eras: ⁊ me talem putabas. Et cū oſtēdiſſꝫ illi tꝑs miſcd̓ie: terruit de tꝑe iudicij.Arguā te ⁊ ſtatuaꝫ te ante faciē tuā. Tu te