PſalmusC

in illa eqͣlitate angelorū. Sed videte quiddixerim: nō erit confeſſio peccatorū. Nondixi: non erit cōfeſſio: erit enim ꝯfeſſio laudis. Semꝑ cōfiteberis illum deuꝫ: te creaturam: illū ꝓtectoreꝫ: te protectum. In illo quodāmodo abſconditus eris: ſicut dictum eſt: Abſcōdes eos in abſcōdito vultus tui. In atria eiꝰ in hymnisˡ confeſſionum confitemini ei. In portiscōfitemini: ⁊ in atria cum intraueritis confitemini in hymnis. Hymni laudes ſunt.Quādo intras te rep̄hende: cum intraueris illum lauda. Aperite mihi portas iuſticie: dicit in alio pſalmo: ingrediens in easconfitear domīo. Nūquid dixit: cū ingreſſus fuero iam non cōfitebor? Etiaꝫ ingreſſus cōfitebitur. Que enim peccata cōfitebatur dn̄s noſter Ieſus chriſtus quandoait: Confiteor tibi pater domīe celi ⁊ terre?Illum laudās confitebat̉: nō ſe accuſans.¶ Laudate nomen eius quoniamſuauiſ eſt dominꝰ. Nolite putare quiadeficitis in laudando. Laudatio veſtra qͣſi māducatio erit. Quantū laudatis: tātūvires acqͥritis: ⁊ tm̄ dulceſcit quē laudatꝭ.Laudate nomen eius quoniā ſuauis ē dominus. Ineternuꝫ miſericordia eiꝰ.Non enim cum te liberauent deſinet eē miſericors: ⁊ vt protegat ſemꝑ in eternam vitam miſericordia eius eſt. Ineternuꝫ ergomiſericordia eius. Et vſqꝫ in generationem ⁊ generatione veritas eiꝰ.Aut omnem generationē accipe qd̓ dictūeſt in generationem ⁊ generationeꝫ: aut induabus generationibus: vnam terrenam:alterā celeſtem. Hic eſt generatio vna queparit mortales: altera que parit eternos.Ueritas eiꝰ ⁊ hic eſt ⁊ ibi. Noli putare qͥahic non eſt veritas eius. Si nō hic eſſet veritas eius: non diceret in alio pſalmo: Ueritas de terra orta eſt. Nec ip̄a veritas diceret. Ecce ego vobiſcum ſum vſqꝫ in conſummationem ſeculi.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XCIX.¶ Incipit Tractatus de psͣ. C.¶ Expoſitio pſalmi.Salmus iſte centeſimus quod habetp in primo verſu: hoc in toto corꝑe eiuſquerere debemus.Iſericordiam ⁊ iudiciū cantabo tibi domine. Nemo ſibiad impunitatem blandiat̉ de miſericordia dei: quia eſt iudiciū. Et nemo ī

.3.melius cōmutatus exhorreat iudiciū dei:quia precedit miſericordia dei. Hominesenim quādo iudicant aliquādo victi miſericordia faciūt contra iuſticiā: ⁊ videtur ineis eſſe miſericordia: ⁊ nō eſſe iudiciū: aliquādo vo rigidum volentes tenere iudicium perdūt miſericordiā. Deus autē necin bonitate miſericordie ꝑdit iudicij ſeueritateꝫ: nec in iudicādo cum ſeueritate amittit miſericordie bonitatē. Ecce ſi temporibus diſtinguamus hec duo: miſericordiaꝫ⁊ iudiciū. Forte enim nō ſine cauſa ip̄o ordine poſita ſunt: vt non diceret iudiciū etmiſericordiam: ſed miſericordiā ⁊ iudiciū.Si ergo per temꝑa diſtīguamus hec duo:forte inuenimꝰ modo tempus eſſe miſcd̓ie:futurū autē tempus iudicij. Quomō ē primo tempus miſcd̓ie? Primo in deo conſidera: vt ⁊ tu quantū ip̄e tibi donauit imiteris patrem. Neqꝫ enim arrogant̉ dicimuspatrem noſtrū nos debere imitari: quādoqͥdem dominꝰ ip̄e vnicus dei filiuſ ad hocnos hortat̉ dicens: Eſtote ſicut pater veſt̉celeſtis: Cū diceret: Diligite inimicos veſtros: orate pro eis qui vos ꝑſequunt̉: vt ſitis inquit filij patris veſtri qui in celis eſt:qui ſolem ſuū oriri facit ſuper bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. Eccemiſericordia. Quando vides iuſtos etiniquos eundem ſolem intueri: eandeꝫ lucem capere: eoſdem fontes bibere: eadempluuia ſaginari: ijſdē fructibus terre repleri: ſimiliter aerem iſtum ducere: hr̄e equaliter bona mundi: noli putare iniuſtuꝫ eſſedeuꝫ qui dat iſta equaliter iuſtis ⁊ iniuſtꝭ:Miſericordie tempus eſt: nōduꝫ iudicij.Niſi enim pͥmo deus ꝑ miſericordiā parceret: nō inueniret qͦs ꝑ iudicium coronaret.Eſt gͦ miſcd̓ie tēpus: qn̄ patiētia dei ad penitentiā adducit peccātes. Audi apl̓m dicentē: vtrunqꝫ tꝑus: ⁊ diſtīgue ⁊ tu. Exiſtimas aūt inqͥt o hō qͥ iudicas eos qͥ faciuntea ⁊ eadē agiſ: qm̄ tu effugies iudiciū deiIntēdite: videbat enī ſe. Sꝫ cui hͦ dic̄? Nōenī vni hoī dic̄: ſꝫ generi hūano talia dicebat ſe cōmittere multa mala quotidie: ⁊ tamen viuere nihil mali ſibi contingere: ⁊ putabat aut dormire deuꝫ: aut res humanasnon attendere: aut amare facta hominummala: tollit iſtam cogitationem de corde:ſed bene intelligentibus. Quid ergo ait?Exiſtimas o homo qͥ iudicas eos qui taliaagunt ⁊ facis ea: quoniā tu effugies

EE 5

Alia lr̄tuon habefill