Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusX C I

X C I

libido: ſuggerit voracitas: ſuggerit leticiaiſta popularis: omīa ſuggerunt̉: ab omīb̓ꝰſe continet: omībus reſpōdet: ab omībꝰauerſat̉: difficile eſt vt ab aliqͣ feriatur.Ubi ergo ſecuritas? Hic nuſqͣꝫ: in iſta vitanuſqͣꝫ: in ſola ſpe ꝓmiſſorū dei. Ibi aūtilluc ꝑuenerimus: ꝑfecta ſecuritaſ: claudunt̉ porte: ꝯfirmant̉ vectes portaꝝ hieruſalem: ibi vere plena iubilatio magnūgaudiū. aūt ne ſecurus laudes quālibet vitam: an̄ mortē ne laudes hoīeꝫ quēqͣꝫ. Hinc aūt fallunt̉ hoīes: vt vl̓ ſuſcipiant meliorem vitā: vel temere aggrediātur: quia laudare volūt: ſic laudāt vt dicant mala mixta ſunt: qui vituꝑare volūt tam inuido aīmo ꝑuerſo vituperāt: vt claudūt oculos aduerſus bōa: ſola mala que ibi vel ſunt vel putant̉: exaggerēt. Inde fit vt vnaqueqꝫ ꝓfeſſio malelaudata: id eſt caute laudata: inuitauerit hoīes laude ſua: īueniāt illi qui illucveniāt aliquos qͣles ibi eſſe credebant: offenſi a mal̓: reſiliāt a bonis. Fr̄es diſciplinam iſtā ad vitā vr̄am conferte: ſic audite vt viuatiſ. Laudat̉: vt generalit̓ dicā:eccl̓ia dei: magni hoīes chriſtiani: ſoli chriſtiani: magna catholica: diligūt ſe oēs: jmpendūt ſibi quiſqꝫ qd̓ poſſunt: orationibꝰ:ieiunijs: hymnis vacat̉ totuꝫ orbē t̓raꝝ:vna conſenſione pacis laudat̉ deꝰ. Auditforte qui neſcit: tacitū eſt de cōmixtis mal̓:venit laudem inuitatus: inuenit cōmixtosmalos: qui illi p̄dicti ſunt an̄qͣꝫ veniret:offēdit̉ a falſis xp̄ianis: refugit a verꝭ xp̄ianis. Rurſus odioſi maledici irruūt in vituꝑationē: Qualeſ chriſtiani? Qui chriſtiani? Auari: feneratores. Nōne ip̄i ſunt̉ quitheatra amphitheatra implēt ludos: alia ſpectacula: implent eccl̓ias diesfeſtos? Ebrioſi: voraces: inuidi: inſectatores alterutrū ſunt tales: ſꝫ ſoli tales. Etiſte vituꝑator ceco animo tacet bonos: il laudator incauto aīmo tacet malos. Siaūt ſic laudamꝰ in hoc tꝑe eccl̓am dei: quōlaudant ſcripture dei? Ecce quō nūc dixi.Sicut liliū in medio ſpinaruꝫ: ſic proximamea in medio filiarū. Audit: ꝯſiderat:placet illi liliū: intrat: adheret lilio: toleratſpinas: merebit̉ eſſe in laude: in oſcul̓ ſpōſi: qui dicit: Sicut liliū in medio ſpinaruꝫ:ſic ꝓxima mea in medio filiarū. Ita ī clericis. Laudatores clericorū intendunt ibibonos mīſtros: fideles diſpenſatores: om

nium toleratores: viſcera ſua impedenteshis quos volūt ꝓficere: querentes queſua ſunt: ſꝫ Ieſu chriſti laudant hec obliuiſcunt̉: qꝛ mixti ſunt malis. Rurſus rep̄hendunt auariciā clericoꝝ: improbitateſclericorū: lites clericorū appētētes res alienas: ebrioſos: voraces iactant: tu inuidevituꝑas: tu incaute laudas. Tu qui laudas: dic mixtos malos: tu qui vituꝑas: vide ibi bonos. Sic in illa vita cōi fratrūque ē in monaſterio magni viri ſctī: quotidie in hymnis: in orationibꝰ: ī laudibꝰ deiinde viuūt: lectione illis res ē. Laborātmanibus ſuis: inde ſe tranſigūt: auarealiqͥd petunt: quicqͥd eis infert̉ a pijs fratribus cum ſufficientia caritate vtuntur. Nemo ſibi vſurpat aliqͥd alt̓ habeat. Omēs ſe diligūt: oēs inuicē ſe ſuſtinent. Laudat neſcit qͥd īterius agat̉: neſcit quō illo vento intrante etiam naues inportu collidūt. Intrat qͣſi ſecuritatem ſperans neminē quē toleret habiturus: inueītibi fratres malos: qui mali inueniri poſſent: niſi admitterēt̉: neceſſe eſt vt primotolerent̉: ne forte corrigant̉: nec excludi facile poſſunt: niſi pͥus fuerint intolerati: fitip̄e intolerande patientie. Quis me querebat? Ego putabaꝫ qꝛ caritas eſſꝫ hic. Etpaucorū hoīm moleſtia irritatus: dumꝑſeuerauerit implere qd̓ vouit: ſit deſertortam ſancti ꝓpoſiti: reus voti redditi.Iam v̓o cum inde exierit: ſit ip̄e vituꝑator maledicꝰ: dicit ea ſola que quaſi ſeꝑati poiuiſſe aſſeuerat: aliqn̄ vera: ſedvera mala malorū toleranda ſunt ꝓpter ſocietatem bonoruꝫ. Dicit illi ſcriptura: Uehis qui ꝑdiderūt ſuſtinētiā: qd̓ ē ampliꝰructat indignatōes malorū odorē: vn̄ abſterreat intraturos: qꝛ ip̄e cum intraſſet:durare non potuit. Quales illi inuidi litiatores nemineꝫ ſuſtinentes auari: ille illud ibi fecit: ille illud ibi fecit. O malere taces bonos? Quos tolerare non potuiſti: iactas: te malū tolerauer̄t taces. Merito illud fratres cariſſimi magnificū in domini euāgelio ex ore dn̄i: Duo ī agro: vnꝰaſſumet̉: vnus relinquet̉. Due in molendino: vna aſſumet̉: vna relinquet̉. Duoin lecto: vnus aſſumet̉: vnus relinquet̉.Qui ſunt duo in agro? Qd̓ dicit apoſtolus: Ego plantaui: apollo rigauit: ſꝫ deusincrementū dedit. Dei agricultura eſt: inagro laboramus. Duo in agro clerici ſūt:

EE

I