PſalmusIC I
dictū eſt in medio alienarum: ſꝫ in medio filiarū. O dn̄e quō conſolaris: quō confortas? Quō terres? Quid eſt qd̓ dicis: Sic̄liliū in medio ſpinarū: ita ꝓxima mea ī medio filiarū? Quas dicit ſpinaſ? Ip̄as filiasreſpondet. Spine ſunt ꝓpter mores ſuos:filie ꝓpter ſacramēta mea. Utinā ergo inter gemitꝰ alienarū gemeret̉: minus gemeretur. Ille eſt maior gemitus: qm̄ ſi inimicus exprobraſſet mihi: ſuſtinuiſſem vtiqꝫ:Et ſi is qui oderat me ſuꝑ me magna locutus fuiſſet: abſconderem me vtiqꝫ ab eo.Pſalmi voces ſūt: qui litteras noſtras nouit ſequit̉: qui nō nouit diſcat vt ſequatur.Si is qui oderat me ſuꝑ me magna locutꝰfuiſſet: abſcondere me vtiqꝫ ab eo. Tu v̓ohō vnanimis dux meus ⁊ notus meꝰ: quiſiml̓ mecū dulces capiebas cibos. Quosdulces cibos nobiſcū capiūt: qui nobiſcūſemꝑ futuri nō ſunt? Quos dulces cibos:niſi guſtate ⁊ videte qͣꝫ dulcis eſt dn̄s? Inter illos neceſſe eſt vt gemamus. Sed qͦ ſeſeꝑaturꝰ eſt chriſtianꝰ: vt nō gemat int̓ falſos fratres? Quo iturus eſt? Quid facturus? Solitudines petat? Sequunt̉ ſcandala. Seꝑaturus eſt ſe qui bn̄ ꝓficit: vt nullūomnino hoīeꝫ patiat̉. Quid ſi ⁊ ip̄m anteqͣꝫ ꝓficeret nemo vellet pati? Si ergo qꝛ ꝓficit nullū hoīeꝫ vult pati: eoip̄o qͦ nō vultaliquē hoīem pati cōuincit̉ qd̓ nō profecerit. Intendat caritas vr̄a: ſuſtinētes inuicem (ait apl̓us) in dilectiōe: ſatagentes ſeruare vnitatē ſpūs in vinculo pacis. Suſtinentes inuicē: nō habes qd̓ in te aliꝰ ſuſtineat? Miror ſi nō eſt: Sed ecce non ſit: eorobuſtior es ad ceteros ſuſtinēdos: qͦ iamnō habes qd̓ in te alij iuſtineāt. Nō ſuſtineris: ſuſtine ceteros. Non poſſum inqͥs. Etgo habes qd̓ ⁊ in te alij ſuſtineāt: Suſtinētes inuicē in dilectionē. Tu deſerꝭ res humanas: ⁊ ſegregas te: vt nemo te videat:Cui ꝓderis? Tu ad hoc ꝑueniſſes: ſi null̓tibi ꝓfuiſſet. An̄ qꝛ veloces pedes tibi videris habuiſſe ad tranſeundū: p̄ciſurꝰ eſtpontem? Exhortor omēs: vox dei oēs hortatur: ſuſtinentes inuicē in dilectiōe. Separabo me inquit aliqͥs cū paucis bonis:cū illis mihi bn̄ erit. Nam nulli ꝓdeſſe: impiū ⁊ crudele eſt: Nōne hoc docuit dominus meus? Nō enī damnauit ẜuum qui interuertit qd̓ accepit: ſꝫ qui nō erogauit. Intelligat̉ pena interuerſoris ex pena pigri.Serue nequā ⁊ piger ait dn̄s damnās: nōait interuertiſti pecuniā meā: nō ait: Dedi
tibi: ⁊ non mihi: qd̓ dedi integrū reddidiſti: qꝛ nō creuit: quia nō erogaſti: inde inqͥtte puniam. Auarus eſt deꝰ ſalutis noſtre.Ergo ſeꝑabo me inqͥt cum paucis bonis.Quid mihi eſt rationē hr̄e cū turbis? Bn̄pauci ip̄i boni: de qͥbus turbis ſunt eliqͣti?Si tn̄ iam ip̄i pauci hoīes boni: tn̄ bōa cōgitatio hūana: laudabil̓ eſſe cū talibus quielegerunt vitam quietaꝫ: remoti a ſtrepitupopulari: a turbis inqͥetis: a magnis fluctibus ſeculi: tanqͣꝫ in portu ſunt. Iam gͦ ibigaudiū? Iā ibi iubilatō illa: q̄ ꝓmittit̉? Nōdum: ſꝫ adhuc gemitus: adhuc ſollicitudotēptationū. Hꝫ enī aliūde ⁊ portus aditū.Si nulla ex ꝑte haberet: nulla in eum nauis intraret. Oportet gͦ vt ex aliqͣ ꝑte pateat. Aliqn̄ aūt ꝑ eam ꝑtē qͣ patꝫ vētus: irruit: ⁊ vbi ſcopuli nō ſunt: naues ſeinuiceꝫcolliſe ꝯfringūt. Ubi gͦ ſecuritas: ſi nec inportu? Et tn̄ vtcūqꝫ feliciores in portu qͣꝫ īpelago: fatendū erat: cōcedenduꝫ eſt: veꝝeſt: tn̄ ſi naues in portu bn̄ ſibi amplicent̉:nō ſibi collidant̉. Seruet̉ ibi parilitas eqͣlitatis: ꝯſtantia caritatis: ⁊ qn̄ forte ventusex illa ꝑte qͣ patet eruerit: ſit ibi cauta gub̓natio. Nā qͥd dicturus eſt mihi qͥſqͥs talibꝰlocis forte peſt: immo ẜuit fratribꝰ in his q̄monaſteria dicunt̉: qͥd dicturꝰ eſt? Cautusero: nullū malum admittam. Quō nulluꝫmalū admittes? Nullū hoīem malū: nullufr̄em malū intrantē admiſſurꝰ ſum: cū paucis bonis bn̄ mihi erit. Ubi cogͦſcis: queꝫforte vis excludere? Ut cogͦſcat̉ malꝰ intus ꝓbādus eſt. Quō gͦ excludis intraturum: qͥ poſtea ꝓbandus eſt: ⁊ ꝓbari niſi intrauerit nō pōt? Repelles oēs malos? Dicis enī ⁊ noſti inſpicere: Oēs nudis cordibus ad te veniunt: qͥ intraturi ſunt? Ip̄i ſenō nouerūt: qͣꝫtominus tu. Multi enī ſibiꝓmiſerūt qd̓ impleturi eſſent illā vitaꝫ ſanctam in cōe habentē oīa: vbi nemo dic̄ aliqͥd ſuū: qͥbus eſt vnā aīa: ⁊ cor vnū ī deuꝫ:miſſi ſunt in fornaceꝫ: ⁊ crepuerūt. Quō gͦcognoſcis eum qͥ ſibi adhuc ignotꝰ ē? Excludes malos fratres a cōuentu bonoruꝫ?De corde tuo quiſqͥs iſta diciſ: oēs malascogitationes ſi potes a te exclude: non intret in cor tuū vel mala ſuggeſtio. Nō conſentio inqͥs: ſꝫ intrauit tn̄ vt ſuggereret̉. Nāoēs munita corda habere volumus: vt nihil intret qd̓ male ſuggerat̉. Unde autē intret quis nouit? Et pugnamus quotidie invno corde noſtro: vnus hō ī corde ſuo cūturba luctat̉. Suggerit auaricia: ſuggerit