PſalmusX C I

X C I

⁊ iniuſtos. Quantū accedis ad ſimilitudinem: tantū ꝓficis in caritate: ⁊ tanto incipis ſentire deū. Et quē ſentis: qͥ veīt ad te:an̄ ad quem tu rediſ? Nā ille nūqͣꝫ diſceſſita te. Recedit a te deus: cum tu recedis adeo. Preſentia ſunt cecis oīa ſicut vidētibus. Uno loco ſtās cecus ⁊ vidēs hiſdemformis rerū vterqꝫ circūfundit̉: ille eſt pn̄srebꝰ: ille abſens. Ex duobꝰ vno loco ſtantibus vnus eſt pn̄s: aliꝰ abſens: nō rebꝰ ipſis ad alterutrū accedentibꝰ: ⁊ ab altero recedentibus: ſed ꝓpter diſſimilitudinē oculorū ſuoꝝ. Ille qͥ cecus dicit̉: qꝛ extinctuꝫeſt ibi qd̓ contemplari ſolet luci cuncta veſtienti: fruſtra eſt pn̄s rebꝰ qͣs nō videt: immo rectius abſens: qͣꝫ pn̄s dicit̉. Ubi eniꝫnō eſt ſenſus eiꝰ: recte dicit̉ abſens. Hoc ēenī abſentē eſſe: ſenſu abeſſe. Sic ⁊ deꝰ vbiqꝫ pn̄s eſt: vbiqꝫ totꝰ. Sapīa eius attingita fine vſqꝫ ad finē fortiter: ⁊ diſponit omīaſuauiter. Qd̓ aūt deꝰ pr̄: hͦ verbū eiꝰ: ⁊ ſapiētia eiꝰ: lux de luce: deꝰ de deo. Quid gͦoptas videre? Nō eſt a te lōge qd̓ vis videre: Apl̓us dicit ⁊ qͥdem nō lōge poſitū abvnoquoqꝫ nr̄m. In ip̄o enī viuim ⁊ mouemur ⁊ ſumꝰ. Quāta gͦ miſeria eſt lōge eſſeab eo qui vbiqꝫ eſt? Eſto gͦ ſimil̓ pietate etdiligens cogitatiōe: qm̄ inuiſibilia eius ꝑea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. Ea q̄facta ſunt intuere: mirare: quere auctoreꝫ.Si diſſimil̓ ſis repelleris: ſi ſimil̓ exultabiſ:⁊ cū accedere ceꝑis ſimil̓: ⁊ ꝑſentis diceredeum qͣꝫtum in te caritas creſcit: qui ⁊ caritas deus eſt: ſenties qͥddam qd̓ dicebas: ⁊nō dicebaſ. An̄ enī qͣꝫ ſentireſ: dicere te putaſ: deum incipis ſentire: ⁊ ibi ſentis dici n̄poſſe qd̓ ſentis. Cum aūt ibi didiceris dici non poſſe qd̓ ſentis: tacebis nō laudab̓.Ergo mutus eris in laudibꝰ dei: ⁊ gratiaꝝactiones nō reddes ei qͥ voluit ſe notū tibifacere? Laudabas cū q̄reres: ſilebis cū inueneris? Nullo pacto nō eris ingratꝰ. Debetur honor: debet̉ reuerentiā: debet̉ magna laudatio. Attende te qui ſis terra ⁊ ciniſ: vide qͥs meruerit qͥd videre. Uide qͥs:quid: homo deum. Agnoſco non merituꝫhoīs: ſed miſcd̓iaꝫ dei. Lauda gͦ miſerātē.Quō inqͥs laudabo? Modicū ip̄m quodſentire poſſum ex ꝑte in enigmate ꝑ ſpeculum iam explicare nō poſſum. Audi ergopſalmū.¶ Expoſitio pſalmi.Ubilateⁱ deo omnis terra.Intellexiſti iubilationem oīs terre? Si iubilas: dn̄o iubila: noli iu-

bilationē tuā in alias atqꝫ alias res diuidere. Poſtremo cetera dici poſſunt vtcūqꝫ:ille ſolus eſt ineffabil̓ qui dixit et facta ſuntomīa: dixit: ⁊ facti ſumus: ſed nos eum dicere nō poſſumus. Uerbuꝫ eius quo dictiſumus: filius eius eſt: vt a nobis vtcūqꝫ infirmis diceret̉: infirmus factꝰ ē. Iubilatōꝫꝓ v̓bo poſſumus dicere: v̓bū ꝓ verbo nōpoſſumꝰ. Iubilate gͦ deo oīs terrā. Seruite dn̄o inᶠ iocuditate. Oīs ſeruitusamaritudine plena eſt: omēs cōditiōe obligati ⁊ ẜuiunt ⁊ murmurāt. Nolite timereillius dn̄i ẜuitutem: non erit ibi gemitꝰ: nōmurmur: nō indignatio. Nemo ſe petit inde venalē: qꝛ dulce eſt qd̓ redempti omēsſumus. Mgna felicitas eſt fratres eſſe iniſta domo magna ẜuū: ⁊ ſi cū cōpedibus.Noli timere ẜue compedite: cōfitere dn̄o.Meritis tuis attribue cōpedes tuas: confitere in cōpedibus tuis: vt inter ornamenta vtant̉. Nō fruſtra: nec ſine exauditionedictū eſt: Intret in cōſpectu tuo gemitꝰ cōpeditorū. Seruite dn̄o in iocunditate. Libera ẜuitus eſt apud dn̄m: libera ẜuitꝰ vbinō neceſſitas: ſed caritas ẜuit. Uos inqͥt īlibertatem vocati eſtis fratres: tantū ne libertatem in occaſionē carnis detis: ſꝫ ꝑ caritatem ſpūs ẜuite inuicē. Seruum te caritas faciat: qꝛ liberū te veritas facit. Si māſeritis inqͥt in v̓bo meo: vere diſcipuli meieſtis: ⁊ cognoſcētis veritatē: ⁊ veritas liberabit vos. Simul es ẜuus ⁊ liber: ſeruꝰ qͥafactus es: liber qꝛ amaris a deo a quo factus es: immo etiā inde liber: qꝛ amas euꝫa quo factus es: noli ẜuire cum murmure.Non enī id agūt murmura tua: vt non ſciuias: ſed vt malus ẜuus ẜuias. Seruꝰ esdn̄i: libertus es dn̄i: non te ſic q̄ras manumitti: vt recedas de domo manumiſſoristui. Seruite dn̄o ī iocūditate. Plena eritilla ⁊ ꝑfecta iocūditas: cū corruptibile hͦ īduerit incorruptionem: ⁊ mortale hͦ induerit immortalitatē. Tūc erit ꝑfecta iocunditas: tunc illa ꝑfecta iubilatio: tūc laus ſinedefectu: tūc amor ſine ſcādalo: tūc fructusſine timore: tunc vita ſine morte. Quid h̓?Nullū ne gaudiū? Si nullū gaudiū: nullaiubilatio. Quō iubilate deo vniuerſa t̓ra?Eſt plāe ⁊ h̓ gaudiū de ſpe future vite: guſtatur hic vn̄ ibi fatiemur. Sꝫ neceſſe eſt vtml̓ta ꝑferāt frumēta int̓ zizania. Sunt grana inter paleā: eſt liliū inter ſpinas. Quidenī audit eccl̓a? Sicut liliū in medio ſpinarum: ita ꝓxima mea in medio filiarū. Nō

ū. NōEE 3

Alia lt̄adomino

Alia lr̄afleticia