Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XCVI.Pſalmus

XCVI.

Nlammis inimicitiaꝝ reſtiteris orādo illo te ꝑſequit̉: ille ardet: tu manes integer: etiniuſticia illiꝰ illi nocet: tibi nihil nocet: niſiforte putas: qꝛ nocet tibi ſi corꝑi tuo aliqͥdfecerit: aīa patiēs et incorrupta ad deumcoronāda peruenerit: ſequēs exemplū dn̄iſui: qui pati maluit a iudeis: poteratmori mortuus eſt: qꝛ qui poterat naſcinatꝰ eſt. Tu em̄ cōditiōe natꝰ es: ille volūtate: tu cōditiōe moreris: ille miſericordia.Quō illi nihil nocuerūt iudei: ſic nec tibiquiſqͣꝫ ꝑſecutor inimicus: ſi tu elegeris eſſemēbrū capitis illiꝰ. Ecce intelleximꝰ igneman̄ p̄euntē: id eſt hoc tꝑe intelligendū inpenā quādā infideliū iniquoꝝ: intelligamꝰignē ſi poſſumus: in ſalutē redēptoꝝ. Itaem̄ ꝓpoſueramꝰ. Idē ip̄e dn̄s ait: Ignemveni mittere in terrā. Sic ignē quō gladiū. qͦdā loco ait: ſe veniſſe pacē mittere ī t̓rā: ſꝫ gladiū. Gladiū ad ſeꝑatiōꝫ: ignēad vſtionē: ſed vtrūqꝫ ſalubre: qꝛ et gladiꝰv̓bi ip̄ius ſalubrit̓ nos ſeꝑauit a cōſuetudine mala. Gladiū em̄ attulit ſeꝑauit vnūquēqꝫ fideliū: aut a patre ſuo ī chriſtūcrediderat: aut a matre ſil̓r infideli: aut certe ſi de parētibꝰ chriſtianis natus ē: ſaltē aꝓgenie ſua pͥore. Nemo em̄ noſtrū autauū: aut ꝓauū: aut aliquā antiquā originēin gentibꝰ habuit: ī illa execrabili deo infidelitate ſeꝑati ſumꝰ ab eo qd̓ eramꝰ: ſꝫ gladiꝰ interceſſit ſecernēs interficiēs. Hoc ignis. Ignē veni mittere ī terrā: exarſerūt homīes credētes ī: acceperūt flam caritatis: ꝓpterea ip̄e ſpūſſanctꝰ cummiſſus eſſet apl̓is: ſic apparuit: Uiſe ſūt illiſinqͥt lingue diuiſe velut ignis: qui inſeditſuꝑ vnūquēqꝫ illoꝝ. Iſto igne inflāmati ceperūt ire mūdū: inflāmare: incēdere īcircuitu inimicos eiꝰ. Quos inimicos eiꝰ?Qui deſerto deo a quo facti erāt: adorabātſimulachra fecerāt. Ip̄i incēdebāt̉: ſi mali erāt ad ꝯſūptiōꝫ: ſi boni erāt ad reꝑatōꝫ:aut ip̄e incēdebat̉ qui nob ebat credere illoigne: audito verbo dei factꝰ peior: inuidiaſua exuſtus atqꝫ ꝯſūptus: aut ſi cōuerteret̉ crederet: nec ſic in illo nihil arſiſſet. Arſerat em̄ fenū: vt purgaret̉ aurū. Aurū fideseſt: fenum carnalis cōcupiſcētia eſt. Oīscaro fenū Eſaias dicit: oīs honor carnisvt flos feni. Quicqͥd eſt in homīe carnaliappetēs vana ſecl̓aria fenū ē. Ꝙͣml̓ti forte frēs nr̄i ierūt ad theatꝝ: feno ducti ſūt.Nōne optādus ē illis iſte ignis: vt fenū ardeat aurū purget̉? Qd̓ em̄ illis ineſt fidei

feno p̄mitur. Bonū ē eis ardere ſcō ignevt feno cōſumpto ſplēdeat p̄cioſum qd̓ redemit chriſtꝰ. Ergo ignis an̄ euꝫ p̄ibit: inflāmabit ī circuitu inimicos eiꝰ. Sūt ſalubriter arſerūt: hodie fideles eiꝰ ſunt: inimici eiꝰ erāt: nūc fideles eiꝰ ſunt. Querisinimicos: ſūt: cōſumpti ſūt: arſerūt. Caritas cōſumpſit ī eis qd̓ ꝑſeq̄bat̉ chriſtū: etpurgauit ī eis qd̓ crederet ī chriſtū. Et inflāmauit ī circuitu īimicos eiꝰ. Apparuerūt fulgura eius orbi terre: Magna exultatio. Nōne videmꝰ? Nōne māifeſtū eſt? Apparuerunt fulgura eius orbi t̓re:inflāmati ſūt inimici: incēſi ſūt inimici: arſitquicqͥd ꝯͣdicebat: apparuerūt fulgura eiꝰorbi terre. Quō apparuerūt? Ut iam crederent. Un̄ fulgura? De nubibꝰ. Que ſūt nubes dei? Predicatores veritatis. Uidesaūt nubē in celo: nebuloſam: obſcurā: habet intus: neſcio qͥd latens. Si coruſcat denube: emicat ſplēdor. Ex eo ip̄o qd̓ cōtemnebas inde exiliuit qd̓ expaueſcas. Miſit dn̄s nr̄ Ieſus chriſtꝰ apl̓os ſuos: p̄dicatores ſāctos velut nubes: videbant̉ hoīes ꝯtēnebant̉. quō vident̉ nubes cōtemnūtur: anteqͣꝫ de eis exiliat qd̓ mirerꝭ. Erātem̄ illi pͥmi homīes carnē portātes infirmi:deinde idiote: indocti: ignobiles: ſed erat īillis qd̓ fulguraret: erat in illis qd̓ coruſcaret. Accedebat Petrꝰ piſcator orabat: ſurgebat mortuus. Forma hūana nubeserat: ſplēdor miraculi coruſcatio erat. Sicin verbis: ſic in factis: cum miranda dicūt: miranda faciunt: Apparuerunt fulguraeius orbi terre. Uidit cōmota ē terra. Si em̄ ē verū: ſi tota terra chriſtiana clamat amen: cōmota fulgoribus deillis nubibus erūpentibus: Uidit cōmota eſt terra. Montes fluxerūt ſicutcera a facie domini: Qui ſunt montes?Superbi. Omnis altitudo extollens ſe aduerſus deum: factis chriſti et chriſtianorūcōtremuit: ſuccubuit. Et quando dico qd̓dictū eſt: fluxit: melius verbū inueniri nonpōt. Mōtes fluxerūt a facie dn̄i velut cera. Ubi ē altitudo poteſtatū? Ubi duriciainfideliū? Montes fluxerūt ſic̄ cera a faciedomini. Ignis eis fuit dn̄s: illi an̄ faciē eiꝰſicut cera fluxerūt: tādi duri donec ignisille admoueret̉. Complanata eſt omnis altitudo blaſphemare chriſtū audet: paganus in credit: eum tn̄ blaſphemat: ſi nōduꝫ factus eſt viuus lapis:tamen victus eſt durus mons. Montes

Alia lr̄a.Alluxern̄t.