PſalmusXCVI.

XCII.

mus. Sed iam videamus. Dn̄s regnauit.Exultet terra:ᶠ iocudent̉ īſule multe. Eſt quidē: qꝛ verbū dei: nō in ſola cōtinenti terra p̄dicatū eſt: ſed etiā in inſulis q̄cōſtitute ſunt ī medio mari: ⁊ ip̄e plene chriſtianis: plene ſunt ſeruis dei. Nō em̄ ſeꝑatmare eū qui fecerat mare. Quo naues poſſunt accedere: verba dei nō poſſunt? Implete ſunt inſule: verūtamē poſſunt ⁊ ī figura recte accipi: inſule oēs eccleſie. Quareinſule? Quia circūlatrat̉ fluctibus oīm tēptationū. Sed quō inſula vndiqꝫ circūſtrepentibꝰ fluctibus tūdi poteſt: frāgi nō pōt:magꝭ magiſqꝫ ip̄a frāgit fluctus veniētes:qͣꝫ frangat̉ ab eis: ſic ⁊ eccl̓ie dei pullulātesper totum orbem terrarū paſſe ſunt ꝑſecutōnes: vndiqꝫ frementiū infideliū. Et ecceſtant inſule ⁊ iā placatū eſt mare: iocūdent̉inſule multe. ¶ Nubes ⁊ caligo ī circuitu eiꝰ: iuſticia ⁊ iudiciūʳ directioſedis eius. Quibus nubes ⁊ caligo ī circuitu eiꝰ? Quibꝰ iuſticia ⁊ iudiciū directioſedis eius? Nubes ⁊ caligo impijs qui euꝫnō intellexerūt: iuſticia ⁊ iudiciū fidelibꝰ qͥin eū crediderūt. Illi em̄ ꝑ ſuꝑbiā nō viderūt: illi ꝑ humilitatē dirigi meruerūt. Audinubes ⁊ nebulā: et audi iuſticiā et iudiciū:Ip̄e dn̄s ait: In iudiciū ego in hūc mūdūveni: vt qui nō vident videant: ⁊ qui vidētceci fiant. Quid eſt qui vident ceci fiantQui ſibi videre vident̉: qui ſe ſapiētes putant: qui nō ſibi arbitrant̉ neceſſariā medicinā: ipſi ceci fiant: ipſi nō intelligant. Quiautē nō vident videāt: qui cecitatem cōfitent̉: illumīari mereant̉. Sic ergo in circuitu eius nubes: ⁊ caligo his qui eum nō cognouerūt: cōfitentibus aūt ⁊ humiliantibꝰſe iuſticia ⁊ iudiciū directio ſedis eius. Se.dem eius dicit eos ip̄os qui in eū crediderunt. De ip̄is em̄ ſibi fecit ſedem: qꝛ in eisſedet ſapiētia. Filius em̄ dei: ſapiētia dei ē.Audiuimus autē ex alia ſcriptura: magnūhuiꝰ intelligentie documentū. Anima iuſtiſedes ſapiētie. Ergo qꝛ iſti facti ſunt iuſti qͥin eum crediderunt: iuſtificati ex fide factiſunt ſedes ip̄ius: ſed et in ipſis iudicans exip̄is ⁊ dirigens eos. Quare? Quia māſuetos inuenit veluti iumēta mitia nō recalcitrantia: non collū ſuꝑbum aduerſus iuguꝫeius excutientia: nō flagellū eius recuſantia. Facta ſunt iumēta eius bona: manſueta: et meruerūt quod dictū eſt in alio pſalmo: Diriget mites in iudicio: docebit manſuetos vias ſuas: Propterea gͦ illis nubes

⁊ caligo: quia nō ſunt recti? manſuetis autem iuſticia ⁊ iudicium directio ſedis eius.¶ Ignis ante eumᶠ preibit: ⁊ inflāmauit in circuitu inimicos eiꝰ. Dequo igne dicit fratres: Ignis ante eum preibit: et inflāmabit ī circuitu inimicos eius?Nō arbitror de illo igne dici in quē mittendi ſunt impij illa vltima iudicij ſentētia: qͥbus ad ſiniſtrā ſeꝑatis: ſicut in euāgelio lectum meminimꝰ dicturus eſt: Itē in ignemeternū: qui p̄paratus eſt diabolo ⁊ angeliseius: nō puto de illo igne dici. Un̄ hoc nōputo? Quia de quodā igne dicit: qui p̄ibitante illū anteqͣꝫ veniat ad iudiciū. Dictuꝫeſt em̄ p̄ire ignem ⁊ inflāmare ī circuitu: ideſt ꝑ totum orbem terrarū inimicos eiꝰ. Ille ignis poſt eiꝰ aduentū erit: iſte aūt ignisante eum preibit. Quis eſt ergo iſte ignis?Poſſumus eum accipere in pena malorū:poſſumus in ſalutē redemptorū. In penamalorū quomodo? Quia cum predicaret̉chriſtus: irate ſunt gētes: ⁊ cōmouerūt ꝑſecutionem: que ira ignis fuit magis cōſummens eos qui ꝑſequebant̉: qͣꝫ eos quos ꝑſequebant̉. Cum em̄ videmus duos: vnūiraſcentē: alterū patiēter ferentē: quis eorūardeat: veſtrū ē iudicare: Poteſtis ī genere hūano tale expectaculū ꝯtueri. Ponitevob̓ an̄ oculos hoīem iniquū: cōmotū aīo:trucē vultū: flāmantibꝰ oculis: ſcintillātibꝰverbis: ferri ī homīs nece̓: in dep̄dationē: īiniurias: in cōtumelias: nō ſe caꝑe: nō ſe tenere: alterū patiēter excipientē vba ac plagas: qͥuicqͥd ille inferre voluerit: et ꝑcutiētimaxillā parantē alterā: cū videris hinc furias: inde lenitatē: hinc irā: inde patientiā:hinc flāmas: inde tolerantiā: dubitas pronūciare qͥs eoꝝ ardeat penāqꝫ patiat̉? Illene cuius corpus vexat̉: an cuiꝰ aīa vexat̉Propt̓ ea ⁊ eſaias ꝓph̓a dixit: Et nūc igniſaduerſarios comedet. Quid ē ⁊ nūc? An̄qͣꝫ veniat dies ille iudicij magnꝰ iaꝫ furoreſuo ardent: qui poſtea ſupplicio ſempiterniilliꝰ ignisˣ arſuri ſunt: Niſi forte putatis fratres mei: qꝛ iniuſticia que ꝓcedit ex homīead ledendū alterū hominē: illi ad quē ꝓcedit nocet: et illi de quo procedit nō nocet.Unde fieri poteſt? Aliqn̄ facula ardēs apponitur ad lignum humidū ⁊ viride: ⁊ nonillud incendit: ip̄a tm̄ ardet: ſic ⁊ inimicustuus. Si quis forte exiſtit iniuſtus qui tibimoliat̉ inſidias: vel preparat aliquā moleſtiam: iniuſtus eſt. Tu ſi viride lignum fueris: id eſt ſi ſucco ſpirituali vigens ⁊ virens

Alia lr̄a.corectio.

Alia lra.t p̄cedet