PſalmusXCIIII
ait apl̓s? Si tu ex naturali inciſus oleaſtro⁊ ꝯͣ naturā inſertus es in bonā oliuā: qͣꝫtomagis qui ẜm naturā ſunt inſerent̉ ſue oliue. Ut quō tu nō ꝑmanens in infidelitatemeruiſti inſeri in oliuā cum eſſes oleaſter.Sic iſti correcti faciliuſ ſue oliue naturaliter inſerant̉. Hoc de illis apl̓s. Ergo ip̄a ēarbor: etiam ⁊ ſi aliqui ex ramis fracti ſūt:nō omēs. Nam ſi oēs rami frangerent̉: vn̄Petrus? Un̄ Ioh̓es? Un̄ oēs illi apoſtoli? Un̄ ip̄e Paulus apl̓s qͥ loquebat̉ ⁊ ſuofructu oliue teſtabat̉? Nōne iſti oēs indeUn̄ etiam quingenti illi fratres: qͥbus dn̄spoſt reſurrectioneꝫ apparuit? Un̄ tot miliaad vocem Petri qn̄ ſpūſancto repleti apl̓ioīm gentilium linguis locuti ſunt? Tantaauiditate dei laudis ⁊ ſue accuſatiōis conuerſi ſunt: vt qͥ pͥmo ſanguineꝫ dn̄i fuderūtſeuiētes: bibere diſcerēt iam credētes. Sicaūt omīa illa conuerſa ſunt milia hoīm: vtres ſuas venderēt: ⁊ p̄cia rerū ſuaꝝ an̄ pedes apl̓oꝝ ponerent: Qd̓ diues vnꝰ nō fecit qn̄ ore dn̄i audiuit: ⁊ a dn̄o triſtꝭ abſceſſit: Hoc fecerūt ſubito tot milia eorum hominū: in quoꝝ manibus chriſtꝰ fuerat crucifixus. Ꝙͣto maius vulnus erat in cordeip̄oꝝ: tanto auidius medicū q̄ſierūt. Cumgͦinde illi oēs fuerūt: de ip̄is dicit mō pſalmus: Qm̄ nō repellet dn̄s plebem ſuam.Nam hͦ teſtimonio pſalmi cū hinc legeret̉:vſus eſt apl̓s ⁊ dixit: Quid gͦ dicemꝰ fratres? Nunqͥd deus repulit plebē ſuā quaꝫp̄ſciuit; Abſit. Nā ⁊ ego iſraelita ſum ex ſemine Abrae de tribu Beniamin: Nō reppulit deꝰ plebem ſuā quā p̄ſciuit. Utiqꝫ ſirepelleret dn̄s plebem ſua: nō eſſet vn̄ eſſꝫip̄e apl̓s. Unde aūt ip̄e: ⁊ inde alij. In hisplebs dn̄i nō in oībus: ſed quēadmodumſcriptū eſt: Reliqͥe ſalue erūt: Nō in oībꝰ:ſꝫ ī area vētilata maſſa ītromiſſa ē: palea iacet. Totū qͥcqͥd vides iudeoꝝ reproboruꝫpaleam videſ. Un̄ vides iſtā paleā? Iā inde exijt maſſa: iam in horreo recōdita eſt:Ambas res videamꝰ: ambas diſcernamꝰ.Quid pſalmꝰ adiūgit? Qm̄ in manu eiꝰ fines tͣre: Agnoſcimꝰ lapidē angularē. Lapis augularis chriſtus. Nō pōt eſſe angulus niſi duos in ſe cōpulauerit ꝑietes. Adangulū de diuerſo veniūt: ſꝫ in angulo ſibinon aduerſant̉. Uenit ex vna ꝑte circūciſio: veīt ex alia ꝑte p̄putiū. In chriſto ambo ppl̓i concordauerūt: qꝛ ille factꝰ ē lapisde quo ſcriptū eſt: Lapidē quē reprobauerūt edificantes: hͦ̓ factꝰ ē in caput anguli.
Si gͦ chriſtꝰ in caput anguli: nō attēdamuſdiuerſitatē delonge venientiū: ſꝫ ꝓpinqͥtatē in chriſto coherētiū. Ibi igit̉: ibi videamus: qm̄ nō repellet dn̄s plebē ſuā. Eccevnus paries in quo iam vt diximꝰ non repulit dn̄s plebē ſuā. Inde apl̓i: inde iſraelite oēs qui crediderūt ac venditarū reruꝫſuaꝝ p̄cia an̄ pedes apl̓oꝝ poſuerūt: volūtate pauꝑes: de deo diuites. Agnouimusvnū pariētē: impletū eſt ibi quod diximꝰ:Quia nō repellet dn̄s plebē ſuam. Uideamus ⁊ aliū parietē: Qm̄ in manu eiꝰ finesterre. Ecce aliꝰ paries. In oībus gentibꝰin manu eiꝰ fines terre. Uenerūt etiaꝫ oēsgētes ad lapidē angularē: ibi oſculum pacis agnouerūt: in illū vnū qui de duobꝰ fecit vnū: nō quemadmodū heretici qui devno fecerūt duo. Hoc enī idem ait apl̓usde dn̄o chriſto. Ip̄e eſt enī inquit pax nr̄aqui fecit vtraqꝫ vnū. Ergo iubilemus illi.Quare? Quia nō repellet dn̄s plebē ſuā.Iterū quare? Qm̄ in manu eius fines terre ⁊ altitudines montiū ip̄ius ſunt. Altitudines montiū: ſublimitates terraꝝ. Aliqn̄iſte ſublimitates: id eſt ip̄e terrene poteſtates aduerſate ſunt eccl̓ie. Leges ꝯͣ eccleſiāpromulgauerunt: nomen chriſtianum deterra delere conati ſunt. Sed poſtea qͣꝫ impletum eſt quod prophetatum eſt: Ad orabuūt eum omēs reges terre: factum eſt qd̓hic dictū eſt: Altitudines montium ip̄iusſunt. Sed forte tu de temptationibꝰ ſatagis: vt cōſtitutus in tanta gr̄a ꝓmiſſionuꝫdei ꝓpter ſcandala mūdi turberis. Nec ipſa ſcandala aliqͥd tibi faciūt: qm̄ mēſurama dn̄o acceperūt: qm̄ ip̄iꝰ eſt mare. Eſt enīmare mūdus iſte: ſꝫ ⁊ mare deꝰ fecit. Nec ſeuire fluctus pn̄t: niſi vſqꝫ ad litus: vbi ip̄eterminū poſuit. Nulla gͦ temptatio: niſi acceperit menſurā a dn̄o. Sint gͦ temptationes: ſint tribulatiōes: cōſummaris eis nōꝯſumeris. Uide vtrū ip̄e temptatiōes nōꝓſint: Attēde apl̓m: Fidel̓ deus qͥ nō vosſinat tēptari ſupra qͣꝫ poteſtis ferre: ſꝫ faciat cū tēptatiōe etiā exitū vt poſſitis ſuſtinere. Nō ait: nō vos ſinat temptari oīno: Sienī recuſares tēptationem: recuſares refectionē. Ergo reficeris: ⁊ ſi reficeris ī manibus artificis es. Aliqͥd tibi tollit: aliqͥd corrigit: aliqͥd cōplanat: aliqͥd mundat. Agitqͥbuſdā ferramētis ſuis. Ip̄a ſunt ſcādalahuiꝰ ſeculi: tu tm̄ de manu artificis noli caderei. Nihil tēptatiōis accidet vltra virestuas. Hoc ꝑmittit deꝰ ad vilitateꝫ tuā vn̄