PſalmusIC

tanta potentia in Petro? Quia chriſtꝰ inPetro: Ideo dixit: Oēs qui venerūt fures ſunt ⁊ latrones: id eſt qui venerunt ſuaſponte: non a me miſſi. Qui venerunt ſineme a me nō ſunt miſſi: in quibꝰ ego nō fui:quos ego nō introduxi. Quotqͣt ergo miracula facta ſūt: ſiue a p̄cedētibꝰ: ſiue a ꝯſequentibꝰ: idē ipſe dn̄s fecit qui fecit ⁊ p̄ſentia ſua. Nec ad ipſa ergo miracula hortat̉que ipſe fecit: ⁊ an̄qͣꝫ eſſet homo: ſꝫ ꝙ te hortatur vt imiteris: qd̓ nō poſſet niſi factꝰ homo. Tolerare em̄ paſſiones nūquid poſſetniſi homo? Mori ⁊ crucifigi ⁊ hūiliari poſſet niſi homo? Si ergo ⁊ tu cū moleſtias huius ſeculi pateris qͣs fecit diabolꝰ: ſiue aꝑte ꝑ hoīes: ſiue occulte ſicut Iob: ſis fortꝭ:ſis tolerans: habitabis in adiutorio altiſſimi: ſicut dicit ille pſalmus: qꝛ ſi recedaſ abadiutorio altiſſimi: teipſum volens adiuuare: cades. Multi em̄ fortes ſunt: qn̄ abhominibꝰ patiūtur ꝑſecutionē: ⁊ vidēt eosaperte ſeuire in ſe: ⁊ putant qꝛ tunc imitantur paſſiones chriſti: ſi aperte eos hoīes ꝑſequātur. Si aūt occulta diaboli ꝑſecutione feriātur: putāt ſe nō coronari a chriſto.Noli timere qn̄ imitaris chriſtum: nā ⁊ qn̄tēptauit diabolus dn̄m: nullus homo fuitin heremo: occulte illum temptauit: ſed ſuperatꝰ eſt: ⁊ aperte ſeuiēs ſuꝑatus eſt. Sic⁊ tu ſi vis ītrare ꝑ ianuā qn̄ occulte tēptatinimicus: qn̄ poſtulat hominē vt aliquidei noceat ꝑ corꝑales moleſtias: ꝑ febres: ꝑegritudines: ꝑ aliquos labores corꝑis: ſiclaborauit Iob: Diabolū nō videbat: ſedpoteſtatē dei intelligebat. Nouerat qꝛ diabolus in eo nihil poſſet: niſi ab illo cui ſūma poteſtas eſt permitteretur: totā gloriādeo dabat: potentiam diabolo nō dabat.Naꝫ ⁊ qn̄ abſtulit diabolus omnia: hoc dixit: Dn̄s dedit: dn̄s abſtulit. Nō dixit dominus dedit: diabolus abſtulit: qꝛ nihil abſtuliſſet diabolus niſi ꝑmiſiſſet dn̄ſ. Iō autē ꝑmiſit dominus vt homo ꝓbaretur: diabolus vinceret̉. Et qn̄ eū plaga ꝑcuſſit: ille ꝑmiſit: qꝛ cum a capite vſqꝫ ad pedes inputredine vermiū flueret: nec tunc tribuitdiabolo aliquā potentiaꝫ Iob: ſed cum eiſuggeſſiſſet ⁊ vxor eiꝰ: quā ſolā reliqueratdiabolus: nō conſolatricē mariti: ſed adiutricē ſui: ⁊ dixit ei: Dic aliqd̓ verbū in deū:⁊ morere: dixit ei: Locuta es tanqͣꝫ vna exinſipiētibꝰ mulieribꝰ: Si bona ſuſcepimꝰ d̓manu dn̄i: mala qͣre nō ſuſtinebimꝰ? Ergoqͥ ſic imitat̉ chriſtū vt toleret oēs moleſtias

huiꝰ ſeculi: ſpes eius in deo ſit: vt nec illecebra capiat̉: nec timore frangat̉. Ip̄e eſt.Expoſitio prime partis.Ui habitat in adiutorio al¶ Itiſſimi: in ꝓtectione dei celicōmorabitur. Sicut audiſtispſalmū ⁊ cātaſtis. Nam inde incipit pſalmus. Quibus autē verbis tēptauit dominū diabolus: cū ad ipſa venerimus agnoſcetis. Nota ſunt em̄. ¶ Dicet dn̄o ſuſceptor meus es tu: ⁊ refugiū meūdeus meus. Quis hoc dicit domino?Qui habitat in adiutorio altiſſimi. Quiseſt qui habitat in adiutorio altiſſimi? Quinō habitat in adiutorio ſuo. Quis eſt qͥ habitat in adiutorio altiſſimi? Qui nō eſt ſuperbus: quomō illi qui māducauerūt vt eſſent quaſi dij: ⁊ ꝑdiderūt qd̓ erant facti homines īmortales. In adiutorio em̄ ſuo habitare voluerūt: nō in adiutorio altiſſimi:ideo ſuggeſtionē ſerpentis audierunt: precepta dei ꝯtempſerūt: ⁊ inuenerūt hoc eueniſſe in ſe qd̓ minatus eſt deꝰ: nō quod ꝓmiſit diaboluſ. Ergo ſic ⁊ tu dic. Sperapoin eum. ¶ Quoniā ipſeᶠ eruet me:Nō ego me. Uide ſi aliud aliqͥd docet: niſivt tota ſpes noſtra nō ſit in nobis: nō ſit inhoīe. Un̄ eruet te? Deˣ muſcipula venantiū: ⁊ a verbo aſpero. De muſcipula venantiū. Magnū aliquid eſt a verbo aſpero. Quid magnū? Multi in muſcipulā venantiū ꝑ verbū aſperū deciderūt.Quid eſt qd̓ dico? Tendit diabolus ⁊ angeli eius: tanqͣꝫ venātes tendūt muſcipulas: ſꝫ longe ab ipſis muſcipulis ambulanthoīes qͥ in chriſto ambulāt. Nō audet em̄in chriſto tēdere muſcipulas: circa viā ponit: in via nō ponit. Uia aūt tua chriſtꝰ ſit:⁊ tu nō cadis ī muſcipulā diaboli. Aberrāti a via: iam ibi eſt muſcipula: Hinc atqꝫhinc ponit muſcipulas: hinc atqꝫ inde ponit laqueos: īter laq̄os ambulas. Sꝫ ſi visſecurus ambulare: noli declinare in dexterā aūt ſiniſtrā: ⁊ ſit tibi via ille qͥ tibi ꝓ te factus ē via: vt ꝑducat te ad ſe ꝑ ſe: ⁊ n̄ timeb̓laq̄os venantiū. Sed qͥd eſt a verbo aſpero? Multos ꝑ verbū aſperū miſit in muſcipulā diabolus (Uerbi gratia) qͥ voluerinteſſe chriſtiani inter paganos: inſultatorespatiunt̉ paganos: erubeſcūt inter inſultatores: ⁊ a verbo aſpero recedentes de viaincidunt in laqueos venantiū. Et quid tibi facturum eſt verbū aſperū? Nihil. Nunquid nihil tibi facturus eſt laqueuſ: quo te

Alia lif laque-

Alia li⁊ libe