PſalmusIC

IC

ſint: ſed etiā vt ſint ſerui tui: id eſt obedientes iuſſis tuis. Ipſius em̄ ſumꝰ figmentū:nō ſolū in Adam: ſed etiā creati in chriſtoIeſu: in operibus bonis que preparauitdeꝰ vt in illis ambulemꝰ. Deus eſt em̄ quioꝑatur in nobis: ⁊ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bonavolūtate. Et dirige filios eorum. Utſint recti corde quibꝰ bonus eſt deus. Bonus eſt em̄ deꝰ iſrael: ſed rectis corde: nō ſicut ille cui cōmoti ſunt pedes: quia pacempeccatorū intuenti: diſplicere ceperat deꝰ:quaſi iſta neſciēs: quaſi iſta nō curās: ⁊ abhumani generis gubernatōe diſſimulans.¶ Et ſit ſpledor dn̄i dei noſtri ſuꝑnos: Un̄ dicit̉: Signatū ē ſuꝑ nos lumēvultus tui dn̄e. Et oꝑa manuū noſtrarum dirige ſuꝑ nos? Ut nō ea pro rerum terrenaꝝ mercede faciamꝰ. Tunc em̄nō directa ſed curua ſunt. Hucuſqꝫ pſalmū iſtū multi codices habēt: ſed in nōnullis legitur alius vltimꝰ verſus: Et opusmanuū noſtraruꝫ dirige. Cui verſuidiligentes ⁊ docti p̄notāt ſtellā: quos aſtericos vocant: quibus ſignificant ea que inhebreo vel alijs interp̄tibus grecis reperiunt̉: in ſeptuaginta vero interp̄tatione nōſunt. Quē verſum ſi velimus exponere: idmihi videt̉ habere ſentētie: ꝙ omnia bonaopera noſtra: vnū opus eſt caritatis. Plenitudo eius legis eſt caritas. Naꝫ ſuꝑioreverſu cū dixiſſet: Et opera manuū noſtrarū dirige ſuꝑ nos: iſto vltimo nō opera ſedopus dixit manuū noſtrarū dirige: tanqͣꝫvltimo verſu volēs oſtēdere ipſa oꝑa vnūopꝰ eſſe: id ē ad vnū opus dirigi. Tūc em̄recta ſunt oꝑa: cū ad hunc vnū finem dirigūtur. Finis em̄ p̄cepti caritas ē de cordepuro: ⁊ conſcientia bona: ⁊ fide non ficta.Opus gͦ vnū eſt in quo ſunt omnia: fidesque ꝑ dilectionē operat̉: vnde etiā dominꝰin euāgelio dicit: Hoc eſt opus dei vt credatis in eū quē ille miſit. Cum ergo in ipſopſalmo: ⁊ vita vetus: et vita noua: et vitamortalis: ⁊ vita vitalis:: ⁊ anni qui ꝓ nihilo habētur: ⁊ dies habētes plenitudinē miſericordie vereqꝫ leticie: id eſt ⁊ penā primihominis: ⁊ regnū ſecūdi: ſatis aperteqꝫ diſtincta ſint: Ad hoc em̄ exiſtimo hoīs deiMoyſi nomē titulo eius inſcriptuꝫ: vt eisqui pie recteqꝫ ſcrutant̉ ſcripturas: eo mōintimaretur etiā lex dei q̄ ꝑ Moyſen miniſtrata eſt: vbi ꝓ bonis operibꝰ ſola vel pene ſola p̄mia terrenorū bonorū deus polliceri videtur: ſiue dubio habere ſb̓ velamē-

to tale aliquid quale iſte pſalmus oſtēdit.Sed cum quiſqꝫ trāſierit ad chriſtū: aufertur velamen: ⁊ reuelabuntur oculi eius vtcōſideret mirabilia de lege dei: donāte illocui dicimus: Reuela oculos meos: ⁊ cōſiderabo mirabilia de lege tua.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. LXXXIX.Incipit Trac. de pͣsͣ. XC.¶ Sermo pͥmus: de pͥma parte pſalmi.Salmus iſte ē de quo dominū nop Sſtrū Ieſuꝫ chriſtū diabolꝰ tēptareauſus eſt. Audiamus gͦ vt poſſimus inſtructi reſiſtere tēptatori: nō p̄ſumētes in nobis: ſed in ipſo qͥ prior tēptatus ē:ne nos in tēptatione vinceremur. Illi em̄tēptatio nō erat neceſſaria. Tēptatio chriſti: noſtra doctrina eſt. Si autē attendamꝰqͥd reſpōderit diabolo: vt hͦ ⁊ nos reſpōdeamus qn̄ ſimiliter tēptat: intremꝰ ꝑ ianuā:ſicut audiſtis lectionē euangelij. Quid eſtem̄ intrare ꝑ ianuā? Intrare ꝑ chriſtū. Ipſe em̄ dixit: Ego ſum ianua. Quid autē intrare ꝑ chriſtuꝫ? Imitari vias chriſti. In qͦimitaturi ſumus vias chriſti? Nūqͥd in eamagnificētia in qͣ deꝰ erat in carne? Aūt adhoc nos exhortat̉: aut hoc a nobis exigit:vt talia miracula qualia fecit ip̄e faciamꝰ?Aut v̓o dn̄s noſter Ieſus chriſtus: nōne ⁊mō ⁊ ſꝑ cū pr̄e totū mūdum gubernat? Etnunqͥd vel ad hoc vocat hominē faciēs eūimitatorē ſuū: vt cū illo gubernet celū ⁊ terrā: ⁊ oīa que in eis ſūt? Aut vt ſit ⁊ ip̄e creator: ꝑ quē fient oīa: ſicut ꝑ chriſtum factaſūt oīa? Neqꝫ ad iſta oꝑa te inuitat deꝰ ſaluator dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ que fecit abinitio: de quibꝰ ſcriptū ē: Oīa ꝑ ip̄m factaſūt: Neqꝫ ad illa q̄ fec̄ ī terra: nō hͨ tibi dic̄:Nō eris diſcipulꝰ meꝰ niſi ābulaueris ſuꝑmare: aut niſi ſuſcitaueris mortuū qͣtriduanū: aut niſi oculos ceci nati aꝑueris: nechͦ. Quid eſt gͦ ītrare ꝑ ianuā? Diſcite a meqꝛ mitꝭ ſum ⁊ hūilis corde. Qd̓ factus eſtꝓpter te: hoc in eo debes attendere vt īmiteris. Miraculum em̄ ⁊ nonduꝫ natus deMaria fecit. Quis enim vſqͣꝫ fecit: niſi dequo dictū eſt: Qui facit mirabilia magnaſolus? Ipſius em̄ virtute: ⁊ antea qui fecerūt potuerūt aliqͥd facere. In virtute chriſti Helias mortuū ſuſcitauit: Niſi forte maior eſt Petrus qͣꝫ chriſtꝰ: qꝛ xp̄us voce ſuſcitauit egrotantē: Petrꝰ aūt cū ꝑtranſiretvmbra ipſius tangendi preferebāt̉ egroti.Potentior ergo petrus qͣꝫ chriſtus? Quishoc dementiſſimus dixerit? Quare ergo