PſalmusLXXXVIII.
quitur. ¶ Deusˣ glorificādus ī cōſilioⁱ iuſtoꝝ: Quis gͦ in nubibꝰ eqͣbit̉ dn̄o:aut qͥs ſil̓is erit dn̄o in filijs dei: qn̄ ille deuseſt glorificādꝰ ī cōſilio iuſtoꝝ? Qm̄ nō pn̄teqͣles illi eſſe: cōſiliū ip̄oꝝ ſit credere in illū.Qm̄ nō pn̄t eqͣles illi eſſe nubes ⁊ filij dei:reſtat ꝯſiliū aīe hūane fragilitatꝭ: vt qͥ gl̓iat̉in dn̄o gloriet̉. Deꝰ glorificādus ē in ꝯſilioiuſtoꝝ. Magnꝰ ⁊ terribilisⁱ in oēs qͥin circuitu eiꝰ ſunt. Ubiqꝫ deus. Qui gͦin circuitu eiꝰ ſunt: qͥ vbiqꝫ eſt? Si em̄ habetaliquos in circuitu: qͣſi vndiqꝫ finitꝰ intelligit̉. Porro ſi verū dictū eſt: a deo ⁊ de deo:magnitudinis eius nō eſt finis: qͥ remanēt:qui ſunt ī circuitu eiꝰ: niſi qꝛ ille qͥ vbiqꝫ eſt:voluit ꝑ carnē in vno loco naſci: in vna gēte cōuerſari: ī vno loco crucifigi: ex vno loco reſurgere: ex vno loco in celū aſcēdereUbi hoc fecit: in circuitu eiꝰ gentes ſūt. Siibi remaneret: vbi iſta fecit: nō eſſet magnꝰ⁊ terribilis ī oēs qͥ in circuitu eiꝰ ſūt. Quiav̓o ibi ſic p̄dicauit: vt inde ſui nomīs mitteret p̄dicatores ꝑ oēs gentes toto orbe terrarū faciēdo miracula ꝑ ſeruos ſuos: factꝰē magnꝰ ⁊ terribilis in oēs qͥ in circuitu eiꝰſunt. ¶ Dn̄e deꝰ virtutū qͥs ſil̓is tibi? potens es dn̄e ⁊ veritas tua incircuitu tuo. Magna potētia tua: tu feciſti celū ⁊ terra ⁊ oīa q̄ in eis ſunt: ſed pluseſt miſericordia tua q̄ exhibuit veritateꝫ incircuitu tuo. Si em̄ ibi ſolū p̄dicareris vbinaſci: vbi pati: vbi reſurgere: vn̄ aſcēderevoluiſti: impleta eſſet illa veritas ꝓmiſſi deiad ꝯfirmādas ꝓmiſſiōes patrū: ſed nō impleret̉: Gentes aūt ſuꝑ miſericordia glorificare deū: niſi illa veritas expāderet̉: ⁊ abillo loco vbi apparere voluiſti ī circuitu diffunderet̉. Tu quidē illo loco de nube ꝓpriaintonuiſti: ſꝫ ad rigandū ī circuitu gentiū:alias nubes miſiſti. Uere potens impleſtiqd̓ dixiſti: Amodo videbitis filiuꝫ homīsvenientē ī nubibꝰ celi. Potēs es dn̄e ⁊ veritas tua in circuitu tuo. Sed cū cepit veritas tua in circuitu predicari: vtiqꝫ fremuerūt gentes: ⁊ ppl̓i meditati ſunt inania: aſtiterūt reges t̓re: ⁊ pͥncipes ꝯuenerūt in vnūaduerſus dn̄m: ⁊ aduerſꝰ chriſtū eiꝰ. Utiqꝫcum cepiſſet veritas tua p̄dicari in circuitutuo: tanqͣꝫ venires ad ducendā ꝯiugem exalienigenis: occurrit leo fremēs ⁊ ſuffocat̉ē a te. Hoc em̄ p̄figuratuꝫ eſt ī Samſon: etillis verbis meis ſine nomīe illiꝰ dictis nonacclamaretis: niſi agnoſceretis. Audiſtisem̄ vt illi qͥ ſoletis cōplui a nubibꝰ dei: ergo
veritas tua ī circuitu tuo. Sed qn̄ ſine ꝑſecutionibꝰ: qn̄ ſine ꝯtradictionibꝰ: cū dictūſit: eum natū in ſignū cui cōtradicit̉? Quiaergo illa gens vbi naſci: vbi cōuerſari voluiſti: tanqͣꝫ terra erat ſeꝑata a fluctibꝰ gentiū: vt appareret arida cōpluenda: reliqueaūt gentes mare erāt in amaritudine ſterilitatis ſue: qͥd faciēt p̄dicatores tui ſpargētes veritatē tuā in circuitu tuo: qm̄ fremūtfluctus maris: qͥd facient? Tu dn̄arispoteſtati maris? Nā qͥd fecit mare ſeuiendo: niſi diē quē hodie celebramꝰ. Martyres occidit: ſemīa ſanguīs ſpargit: ſegeseccleſie pullulabit. Secure gͦ ꝑgāt nubes:diffundāt veritatē tuā in circuitu tuo: nontimeāt rabidos fluctꝰ: Tu dn̄aris poteſtati maris. Mouet̉ quidē mare: ⁊ cōtradicitmare: ꝑſtrepit mare: ſed fidelis deus qͥ nonvos ſinat tēptari ſupͣ id qd̓ poteſtis. Quiaergo fidelis ē qui nō vos ſinat tēptari ſuꝑid qd̓ poteſtiſ. Motū aūt fluctuū eiustu mitigas. Deniqꝫ vt placaretur mare:īmo vt eneruaret̉ rabies maris: quid in ip̄omari feciſti. Tu huiliaſti ſic̄ vulneratum ſuperbu: Eſt quidā ſuꝑbus draco in mari: de quo alia ſcriptura dicit: mādabo draconi ibi vt mordeat eū. Eſt draco de quo dicit̉: draco hic quē finxiſti ad illudendū ei: cuiꝰ caput cōtundit ſuꝑ aquā.Tu inqͥt hūiliaſti ſicut vulneratū ſuꝑbum.Hūiliaſti te: ⁊ hūiliatus ē ſuꝑbus. Superbus etiā ꝑ ſuꝑbiā: ſuꝑbos tenebat: hūiliat̉ergo magnus: credēs autē in eū factus eſtparuꝰ. Dū nutrit̉ paruꝰ exēplo magnificatiꝑui qd̓ tenebat diabolꝰ ꝑdidit: qꝛ ſuꝑbꝰ nōniſi ſuꝑbos tenebat. Dato tanto humilitatis exemplo: didicerūt homines damnareſuperbiam ſuam: imitari humilitatem chriſti. Ita ergo ille perdendo qͦs tenebat etiāipſe humiliatus eſt: non correctus ſed proſtatus: Tu humilaſti ſicut vulneratum ſuperbum. Humiliatus es ⁊ humiliaſti: vulneratus es ⁊ vulneraſti. Neqꝫ em̄ eum nōvulneraret ſanguis tuus qui effuſus eſt: vtdeleret chirographum peccatorum. Undeenim ſuperbiebat: niſi quia cautionem contra nos tenebat? Hanc tu cautionem: hocchirographum tuo ſanguine deleuiſti. Illūergo vulneraſti: cui tot abſtuliſti: Uulneratum enim intelligas diabolum: non penetrata carne quam non habet: ſed percuſſocorde vbi ſuperbus eſt. Et in brachiovirtutis tue diſperſiſti inimicos tuos. ¶ Tui ſūt celi ⁊ tua ē terra: Atē
Alia lr̄a.fqͥ glorificat̉.f ſanctoꝝ1
Alia lr̄at ſuper.
Alia lr̄a.f nō habe