PſalmusLXXXVIII.
pluant: ſuper tuam pluant. Tui ſunt celi ꝑquos predicata eſt veritas in circuitu tuo:tua eſt terra que excipit veritatē in cirtuitu. tuo. Deniqꝫ qͥd d̓ illa pluuia factū ē? Orbē terraꝝ ⁊ plenitudine eiꝰ tu fun. daſti: aquilonē ⁊ᶠ maria tu creaſti.Nō em̄ aliquid cōtra te valet: ꝯtra creatorem ſuū. Et malicia quidē ſua ꝑ ſue volūtatis ꝑuerſitatē ſeuire poteſt mūdus: nūqͣꝫtamē excedit modū poſitum a creatore quifecit omnia. Quid ergo timeo aquiloneꝫ?Quid timeo maria? Eſt quidē in aquilonediabolꝰ: qui dixit: Ponā ſedē meaꝫ in aqͥlone: ⁊ ero ſil̓is altiſſimo: ſed hūiliaſti ſicutvulneratū ſuꝑbū. Ergo qd̓ ī illis tu feciſti:plus valet ad dn̄ationē tuā: qͣꝫ illoꝝ volūtas ad maliciā ſuam. Aquilonē ⁊ maria tucreaſti. ¶ Thabor ⁊ hermon in nomine tuo exultabūt. Montes iſti intelligunt̉: ſed aliqͥd ſignificant. Thabor ⁊ hermon in nomīe tuo exultabunt. Thabor interp̄tari dicit̉: veniens lumen. Sed vn̄ venit lumen: de quo dictū eſt: Uos eſtis lumen mundi: niſi ab illo de quo dictum eſt:Erat lumen verū quod illumīat omnē hominē venientē in hunc mundū? Illud ergolumen: quod eſt lumen mūdi ab illo lumīevenit quod nō aliunde accendit̉: vt timendum ſit ne extinguat̉. Ergo venit lumē abillo: lucerrna illa que nō ponit̉ ſub modio:ſed ſuper candelabrū: veniens lumen thabor. Hermon interpretat̉ anathema eius.Merito venit lumen: ⁊ factum eſt anathema eius. Cuiꝰ niſi diaboli vulnerati ſuꝑbi?Ut ergo illumīaremur abs te: datum eſt vtanathema nobis eſſet: qui nos in ſuo errore ⁊ ſuꝑbia detinebat: a te nobis eſt. Ergothabor et Hermon in nomine tuo exultabunt: nō in meritis ſuis: ſed in nomīe tuo.Dicent em̄ iſti: Nō nobis domine nō nobis: ſed nomini tuo da gloriā: ꝓpter mareſeuiens: ne forte dicant gentes: vbi ē deuseorum. Tuū brachiū cum potentia.Nemo ſibi aliquid arroget: tuū brachiumcū potentia. A te facti ſumus: a te defenſiſumus. Tuū brachiū cū potentia. ¶ Cōfirmet manus tua ⁊ exaltet dextera tua: iuſticia ⁊ iudiciuꝫ p̄paratioſedis tue. Apparebit ī fine iuſticia tua etiudiciū tuum: nūc occulta ſunt iſta. Et deiudicio tuo dicit̉ ī alio pſalmo: Pro occultis filij: erit manifeſtatio iudicij tui et iuſticie tue. Ponent̉ quidā ad dexterā: ⁊ quidam ad ſiniſtram: et expaueſcent infideles
cum viderint qd̓ modo irridentes nō credunt: gaudebūt iuſti cum viderint qd̓ mōnon vidētes credunt. Iuſticia ⁊ iudiciumpreparatio ſedis tue. Utiqꝫ in die iudicij:Nūc ergo quid? Miſericordia ⁊ veritas ſpeunt faciem tuam: Preparationē ſedis tue. Iuſticiā tuā ⁊ iudiciū tuuꝫvētuꝝ timerē: niſi antecederet te miſericordia ⁊ veritas tua. Quid timeā in fine iudicia tua: quādo p̄cedente miſericordia tuadeles peccata mea: et exhibendo veritateꝫimples ꝓmiſſa tua? Miẜicordia ⁊ veritastua p̄eunt faciem tuam. Uniuerſe inqͥt viedomini miſericordia ⁊ veritas. In his omnibus nō exultabimꝰ: aut qd̓ exultamꝰ capiemꝰ: aut v̓ba ſufficient leticie noſtre: autlingua idonea erit explicare gaudiū nr̄m:Si ergo nulla verba ſufficiūt. Beatꝰ populusʳ ſciens iubilationē. O beatepopule: putas intelligis iubilatōeꝫ? Nullomodo beatꝰ es: niſi intelligas iubilationē.Quid eſt intelligas iubilationē? Scias vn̄gaudeas: quod v̓bis explicare nō poſſis.Gaudiū em̄ tuum nō de te: vt qui gloriant̉in domino glorient̉. Noli ergo exultare inſuperbia tua: ſed ī gratia dei. Uides ip̄amgratiā tantā eſſe: cui linguā explicande nōſit idonea: ⁊ intellexiſti iubilationē. Deniqꝫ ſi intellexiſti in gratia iubilationē ipſiusgratie: audi cōmēdationē. Beatꝰ certe populus ſciēs iubilationē. Quā iubilationē?Uide ſi nō de gratiā: vide ſi non de deo: etoīno non de te. Dn̄e in lumīe vultꝭtui ambulabūt: Thabor ille veniēs lumen: niſi in lumine vultus tui ambulet: vēto ſuꝑbie lucerna extinguit̉. Dn̄e in lumīevultus tui ambulabūt. Et ī nomīe tuoexultabūt tota die. Thabor ille ⁊ hermon in nomine tuo exultabunt. Si volunttota die in nomīe tuo: ſinautē: exultabūt innomine ſuo: nō tota die exultabunt. Nonem̄ in gaudio ꝑſeuerabūt quādo de ſeipſisgaudebūt: ⁊ per ſuperbiā cadent. Ergo vttota die exultent: in nomine tuo exultabūt.Et in iuſticia tua exaltabunt̉. Nonin ſua iuſticia: ſed in tua: ne ſint zelum deihabentes: ſed non ẜm ſcientiam. Quidamenim notantur ab apoſtolo quod zelum deihabeant: ſed non ẜm ſcientiam. Ignorantes dei iuſticiam: et ſuam iuſticiam volentes cōſtituere: et nō in lumīe tuo exultātesiuſticie dei nō ſunt ſubiecti. Sed vn̄? Quiazelū dei habēt: ſed nō ẜm ſcientiā. Populꝰaūt ſciens iubilationē: illi em̄ nō ẜm ſcien-
Ilia lr̄a.rterre.rmare.
Alia lr̄a.Firmet̉.
Alia lr̄a.f p̄cedent.
Alia lr̄a.f qui ſcit.