PſalmusLXXXVII.
rantes in agro dominico: nec tamē qui plātat eſt aliquid: aut qui rigat: ſed qui incrementū dat deus. Ideo et ego ad dominuꝫclamaui: hoc eſt dominū vt ſaluꝰ eſſem inuocaui. Quomō autē inuocarē niſi crederem. Quomō crederē niſi audirem? Sꝫ vtaudita crederem ip̄e me attraxit: qꝛ ī occulto a morte cordis non quilibet medicus: ſꝫip̄e excitauit. Nam multi audierūt: quia inomnē terrā exiuit ſonus eorū: ⁊ in fines orbis terre verba eorū. Sed non omniū ē fides ⁊ nouit dominus qui ſunt eius: ac ꝑ hͦnec crede̓ potuiſſem: niſi me dei miſericordia p̄ueniſſet. ⁊ qꝛ mortuos ſuſcitat: ⁊ vocat ea que nō ſunt: tanqͣꝫ que ſunt: me ī occultis vocando ⁊ ſuſcitando: ⁊ trahendo atenebris eduxiſſet ⁊ ad lumen fidei ꝑduxiſſet. Ideo ſequit̉. Et mane oratio meap̄ueniet te. Iam mane poſtea qͣꝫ nox infidelitatis ⁊ tenebre tranſierunt. Qd̓ manevt mihi eēt: miſericordia quidē tua p̄uenitme: ſed quia reſtat illa clarificatio: vbi illuminabunt̉ occulta tenebrarū ⁊ manifeſtabunt̉ cogitationes cordis: et tunc laus eritvnicuiqꝫ a te: nunc autē in iſta vita: in iſtaꝑegrinatōne: in hac luce fidei que in cōparatione tenebrarū infidelium iam dies eſt:ſed in cōparatione diei: vbi videbimus facie ad faciem adhuc nox eſt: adhuc oratiomea preueniet te. Ut auteꝫ iſta ferueſcat etexerceatur oratio qd̓ nobis quātum expediat nullis vt opinor verbis explicari pōt:differtur bonum quod ineternū dabitur: etmala tranſitoria crebreſcunt. Ideo ſequit̉.Ut quid domineᶠ reppuliſti orationem mea? Hoc ⁊ illis verbis dictumeſt: Deus deus meus reſpice ī me: vt quidme dereliquiſti? Cauſa cognoſcēda ꝓpoſita eſt: non tanqͣꝫ ſine cauſa hoc faceret deiocculta ſapientia: ita ⁊ hic: Ut quid domine reppuliſti orationē meam? Huius tamērei cauſa ſi diligenter aduertat̉ iam ſuꝑiusindicata eſt. Ad hoc em̄ oratio ſanctorumdilatione tanti beneficij ⁊ tribulationū aduerſitate quaſi repellit̉: vt tanqͣꝫ ignis flaturepercuſſus inflāmetur ardētius. Exequit̉itaqꝫ breuiter etiam tribulatōnes corporischriſti. Neqꝫ .n. in ſolo capite facte ſunt: cū⁊ Saulo dictū ſit: Quid me ꝑſequeris? Etip̄e iam Paulus tanqͣꝫ electuꝫ membrū ineodē corꝑe poſitus dicat: vt ſuppleā q̄ deſunt p̄ſſurarū chriſti in carne mea. Ut qͥd gͦdn̄e reppuliſti orationē meaꝫ? Auertiſtifaciem tuam a me. Inops ſum
ego ⁊ ī laboribus a iuuētute mea:exaltatus autē humiliatꝰ ſum ⁊ cōturbatus. In me trāſierūt ire tue:⁊ terrores tui conturbauerunt me.Circudederūt me ſicut aqua totadie: circūdederūt me ſimul. Elogaſti a me amicū ⁊ ꝓximū ⁊ notosmeos a miſeria. Contigerūt: ⁊ ꝯtingūtoīa hec ī mēbris corꝑis chriſti: ⁊ auertit deꝰab orantibꝰ faciem: non exaudiendo ad idquod volunt: quādo ſibi neſciunt nō expedire quod petunt. Et inops eſt eccleſia cuꝫeſurit ⁊ ſitit ꝑegrina vnde ſatietur ī patria:⁊ in laboribus eſt a iuuētute ſua. Ip̄m em̄corpus chriſti ⁊ in alio pſalmo dicit: Sepeexpugnauerūt me a iuuentute mea. Et adhoc exaltant̉ etiā in ſeculo iſto quedā membra eius: vt in eis ſit maior humilitas: ⁊ ſuper ipſum corpus: id eſt vnitatem ſanctorum atqꝫ fideliū cui caput eſt chriſtus: trāſeunt ire dei: non autem manent. Quia nōde fideli: ſed de infideli dictum eſt: Ira deimanet ſuper eum. Et terrores dei conturbant infirmitatem fidelium: quia omne qd̓accidere poteſt etiaꝫ ſi non accidat prudēter timetur. Et aliquādo terrores ip̄i ita cōturbant animū cogitantis circūpendentibus malis: vt ſicut aqua vndiqꝫ confluerevideat̉: ⁊ ſimul circūdare metuentē. Et qͥaeccleſię in hoc mūdo ꝑegrinanti iſta nō deſunt: dūmodo in his modo in illis mēbriseius vſqꝫ quaqꝫ cōtingunt: ideo dixit: totadie: ꝯtinuationē ſignificans tēporis donecfiniatur hoc ſeculū. Et ſępe amici ⁊ noti periclitantes ẜm ſeculum ſanctos formidinedeſerunt: de quibus dicit apl̓us: Omnesme dereliquerūt non illis imputet̉: Sed vtquid hec omnia: niſi vt oratio huius ſancticorꝑis mane: id eſt poſt noctē infidelitatisin luce fidei p̄ueniat deum: donec veniat ſalus illa: in cuiꝰ nōdum re: ſed iam ſpe ſaluifacti ſumus: eāqꝫ cum patiētia fideliter expectamus: vbi nec repellet dominus orationē noſtrā: qm̄ tūc nihil erit petendū: ſedquicqͥd recte petitū eſt optinendū: nec faciem ſuam auertit a nobis: quoniā videmꝰeum ſicuti eſt. Nec inopes erimꝰ: quia copia noſtra ipſe deus erit omnia in omnibꝰ:nec laborabimꝰ: quia nulla remanebit infumitas: nec exaltati hūiliabimur ⁊ turbabimur: qꝛ nulla ibi erit aduerſitas: nec irā deivel tranſeuntē ſuſtinebimꝰ: qꝛ in eius benignitate manente manebimꝰ: nec t̓rores eiꝰnos ꝯturbabunt: qꝛ ꝓmiſſa reddita nobis
Alia lr̄a.fauertis.Pauper.
Alia lr̄a.repellis.