FſalmusLXXXVIII.
obuiabunt: nec territus longe fiet a nobisnotus ⁊ amicus: vbi nullus erit qui timeatur inimicus.Explicit Tractatus de psͣ. LXXXVII.Incipit Tractatus de psͣ. LXXXVIII.Salmū iſtum de quo loqui ꝓpoſuiſymus caritati veſtre: donante domino: accipite de ſpe quaꝫ habemusin chriſto Ieſu dn̄o noſtro: ⁊ erigite anīos:quia ille qui ꝓmiſit ita cetera cōpleturꝰ eſt:vt multa cōpleuit. Dat enī nobis ad eū fiduciam: non meritū noſtrū: ſed illius miſericordia. Et ip̄e eſt quātum arbitror. Intellectus ethan iſraelite. Un̄ iſte pſalmus titulū accepit. Audieras em̄ quis hōfuerit qͥ vocabat̉ ethan: interp̄tatio nominis huius robuſtum indicat. Et nemo in hͦſeculo robuſtus eſt: niſi in ſpe ꝓmiſſionisdei. Quātum enim attinet ad merita noſtra infirmi ſumꝰ: qͣꝫtum ad eius miſericordiā robuſti ſumus. Itaqꝫ iſte infirmus ī ſe:robuſtus in miſericordia dei inde cepit.Sermo primus de prima ꝑtepſalmi.Iſericordias tuas domine:hineternū cantabo. ¶ In generatione et generationemannūciabo veritate tua in ore meo.Obſequātur membra inquit mea: dominomeo loquor: ſed tua loquor: annūciabo veritatem tuam in ore meo. Si non obſequorſeruus non ſum: ſi a me loquor mēdax ſuꝫ.Ergo vt et abs te dicā: ⁊ ego dicā: duo q̄dam ſunt: Unū tuum: vnū meum: veritastua: os meum. Quā ergo veritatem annū-ciet: quas miſericordias cātet audiamus.Quoniā dixiſti ineternū miſericordia edificabit̉: Hoc canto: hec ē veritas tua: huic annūciande ſeruit os meū.Quoniā dixiſti ineternū miſericordia edificabit̉. Sic inquis edifico vt nō deſtruaꝫ:quoniā quoſdā ſic deſtrues vt nō edifices:quoſdā vo ſic deſtrues vt edifices. Niſi em̄quidā deſtruerent̉ vt edificarent̉: non diceretur Hieremie: Ecce poſui te ad deſtructionem et ad edificationē. Et vtiqꝫ omnes qͥidola colebant: et lapidibus ſeruiebant: inchriſto nō edificarent̉: niſi in priſtino errore deſtruerent̉. Rurſus niſi quidaꝫ ita deſtruerent̉ vt non edificarent̉: nō diceretur:Deſtrues eos ⁊ nō edificabis illos. Propter eos gͦ qui deſtruūtur ⁊ edificant̉: ne putarēt edificationē qua edificant̉ eſſe tꝑalē:ſicut tꝑalis fuit ruina in qua deſtruūtur: te-
nuit ſe iſte cuiꝰ os ſeruit veritati dei ad ip̄aꝫveritatē dei. Ideo annūciabo: ideo dico:Quoniā dixiſti ſecurꝰ o homo dico: qm̄ tudeus dixiſti: quia ⁊ ſi ego in verbo meo fluctuarē: verbo tuo cōfirmarer. Qm̄ dixiſti.Quid dixiſti? Ineternū miſericordia edificabit̉. In celis p̄parabitur veritastuaʳ. Quomō ſuꝑius ita in ꝯſequētibus.Miſericordias tuas dn̄e inquit ineternūcantabo: in generatiōe et generationē annūciabo veritatē tuā in ore meo. Dixit miſericordias: dixit veritatē: ita rurſus vtrūqꝫ ꝯiunxit: Qm̄ dixiſti ineternū edificabit̉miſericordia: in celis p̄parabit̉ veritas tua.Et hic repetiuit miſericordiā et veritatem.Uniuerſe enim vie domini miſericordia etv̓itas. Neqꝫ .n. exhiberet̉ v̓itas ī impletiōeꝓmiſſorū: niſi p̄cederet miſericordia in remiſſionē peccatoꝝ. Deinde: qm̄ ppl̓o iſraeletiā ẜm carnem venienti de ſemine Abraeꝓmiſſa erāt multa ꝓphetice: ⁊ ita ille ppl̓usppagatus eſt in quo implerent̉ ꝓmiſia dei.Nō aūt clauſit deꝰ fontē bonitatis ſue etiāin alienigenas gentes quas ſub angelis cōſtituerat portioneꝫ ſibi faciens ppl̓m iſrael.In hec duo ⁊ apl̓us diſtincte diſtribuit miſericordiā dn̄i ⁊ veritatē. Ait em̄ chriſtū miniſtrū fuiſſe circūciſionis ꝓpter veritatē deiad cōfirmādas ꝓmiſſiones patrū. Ecce qꝛnō fefellit deus: ecce qꝛ nō reppulit deꝰ plebem ſuā quā p̄ſciuit. Etenī cū de caſu iudeorū ageret̉: ne qͥs putaret ſic illos improbatos: vt nihil frumēti ex illa ventilatiōe ī horreū mitteretur: ait apl̓us: Nō reppulit deusplebē ſuam quā p̄ſciuit. Nā et ego iſraelitaſum. Si totū illud ſpine fuerunt: vnde hocgranū? Uobis loquor. Ergo impleta ē veritas dei in his qui ex iſraelitis crediderūt:et venit vnꝰ paries ex circūciſiōe applicāsſe ad lapidē angularē. Sed ille lapis angulū nō faceret: niſi aliū parietē ex gentibusſuſciperet. Ille itaqꝫ paries tanqͣꝫ proprieꝑtinet ad veritatē: iſte autē alius ad miſericordiam. Dico em̄ inquit chriſtū miniſtrūfuiſſe circūciſionis ꝓpter veritatem dei adconfirmādas ꝓmiſſiones patrum: gentesaūt ſuꝑ miſericordia glorificare deū. Merito in celis p̄parabit̉ veritas tua. Etenimomnes illi iſraelite vocati apoſtoli: celi facti ſunt qui enarrant gloriā dei. De his celis dicit̉: Celi enarrāt gloriā dei: ⁊ oꝑa manuū eius annūciat firmamētū. Ut noueritis de his celis dici: certe de his in ꝯſequētiexp̄ſſiꝰ dictū ē: Nō ſūt loq̄le neqꝫ ſermōes
Alia lr̄a.f in eis.