PſalmusLXXXV

LXXXV

gnoſcāt vnū veꝝ deū. Nō enī illi ibūt adviſioneꝫ pr̄is: ⁊ nō ibi videbūt ⁊ filiuꝫ. Sinō eſſet filiꝰ ⁊ in pr̄is viſiōe: nō diceret ipſefiliꝰ diſcipul̓ ſuis: qꝛ filius in pr̄e ē: ⁊ pr̄ ī filio. Dicūt illi diſcipuli: Oſtende noō pr̄eꝫ⁊ ſufficit nobis. Ait ill̓. Tāto tꝑe vobiſcuꝫſum: ⁊ nō me noſtis? Philippe qͥ videt me:videt ⁊ pr̄em. Uidetis qꝛ in viſionē pr̄is ⁊filij viſio ē: ⁊ in viſione filij ⁊ pr̄is viſio eſt.Iō ꝯſequēt̓ ſb̓iecit ⁊ dixit: Neſcitis qꝛ egoin pr̄e ⁊ pr̄ in me eſt? Id eſt me viſo videt̉ ⁊pr̄: ⁊ pr̄e viſo videt̉ ⁊ filiꝰ. Pr̄is ⁊ filij ſeꝑari nō pōt viſio. Ubi nō vniꝰ ſeꝑat̉ natura ⁊ſb̓a: viſio ſeꝑari nō pōt. Nā vt noueritis illuc debere p̄ꝑari cor ad vidēdā diuinitatēpr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī: in quā nō viſā credimꝰ⁊ credēdo cor vn̄ videri poſſit mūdamus:ip̄e dn̄s alio loco dicit: Qui audit mandata mea: ⁊ ẜuat ea: ille ē qͥ diligit me: qͥ auteꝫdiligit me: diliget̉ a pr̄e meo: ⁊ ego diligaꝫeū ⁊ manifeſtabo ei meip̄m. Nunqͥd nō eūvidebāt qͥbus loq̄bat̉? Et videbāt ⁊ nō videbāt. Aliqͥd videbāt: aliqͥd credebāt. Uidebāt hoīeꝫ: credebāt deū. In iudicio aūteūdem dn̄m Ieſum chriſtū videbūt hoīeꝫcū impijs: poſt iudiciū videbunt deū pret̉impios. Da ptātem puero tuo. Et ſaluūfac filiū ancille tue. Dn̄s filius ancilletue. Dn̄s filius ancille: cuius ancille? Cuinaſciturꝰ qn̄ nūciatus eſt: rn̄dit ⁊ ait: Ecceācilla dn̄i: fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Saluū fec̄filiū ancille ſue: ⁊ filiū ſuū. Filiū ſuuꝫ in formā dei: filiū ancille ſue ī forma ẜui. De ancilla natꝰ ē gͦ dn̄s ī forma ẜui: ⁊ dixit. Saluum fac̄ filiū ancille tue. Et ſaluatꝰ ē a morte ſicut noſtis: reſuſcitata carne ſua q̄ mortua erat. Sed vt videatis quia deus eſt: ⁊non a patre ſic eſt ſuſcitatus: vt a ſe non ſitſuſcitatus: quia ⁊ ip̄e carnem ſuam ſuſcitauit: habes in euāgelio dictū. Deſtruite tēplū hͦ: ⁊ in triduo ſuſcitabo illud. Ne autēnos aliud ſuſpicaremur: euāgeliſta ſecut̉ait. Dicebat aūt hͨ de tēplo corꝑis ſui. Saluus gͦ factꝰ ē filiꝰ ancille. Dicat ⁊ vnuſqͥſqꝫchriſtianꝰ in corꝑe chriſti poſitꝰ: Saluumfac filiū ancille tue. Forte nō potes dicere:Da ptātem puero tuo: qꝛ ille filiuſ accepitptāteꝫ. Sꝫ qͣre nō dicit ⁊ hͦ? An nō ẜuis dictuꝫ ē: Sedebitis ſuꝑ duodecī ſedes iudicātes duodecī tribꝰ iſrl̓. Et ẜui dicūt: Neſcitis qꝛ angelos iudicabimꝰ? Accipit gͦ ⁊vnuſquiſqꝫ ſctōꝝ ptāteꝫ: ⁊ ē vnuſqͥſqꝫ ſctōrum filius ancille eiꝰ. Quid ſi de pagananatꝰ eſt: ⁊ chriſtianus factꝰ ē? Filiꝰ pagane

quō pōt eſſe filius ancille ip̄iꝰ? Eſt qͥdē pagane filius carnalit̓: ſꝫ filiꝰ eccl̓ie ſpūaliter.Et ſaluū fac̄ filiū ancille tue. ¶ Fac mecuſignū in bono. Qd̓ ſignum niſi reſurrectionis: Dn̄s dicit: Generatio hec praua⁊ amaricās ſignū q̄rit: ⁊ ſignū nō dabit̉ einiſi ſignū Ione ꝓph̓e. Sicut enī Ionas fuit in ventre cēti tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ:ſic erit ⁊ filius hoīs in corde terre. Fac mecum ſignū in bono. Ergo cū capite nr̄o iāfactū eſt ſignū in bono. Dicat ⁊ vnuſquiſqꝫ nr̄m: Fac mecū ſignū in bono: qꝛ in nouiſſima tuba in aduētu dn̄i ⁊ mortui reſurgēt incorrupti: ⁊ nos immutabimur: erit hͦſignū in bono. Fac mecum ſignū in bono.Ut videāt qͥ oderūt me ⁊ ꝯfūdāt̉.In iudicio ꝯfundent̉ ꝑnicioſe: qͥ mō nolūtꝯfundi ſalubrit̓. Mō gͦ ꝯfundant̉: accuſētvias ſuas malas: teneant viā bonā: qꝛ nemo nr̄m viuit ſine ꝯfuſione: niſi pͥus confuſus reuiuiſcat. Prebet ill̓ deꝰ mō aditū ſalubris ꝯfuſionis: ſi nō ꝯtemnāt medicinaꝫꝯfeſſionis. Si aūt mō nolūt ꝯfundi: tūc cōfundent̉ qn̄ deducent eos ex aduerſo iniqͥtates eoꝝ. Quō ꝯfundent̉? Qn̄ dicēt: Hiſunt quos aliqn̄ habuimus in riſu ⁊ ſimilitudineꝫ improperij: Nos inſenſati vitā illorū eſtimabamꝰ inſaniaꝫ: Quō cōputatiſunt int̓ filios dei? Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia: tūc dicent: mō dicāt ⁊ ſalubrit̓ dicāt.Cōuertat̉ enī vnuſqͥſqꝫ humil̓ ad dn̄m: etmō dicat: Quid mihi ꝓfuit ſuꝑbia: et audiat ab apl̓o: Quā enī gl̓aꝫ habuiſtis ī hiſin qͥbꝰ nūc erubeſcitis? Uidetis eſſę et mōꝯfeſſionē ſalubrē ī loco pnīe: tūc aūt ſerā:inutilē: infructuoſā. Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia: aut qͥd diuitiaꝝ iactātia ꝯtulit nobis:Trāſierūt oīa tāqͣꝫ vmbra. Quid enī? Qn̄h̓ viuebas: nō videbas: qꝛ trāſier̄t iſta oīatāqͣꝫ vmbra? Tu ne relinq̄res vmbrā ⁊ eſſes ī luce: nō poſtea diceres: trāſierunt oīavelut vmbra: qn̄ ab vmbra ī tenebras iturus es. Fac mecū ſignū in bono: vt videātqͥ me oderūt ⁊ ꝯfundāt̉. Qm̄ tu dn̄e adiuuiſti me: ⁊ ꝯſolatꝰ es me. Adiuuiſti me ī certamīe: ⁊ ꝯſolatꝰ es ī triſticia. Nemo enī ꝯſolatiōꝫ q̄rit: niſi qͥ ē ī miſeria. Nōvultis ꝯſolari: dicite qꝛ felices eſtis ⁊ audiſtis ppl̓s meꝰ. Iā reſpōdetis: ⁊ audio murmur bn̄ tenentiū ſcripturas. Deuſ qͥ hͦ ſcripſit in cordibꝰ veſtris: cōfirmet ⁊ in factisvr̄is. Uidetis fratres qꝛ qͥ vobis dicūt: felices eſtis: ſeducūt vos. Populus meusqͥ vos felices dicūt: in errorē vos mittunt:

Alia lr̄atbonum