PſalmusLXXXVI

⁊ turbant ſemitas pedum vr̄oꝝ. Sic̄ ⁊ deepl̓a Iacobi apl̓i. Miſeri eſtote inqͥt et lugete: riſus vr̄ in luctum ꝯuertat̉. Uidetisqͥ audiſtis: qn̄ nobis hec dicerent̉ ī regiōeſecuritatis; Utiqꝫ regio iſta ſcandaloꝝ ē ⁊temptationū ⁊ oīm maloꝝ: vt gemamꝰ h̓:⁊ mereamur gaudere ibi: tribulari h̓: ⁊ ꝯſolari ibi ⁊ dice̓: Qm̄ ecce exemiſti ocl̓os meos a lachrymis: pedes meos a ruina: qm̄placebo dn̄o in regione viuoꝝ. Iſta regiomortuoꝝ eſt: Tranſit regio mortuorū: venit regio viuoꝝ. In regione mortuorū: labor: dolor: timor: tribulatio: temptatio: gemitus: ſuſpiriū. Hic falſi felices vere infelices: qꝛ falſa felicitas vera miſeria ē. Quiv̓o ſe agnoſcit in vera eſſe miſeria: erit etiam in vera felicitate. Et tn̄ nūc qꝛ miſer eſ:dn̄m audi dicentē: Beati lugētes. O beati lugentes. Nihil tam ꝯiunctuꝫ miſerie qͣꝫluctus: nihil tam remotū ⁊ ꝯtrarium miſerie qͣꝫ beatitudo. Tu dicis lugētes: ⁊ tu dicis beatos: Intelligite inqͣꝫ qd̓ dico. Beatos dico lugentes. Quare beati? In ſpe.Quare lugentes? In re. Etenī lugēt ī morte iſta: in tribulationibꝰ iſtꝭ: in ꝑegrinatiōeſua: ⁊ qꝛ agnoſcunt ſe eſſe in iſta miſeria: etgemūt: beati ſunt. Quare lugēt? Cōtriſtatus ē beatuſ Cyprianus in paſſiōe: mō cōſolatus eſt in corona. Mō ⁊ conſolatusadhuc triſtis eſt. Dn̄s enim nr̄ Ieſus chriſtus adhuc interpellat ꝓ nobis. Oēs martyres qͥ cū illo ſūt interpellāt ꝓ nobis. Nōtranſeūt interpellatiōes ip̄oꝝ: niſi cū trāſierit gemitus noſter. Cū aūt trāſierit gemitꝰnoſter: oēs in vna voce: in vno ppl̓o: ī vnapatria milia miliū ꝯiūcta pſallentibus angelicis choris celeſtiū ptatuꝫ in vna ciuitate viuentium: quis ibi gemit? Quis ibiſuſpirat? Quis ibi laborat? Quiſ ibi eget?Quis ibi morit̉? Quis ibi miſcd̓iam prebet? Quis ibi frangit panem eſerienti: vbiomēs pane iuſticie ſaginabūt̉? Nēo ibi dicet: hoſpitē ſuſcipe: ꝑegrinus ibi nēo erit:oēs in patria ſua viuunt. Nemo ibi dicit:cōcorda amicos tuos litigātes: in pace ſēpiterna dei vultū ꝑfruunt̉. Nemo ibi dic̄:viſita egrotum: ſanitas immortalitaſqꝫ ꝑmanet. Nemo ibi dicit: ſepeli mortuum:oēs in vitā eterna erūt. Ceſſant oꝑa miſericordie: qꝛ miſeria nō inuenit̉. Et qͥd ibi faciemus? Bormimꝰ fortaſſe. Si modo pugnamus ꝯͣ noſ: qͣꝫuis geramꝰ domū ſomnicarnē iſtā: euigilamus in his luminaribꝰ:⁊ ſolennitas iſta dat nobis animū vigilan

di: Dies illa quales vigilias nobis dabit?Ergo vigilabimꝰ: non dormiemus. Quidagemus? Oꝑa miſcd̓ie iſta nō erūt: qꝛ nulla miſeria erit. Forte oꝑa neceſſitatis erūtiſta que h̓ ſunt mō: ſeminādi: arādi: coquēdi: molendi: texendi? Nihil horū: quia neceſſitas nō erit. Sic nō erunt oꝑa miſcd̓ie:qꝛ tranſit miſeria. Ubi neceſſitas non erit:nec miſeria: oꝑa neceſſitatis ⁊ miſcd̓ie nonerūt. Quid tibi erit? Qd̓ negociū noſtrū?Que actio noſtra? Nulla actio qꝛ qͥes. Sedebimus gͦ ⁊ torpebimus: ⁊ nihil agemꝰ?Si refrigeſcit amor nr̄: refrigeſcit ⁊ actionr̄a. Amor gͦ quietus ī vultū dei: quē modo deſideramʳ: cui ſuſpiramꝰ: cū ad eū venerimꝰ: quō nos accēdet? In quē nodū viſum ſic ſuſpiramꝰ: cū ad eū venerimꝰ: quōnos illumiabit? Quō nos mutabit? Quidde nob̓ faciet? Quid gͦ agemꝰ fr̄es? Pſalmus nob̓ indicat: Btī qͥ habitant ī domotua. Un̄? In ſecula ſeculoꝝ laudabunt te.Hec erit actio nr̄a: laus dei. Amas et laudas: deſines laudare ſi deſines amare.Nō aūt deſines amare: qꝛ tal̓ ē quē videsqͥ nullo te offendat faſtidio: ⁊ ſatiat te: ⁊ nōte ſatiāt. Mirū ē qd̓ dico. Si dicā qꝛ ſatiat te: timeo ne qͣſi ſatiatꝰ velis abſcedere:quō de prandio: quō de cena. Ergo qd̓ dico: n̄ te ſatiat: timeo rurſus ne ſi dixero nōte ſatiat: indigens videaris: ⁊ qͣſi inaniorexiſtas: ⁊ minꝰ in te ſit aliqͥd qd̓ debeat impleri. Quid gͦ dicā niſi qd̓ dici pōt: cogitari vix pōt: Et ſatiat te: ⁊ n̄ te ſatiat. Quodvtrūqꝫ inuenio in ſcriptura. Nā cum diceret: Btī eſurientes: qꝛ ip̄i ſaturabūtur. Etrurſum de ſapīa dictū ē: Qui te māducātiteꝝ eſuriēt: ⁊ qͥ te bibūt iteꝝ ſitient. Immov̓o nō dixit iteꝝ: ſꝫ dixit adhuc. Nā iterū ſitiet qͣſi pͥmo ſaginatꝰ diſceſſerit ⁊ digeſſerit⁊ redierit bibere. Tale ē qͥ te edunt adhuceſuriēt: ſic cū edūt eſuriēt: ⁊ qͥ te bibunt: ſicbibēdo ſitiēt. Quid ē bibēdo ſitire? Nūqͣꝫfaſtidire. Si gͦ iſta ineffabil̓ ⁊ ſēpiterna dulcedo erit mō: qͥd a nob̓ petit fr̄es niſi fidemnō fictā: ſpem firmā: caritatē purā: vt ambulet hō in via quā dn̄s dedit. Ferat tēptatiōes ⁊ ſuſcipiat ꝯſolatiōes.¶ Explicit Tract̓. de psͣ. LXXXV¶ Incipit Tractatus de psͣ. LXXXVI.¶ Prefatio.Salmus iſte qui modo cātatus eſtbreuis ē numero v̓boꝝ: magnus ēpondere oīm ſentētiaꝝ. Nā totꝰ lectus eſt: ⁊ videtis qͣꝫ ⁊ exiguo tempore ad