PſalmusLXXXV
accipit. Dicit apl̓s diffinite: vbi enī lex nōeſt: nec p̄uaricatio. Pretereūtes legem: p̄uaricatores legis dicit. Quos gͦ intelligimus fratreſ? Si ab ip̄o dn̄o accipiamꝰ hācvocē: pretereūtes legem iudei erāt. Inſurrexerūt ſuꝑ me p̄tereūtes legē: nō ẜuauer̄tlegē: ⁊ accuſauerūt chriſtū: qͣſi ip̄c p̄teriretlegē. Pretereūtes legem inſurrexerūt ſuꝑme: ⁊ paſſus ē dn̄s q̄ nouimꝰ. Putas nihiltale patit̉ mō corpus eiꝰ? Un̄ fieri pōt? Sipatrem familias beelzebub vocauerūt: qͣꝫtomagis domeſticoſ eiꝰ? Nō ē diſcipulꝰ ſuper mgr̄m: nec ẜuus ſuꝑ dn̄m ſuuꝫ. Patit̉⁊ corpus p̄tereūtes legē: ⁊ inſurgūt ſupercorpus chriſti. Pretereūtes legem qͥ ſunt?Nunqͥd forte iudei audent inſurgere ſuꝑchriſtū? Non. Naꝫ nec ip̄i nobis valde faciūt tribulatiōes. Nondū enī crediderūt:nondū ſalutē cognouerūt. Inſurgunt ſuꝑcorpus chriſti mali chriſtiani: de qͥbꝰ quotidie tribulationē patit̉ corpus chriſti. Oīaſciſmata: omēs hereſes: oēs intus peſſimeviuentes: ⁊ mores ſuos bn̄ viuētibus īponētes: ⁊ ad ſua trahenteſ: ⁊ mal̓ colloquijsbonos mores corrūpentes: ip̄i p̄tereunteslegem inſurrexerūt ſuꝑ me. Dicat oīs anima pia: dicat omīs aīa chriſtiana: que hocnō patit̉ nō dicat. Si aūt chriſtiana aīa ē:nouit qꝛ patit̉. Si agnoſcit in ſe paſſionemſuā: agnoſcit hic vocem ſuā. Si autē extrapaſſioneꝫ eſt: ⁊ extra vocem ſit: neceſſe eſt.Ut aūt nō ſit extra paſſioneꝫ: ambulet perviam anguſtā: ⁊ incipiat pie viuere in chriſto: ⁊ neceſſe eſt vt hanc ꝑſecutioneꝫ patiatur. Oēs enī (inqͥt apl̓us) qui volūt pie viuere in chriſto Ieſu ꝑſecutionem patiunt̉.Deꝰ p̄tereūtes legē inſurrexerunt ſuꝑ me.Et ſynagoga potentiūᶠ inqͥſieruntaīam mea. Synagoga potentiū: cōgregatio ē ſuꝑboꝝ. Synagoga potētiū inſurrexit ſuꝑ caput: id eſt ſuꝑ dn̄m nr̄m Ieſuꝫchriſtū clamantiū ⁊ dicentiū vno ore: Crucifige crucifige: de qͥbus dictū eſt: Filij hominū dētes eoꝝ arma ⁊ ſagitte: ⁊ ligua eorum gladius acutꝰ. Nō ꝑcuſſerūt: ſꝫ clamauerūt: clamādo ferier̄t: clamādo crucifixerunt. Volūtas clamantiū īpleta ē: qn̄ dn̄scrucifixus ē. Et ſynagoga potentiū inquiſierūt aīam meā. Et nō ꝓpoſuerūt tein cōſpectu ſuo. Quō nō ꝓpoſuerunt?5Nō intellexerūt deū: vt homī parcerēt: adyqd̓ videbāt: ad hͦ ambularēt. Puta qꝛ deꝰnō erat: hō erat. Ideo occidenduſ erat: qꝛhō erat. Parce homī: ⁊ agnoſce deū. Et
tu dn̄e deus miſerator ⁊ miẜicorsloganimis ⁊ multū miſericors etverax. Quare longanimis ⁊ multū miſericors ⁊ miſerator? Quia in cruce pendēsait: Pater ignoſce ill̓: qꝛ neſciūt qͥd faciūt.Quem petit? Pro qͥbꝰ petit? Quis petit?Ubi petit? Patrē filiꝰ: ꝓ īpijs crucifixuſ: īter ip̄as iniurias: non verboꝝ: ſed mortꝭ illate: pendens in cruce tanqͣꝫ ad hoc extētas manus habuerit: vt ſic ꝓ ill̓ oraret: vtdirigeret̉ oratio eiꝰ tanqͣꝫ incenſum in conſpectu pr̄is: ⁊ eleuatio manuū eius ſacrificiū veſꝑtinum. Longanimis ⁊ ml̓tū miſericors ⁊ verax. Si gͦ tu verax. ¶ Reſpicein me ⁊ miſerere mei: daʳ poteſtatepuero tuo. Quia verax: da ptātem puero tuo. Tranſeat tꝑs patīe: veniat tꝑs iudicij. Quō: Da ptāteꝫ puero tuo? Pr̄ nōiudicat quēqͣꝫ: ſꝫ omne iudiciuꝫ dedit filio.Ille reſurgēs ⁊ in terrā ip̄e veniēs iudicaturus: ip̄e videbit̉ terribil̓ qͥ viſus eſt contēptibil̓. Demonſtrabit potētiā: qͥ demōſtrauit patiam. In cruce patīa erat: in iudiciopotētia erit. Apparebit enī hō iudicās: ſꝫ īclaritate: qꝛ ſicut eū vidiſtis ire: dixerūt angeli: ſic veniet. Forma ip̄a veniet ad iudiciū: ideo videbūt illū ⁊ impij: naꝫ formamdei nō videbūt. Btī enī mūdo corde: qm̄ip̄i deū videbūt. Apparēs in hoīs forma:dicet: Ite in ignē eternum: vt impleat̉ qd̓dixit Eſaias: Tollat̉ impius vt nō videatclaritateꝫ dn̄i. Formā gͦ videbūt hoīs: quicū in forma dei eſſet equal̓ deo: hoc nō videbūt impij. In pͥncipio erat v̓bū: ⁊ v̓buꝫerat apd̓ deū: ⁊ deꝰ erat v̓bū: hoc nō videbūt impij. Si enī deꝰ v̓bū: ⁊ btī mūdo corde: qm̄ ip̄i deū videbunt: impij aūt īmūdiſunt corde: ꝓculdubio deū non videbūt.Et vbi ē: videbūt in quē pupugerunt: niſiqꝛ apparet formā hoīs eos viſuros vt iudicent̉: formam dei nō viſuros niſi eos qͥ addexterā ſeꝑabūt̉? Etenī cū ſeꝑati fuerīt addexterā: hͦ eis dicet̉: Uenite bn̄dicti patrꝭmei ꝑcipite regnū qd̓ vob̓ p̄ꝑatū ē ab origīe mūdi. Impijs v̓o ad ſiniſtrā qͥd? Ite īignē et̓nū: quē p̄ꝑauit pr̄ meꝰ diabolo ⁊ angel̓ eiꝰ. Finito āt iudicio: quō ꝯcludit? Sicibūt īpij ī cōbuſtionē et̓na: iuſti aūt ī vitāet̓nā. Iam a viſione forme hoīs ꝑgunt illiad viſionē forme dei. Hec ē enī vita et̓navt cognoſcāt te vnū veꝝ deū ⁊ quē miſiſtiIeſū chriſtū: ſb̓audis ⁊ Ieſuꝫ chriſtū vnūveꝝ deū: qꝛ pr̄ ⁊ filiꝰ vn̄ⁱ verꝰ deꝰ: vt iſte ſitſenſus: Te ⁊ quē miſiſti Ieſum chriſtū: co
Ilia lr̄apur
Alia lr̄arpatiēs et multe miſcd̓ie
Alia lr̄afimpium tuuꝫ