PſalmusLXXXIIII

iniquitate liberarꝭ. Confitere ergo te eſſē incaptiuitate: vt dignus ſis liberari. Nam qͥhoſtē ſuū nō intelligit: quomodo inuocatliberatorē? Operuiſti omnia peccata eoꝝ.Quid eſt operuiſti? Ut non illa videres.Quid ē nō illa videreſ? Ut n̄ ī illa vindicares. Noluiſti videre peccata noſtra. ⁊ ideoj. nō vidiſti: quia ipſa videre noluiſti. Operuiſti oīa peccata eoꝝ: ¶ Sedaſti omne irā tuā: auertiſti ab ira indignationis tue. Et qm̄ de futuro iſta dicunt̉:qͣꝫuis verba p̄terita ſonēt. Sequit̉ ⁊ dicit.¶ Cōuerte nos dn̄e ſanitatū noſtrarū: Quo narrabat quaſi factū eſſet:et quo orat vt fiat: niſi qꝛ voluit oſtenderep̄terita verba ſe in ꝓphetia dixiſſe? Nondū aūt factū eſſe quod dicebat iā factum.Hinc oſtēdit: qꝛ orat vt fiat. Cōuerte nosdn̄e ſanitatū noſtrarū. Et auerteʸ iracudiā tuā a nobis. None iam dudū dicebat: auertiſti captiuitatem Iacob: oꝑuiſtioīa peccata eoꝝ: ſedaſti oēm irā tuā: auerſus es ab ira indignatiōis tue: quō hic ē:auerte iracundiā tuā a nobis? Reſpōdettibi ꝓpheta: Illa dico quaſi facta: quia video futura: qꝛ vero nōdū facta ſūt: oro vtveniāt: q̄ iā vidi. Auerte iracūdiā tuā a nobis. ¶ Nō ineternūᶠ iraſcaris nobis: De ira enī dei mortales ſumus: ⁊ deira dei in iſta terra in egeſtate ⁊ labore vultus noſtri manducam panē. Hoc enī audiuit Adam qn̄ peccauit: ⁊ Adaꝫ ille oēsnos eramuſ: quia in Adam oēs moriunt̉.Qd̓ ille audiuit: ſecutū eſt ⁊ nos. Nō eniꝫeramꝰ iam nos: ſed eramus in Adā. Ideoquicquid euenit ipſi Adā: ſecutū ē ⁊ nos:vt moreremur. Oēs quippe in illo fuimꝰ.Ea enī peccata parentū nō ꝑtinent ad filios q̄ faciūt parentes iā natis filijs. Iā enīnati filij ad ſe ꝑtinent: ⁊ parentes ad ſe ꝑtinent. Itaqꝫ illi qui nati ſunt ſi tenuerit vias parentū ſuorū malaſ: neceſſe eſt vt portent ⁊ merita ipſoꝝ. Si autē mutauerint ſe⁊ nō fuerint imitati parētes malos: incipiunt habere meritū ſuū: nō meritū parentūſuoꝝ. Uſqꝫ adeo aūt nō tibi obeſt peccatū patris tui ſi te mutaueris: vt nec ip̄i patri tuo obſit ſi ſe mutauerit: ſed iam qd̓ accepit ad mortalitatē: iſta radix noſtra duxit de Adam. Quid duxit? Iſtā fragilitatem carnis: hoc tormentū dolorū: hac domū paupertatis: hoc vinculū mortis: ⁊ laqueos tēptationū. Portamus omnia iſtain carne hac: ⁊ ira dei eſt iſta: quia vindi-

cta dei eſt. Sed qꝛ futurū erat vt regeneraremur: ⁊ credēdo noui efficeremur: atqꝫ inreſurrectione omnis iſta mortalitas abſumeretur: ⁊ nouitas totiꝰ hoīs reꝑaret̉. Sicut enī in Adam oēs mō:iunt̉: ſic ⁊ in chriſto oēs viuificabunt̉: hoc videns ꝓphetaait. Nō ineternum iraſcaris nobis. Uelfextēdas irā tuā a generatione ī genaratione. Fuit prima generatio mortalis de ira tua: erit altera generatio īmortal̓d̓ miẜicordia dei. Quid: Hoc gͦ tibi p̄ſtitiꝰſtitu: o homo: vt qꝛ cōuerſus es ad deum:merearis miſericordiā ipſius? Qui aūt cōuerſi nō ſunt: nō ſūt adepti miſericordiaꝫ:ſed inuenerūt iram. Quid autē? Ut cōuertererꝭ poſſes niſi vocareris? Nōne ille qͥ tevocauit auerſū: ip̄e preſtitit vt conuerterꝭ?Noli ergo tibi arrogare nec ip̄aꝫ cōuerſionē: quia niſi te ille vocaret fugientē nō poſſes cōuerti. Propterea ⁊ ip̄i conuerſiōisbeneficiū deo tribuens propheta orat ⁊ dicit. ¶ Deus tu cōuertens viuificabis nos: Et nō quaſi noſipſi nr̄a ſponte ſine mīſericordia tua cōuertimur ad te:⁊ tu viuificab̓ nos: ſꝫ tu cōuertēs viuificabis nos: vt nō ſolū viuificatio nr̄a a te ſit:ſed etiā ipſa cōuerſio: vt viuificemur. Deꝰtu cōuertens viuificabis nos. Et pleostua letabit̉ in te. Malo ſuo letabit̉ inſe: bono ſuo letabit̉ in te. Quādo enim voluit habere gaudia de ſe: īuenit planctū inſe. Nūc ergo qꝛ totū gaudiū noſtrū deꝰ eſt:qui vult ſecurꝰ gaudere in illo gaudeat: qͥnō poteſt ꝑire. Quid enī frēs mei gaudere vultis in argēto. Aut argentū perit: auttu: ⁊ nemo ſcit qͥd priꝰ: verū tn̄ illd̓ ꝯſtat: qꝛvtrūqꝫ ꝑiturū ē. Quid priꝰ incertū ē. Nānec hō hic pōt mane̓ ſemꝑ: nec argētū pōt:mane̓ ſemꝑ: ſic aurū: ſic veſtis: ſic domusſic pecunia: ſic lata p̄dia: ſic poſtremo luxiſta. Noli ergo velle gaudere ī iſtis: ſꝫ gaude in illa luce que nō habet occaſuꝫ. Gaude in illa luce quā non p̄cedit heſternus dies: nec ſequit̉ craſtinus. Quid eſt iſta lux?Ego ſum inquit lux mūdi. Qui tibi dicitego ſum lux mūdi: vocat ad ſe te: cum vocat te: cōuertit te: cū conuertit te: ſanat te:cū ſanauerit te: videbis cōuerſorem tuuꝫ:cui dr̄. Et plebs tua letabit̉ in te. Oſtede nobis dn̄e miſericordiā tuam.Hoc eſt qd̓ cantauimꝰ: ⁊ iā huic diximuſ.Oſtēde nobis dn̄e miſericordiā tuaꝫ. Etſalutare tuum da nobis. Salutaretuum: chriſtum tuum. Felix eſt cui oſtēdit

Alia lr̄s.Mitꝗſti.

Alia lr̄a.f ſalutarꝭ nr̄.

Alia lr̄a.Nāquid.riraſceris.

Alia lr̄a.firam

Alia lr̄a.f cōuer

Alia lr̄a.Autfexten-