PſalmusLXXVII

LXXVII

to magis magiſqꝫ dirigit̉: tātomagiſ videtquod nō videbat: ⁊ valet qd̓ nō valebat.Hoc nō fecerat Symō: cui Petrus apl̓sdixit: Nō ē tibi ꝑs neqꝫ ſors ī hac fide: corenī tuū nō eſt rectū cū deo. Ibi enī oſtēditqꝛ nō pōt eſſe rectum ſine deo: vt incipiāthoīes nō tāqͣꝫ ẜui ſub lege ambulare metuentes: ſꝫ in lege tāqͣꝫ filij volētes: in qua illiambulare noluerūt: ⁊ ſub illa rei remanſerūt. Hāc enī volūtatē non timor: ſꝫ caritaſhꝫ: q̄ diffundit̉ in cordibꝰ credentiū ꝑ ſpm̄ſanctuꝫ: qͥbus dr̄. Gr̄a ſalui facti eſtis ꝑ fidem: ⁊ hͦ nō ex vob̓: ſꝫ dei donuꝫ eſt: non exoꝑbuſ: ne forte qͥs extollat̉: ip̄ius enī ſumꝰfigmentū creati in chriſto Ieſu in operibꝰbonis q̄ p̄ꝑauit deꝰ: vt in ill̓ ambulemus:nō quō iſti qͥ ī lege eiꝰ: noluerūt ambularenō credēdo in eū: neqꝫ viā ſuam reuelādoad eū: ⁊ ſperādo in eū vt ip̄e faceret. ¶ Etobliti ſunt bn̄ficiorū eiꝰ: ⁊ mirabilium eiꝰ qͥ oſtedit eis. Cora patribus eoꝝ q̄ fecit mirabilia. Quid ſithoc: nō eſt queſtio negligēda. De ip̄is patribꝰ paulo ante dicebat: qd̓ fuiſſet generatio praua ⁊ amaricās. Ne fiāt inqͥt ſic̄ pr̄eseoꝝ generatio praua ⁊ amaricans: generatio q̄ non direxit cor ſuū: ⁊ cetera q̄ adhucde ip̄a generatōe dicunt̉: cuiꝰ imitatiōꝫ eomō cauēdā p̄cepit alteri generationi vt ponant in deo ſpē ſuā: ⁊ nō obliuiſcāt̉ operadei: ⁊ mādata eiꝰ exqͥrant: de qͥbꝰ iam ſatisqd̓ viſum ē diſſeruimus. Quid ſibi gͦ vultcū de ip̄a generatiōe praua loqͣt̉: quo obliti ſunt bn̄ficiorū dei ⁊ mirabiliū eiꝰ q̄ oſtendit eis qd̓ addidit ⁊ dicit: Corā pr̄ibꝰ eorūq̄ fecitꝭ mirabilia: Quibꝰ pr̄ibus cū ip̄i ſintpr̄es eoꝝ: quoꝝ nō vult eſſe poſteros ſimileſ:? Si illos acceperimꝰ ex qͥbꝰ iſti nati erātvelut Abraā Iſaac ⁊ Iacob: iam olī dormierūt: qn̄ mirabilia deus on̄ditſi egypto.Sequit̉ enī. In terra egypti ī campothaneos. Ubi dicit oſtēdiſſe deū iſtiſ mirabilia corā pr̄ibꝰ eoꝝ. An forte ſpū p̄ſentes erāt: qꝛ de ip̄is dn̄s ī euāgelio ait: Oēſenī illi viuūt; An accōmodatiꝰ accipimuspr̄es Moyſen ⁊ Uarō: alioſqꝫ ſeniores qͥcōmemorant̉ in eadē ſcriptura etiam ſpm̄accepiſſe: vn̄ acceꝑat ⁊ Moyſes: vt eū adiuuarēt ad eūdē ppl̓m regendū ac ferēdū?Cur enī nō appellarent̉ pr̄es? Nō ſic̄ deuspr̄ vnus ē qͥ regenerat ſpūſctō qͦs facit filios ad eternā hereditatē: ſꝫ honoris gr̄a ꝓpter etatē curāqꝫ pietatis? Sic̄ Paulus ſenior dicit: vt nō ꝯfundā vos hͨ ſcribo: ſed

vt filios meos cariſſimos moneo: cum ſciret vtiqꝫ a dn̄o dictū: Ne vobis dicatꝭ patrem in terra: vnꝰ eſt enī pr̄ vr̄ deꝰ. Qd̓ nōideo dictū ē: vt hͦ vocabulū honoris hūani de loquēdi ꝯſuetudine tolleret̉: ſꝫ ne gr̄adei qͣ in et̓nā vitā regeneramur nature: velptāti: vl̓ etiā ſanctitati cuiuſqͣꝫ hoīs tribueret̉. Iō cū diceret: Ego vos genui: p̄dixitin chriſto ⁊ ꝑ euāgeliun: ne ip̄iꝰ putaret̉ eēqd̓ dei ē. Ergo illa generatio praua ⁊ amaricās obliti ſunt bn̄ficioꝝ dei: ⁊ mirabiliuꝫeius q̄ on̄ditꝭ eis corā pr̄ibꝰ eorū q̄ fecit mirabilia in terra egypti: in campo thaneos.Et incipit eadē mirabilia cōmemorādo retexere: que ſi ꝑabole ſunt ⁊ ꝓpoſitiōes: ꝓfecto ad aliqͥd cōꝑandū referēde ſunt: necoculū intentiōis debemꝰ auferre ab eo qd̓pſalmꝰ ip̄e intēdit oſtēdere: hūc eſſe fructūoīm q̄ dicunt̉: ⁊ qͣre admoniti ſumꝰ hͦ intentiſſime audire deo dicente. Attēdite ppl̓usmeꝰ legē meā: inclinate aurē vr̄aꝫ in verbaoris mei: Ut ponamꝰ ī deo ſpeꝫ nr̄aꝫ: ⁊ neobliuiſcamur opeꝝ dei: ⁊ mandata eiꝰ exqͥramꝰ: ne fiamꝰ ſicut illi pr̄es generatio illapraua ⁊ amaricās: generatio q̄ cor non direxit ſuū: ⁊ nō ē creditꝰ cū deo ſpūs eiꝰ. Adhͨ gͦ oīa referēda ſunt: ac ꝑ hͦ qͥcqͥd figurataactione iſta ſignificāt: ita fieri pn̄t ſpūalit̓ īhoīe: vl̓ gratia dei ſi bona ſunt: vel iudiciodei ſi mala ſunt. Sicut illa bōa facta ſunt īiſraelitas: vl̓ mala ⁊ in ip̄os ⁊ in eoꝝ inimicos: q̄ ſi nō obliuiſcamur: ſꝫ in deo ſpeꝫ noſtrā ponamꝰ: nec ip̄ius gratie ſimꝰ ingrati:eūqꝫ timeamꝰ: nō timore ẜuili qͦ ſola malacorꝑalia formidāt̉: ſꝫ timore caſto ꝑmanente in ſeculū ſeculi: qui timor magna eſſe iudicat penā pͥuari luce iuſticie: n̄ efficiamurtāqͣꝫ patres illi generatio pua ⁊ amaricās.Terra itaqꝫ egypti in figurā intelligēda eſthꝰ ſeculi: cāpus thaneos planicies ē mandati humil̓. Nā mādatū hūile interp̄taturthanis. In hͦ gͦ ſeculo hūilitatis mandatūſuſcipiamus: vt in alio ſeculo exaltatiōemquā ꝓmiſit qͥ ꝓpter nos h̓ factus ē humiliſacciꝑe mereamur. Nam qͥ dirupitmare ⁊ʸ traiecit eos: ſtatuit aqͥs qſi in vtres. Vt ſic ſtaret vnda tāqͣꝫ fuiſſꝫīcluſa: pōt ꝑ ſuā gr̄aꝫ cohibere fluida ⁊ labētia ꝯcupīaꝝ carnaliū: cū huic ſeculo renunciat̉: vt tāqͣꝫ inimicis pctīs oībꝰ ꝑdeletis fidelium ppl̓us ꝑͦ ſacramētū baptiſmatis traijciatur. ¶ Qui eduxit eos ī nube diei: ⁊ tota nocte ī illumīationeignis. Pōt etiaꝫ ſpūalit̓ dirigere itinera:

Q 5

Alia lr̄.ctorum

Alla lr̄arnon habetrinterrupittꝑduxittet fytre

Alia lr̄aEt eduxit