PſalmusLXXVII
ſi ad eum clamet fides: itinera mea dirigeẜm v̓bū tuū. De quo alibi dr̄. Ip̄e eniꝫ rectos faciet curſus tuos: ⁊ itinera tua in pace ꝓducet ꝑ Ieſum chriſtū dn̄m nr̄m: Cuius in hͦ ſeculo tāqͣꝫ in die ſacr̄m manifeſtatū eſt in carne velut in nube: in iudicio v̓otāqͣꝫ in terrore nocturno: quia tunc erit magna tribulatio ſeculi tanqͣꝫ ignis: ⁊ lucebitiuſtis: ⁊ ardebit iniuſtis. ¶ Quiʳ dirupit in deſerto petraꝫ: ⁊ adaquauiteos ſicut in abyſſo multa. Et eduxit aquā de petra: ⁊ deduxit tanqͣꝫflumīa aquas. Pōt vtiqꝫ ſitiētis fideidonū ſpūſſancti ꝙ illa res geſta ſpūalit̓ ſinificabat infundere de ſpiritali ſequēte petra qd̓ eſt chriſtuſ: qͥ ſtabat ⁊ clamabat. Siqͥs ſitit veniat ad me: ⁊ qͥ biberit de aqͣ quāego dabo: flumīa aq̄ viue fluent de ventreeius: hoc enī dicebat ſicut in euangelio legitur de ſpū quem accepturi erant credentes in eū. Ad queꝫ velut v̓ga lignū paſſionis acceſſit: vt emanaret credētibꝰ gr̄a. Ettn̄ illi tanqͣꝫ generatio praua ⁊ amaricās.¶ Appoſuerunt adhuc peccare ei.Id eſt non credere. Nā hͦ eſt pctm̄ de quoarguit ſpūs mundum: ſicut dn̄s dicit: Depctō qͥdē: qꝛ nō crediderunt in me. Et exjacerbauerūt altiſſimuꝫ in ſiccitate.Qd̓ alij codices hn̄t: in inaquoſo. Qd̓de greco ē exp̄ſſius: nec aliud qͣꝫ ſiccitateꝫſigͣt. Utrū ī alia heremi ſiccitate an̄ potiꝰ īſua? Ꝙ licet bibiſſent de petra: nō vētres:ſꝫ mentes aridas habebāt: nulla virētes fecunditate iuſticie: in qͣ ſiccitate magis fideliter deo ſupplices eſſe debuerāt: vt qui ſatietatē donauerat faucibꝰ: eqͥtatem donaret ⁊ moribꝰ. Ad eū qͥppe fidel̓ aīa clamat:Oculi mei videāt eqͥtatē. Et teptauerunt deū in cordibus ſuis: vt peteret eſcas aīabꝰ ſuis. Alid̓ ē petere credēdo: aliud temptādo. Beniqꝫ ſequitur.Et detraxerūt de deo: ⁊ dixerūtnunqͥd poterit deꝰ pare meſam indeẜto: ¶ Qm̄ ꝑcuſſit petrā ⁊ fluxerūt aque: ⁊ torrētes īnundauerūt.¶ Nuqͥd ⁊ panem poterit dare: autꝑare mēſam pꝑlo ſuo? Nō credentesgͦ petierūt eſcas aīabꝰ ſuis. Non ſic apl̓usIacobꝰ eſcā mentis p̄cepit poſtulari: ſeda credētibꝰ eā peti admonet: nō temptantibuſ atqꝫ detrahētibꝰ deo. Si qͥs aūt vr̄m īqͥt indiget ſapīa: poſtulet a deo: qͥ dat oībꝰaffluent̓: ⁊ nō īproperat ⁊ dabit̉ ei: poſtulet aūt in fide nihil heſitās. Hāc fidem nōhabebat generatio q̄ cor nō direxit ſuuꝫ: ⁊
nō erat creditꝰ cū deo ſpūs eius. ¶ Propter hoc audiuit dn̄s ⁊ diſtulit: ⁊ignis accenſus eſt in Iacob: ⁊ iraaſcendit in iſrl̓. Expoſuit qͥd ignem dixerit. Irā qͥppe appellauit ignē: qͣꝫ qͣꝫ ml̓tosꝓpe etiam ignis accenderit. Quid gͦ ē qd̓ait: Audiuit dn̄s ⁊ diſtulit? An̄ diſtulit eoſintroducere in terrā ꝓmiſſionis qͦ ducebātur: qd̓ intra paucos dies fieri poterat? Sꝫꝓpter pctā in heremo, fuerāt ꝯterēdi: vbi ⁊ꝯtriti ſunt ꝑ qͣdraginta annos. Qd̓ ſi ita ē:diſtulit gͦ ppl̓m: nō iſtos ip̄os qͥ temptātesdetrahebant deo: Nā oēs in heremo perierūt: ⁊ filij eorū in terrā ꝓmiſſiōis ingreſſiſunt. An̄ diſtulit penā vt pͥus ſatiaret etiaꝫinfidelē ꝯcupīam: ne ꝓpterea putaret̉ iratus: qꝛ hͦ ab illo licet tēptantes ⁊ detrahentes petebāt qd̓ facere nō poſſꝫ? Audiuit gͦ⁊ diſtulit vindicare: ⁊ poſtea qͣꝫ fecit qd̓ eūilli facere nō poſſe putauerūt: ita ira aſcendit in iſrl̓. Deniqꝫ vtrūqꝫ breuit̓ poſitum:deinceps aꝑte ordinē narratiōis exequit̉.Quia nō crediderūt in deo: necſperauerūt in ſalutare eiꝰ. Nā cū dixiſſet: ⁊ qͣre ignis accēſus ē in Iacob: ⁊ iraaſcēdit in iſrl̓: id ē qꝛ nō crediderūt in deo:nec ſperauerūt in ſalutare eiꝰ: ꝯtinuo ſubijciēs qͣꝫ euidētius bn̄ficijs ingti fuerunt.Et mādauit: inqͥt: nubibꝰ deſuper⁊ ianuas celi aꝑuit. Et pluit illismana ad maducandū: ⁊ pane celidedit eis. ¶ Panem angeloꝝ maducauit homo: cibaria miſit eiſ infabudantiā. Tranſtulit auſtru decelo: ⁊ induxit ī virtuie ſua africū.Et pluit ſuꝑ eos ſicut puluere carnes: ⁊ ſicut arenam maris volatilia penata. Et ceciderūt in mediocaſtroꝝ: circa tabernacula eorum.Et maducauerunt ⁊ ſaturati ſuntnimis: ⁊ deſideriū eorum attuliteiſ: nō ſūt priuati a deſiderio ſuo.Ecce qͣre diſtulerat. Quid aūt diſtulerataudiamus. ¶ Adhucˣ eſca erat in oreip̄oꝝ: ⁊ ira dei aſceditˣ in eos. Ecce qͥd diſtulerat. Prius enī diſtulit: ⁊ poſtea ignis accēſus ē ī Iacob: ⁊ ira aſcēdit īiſrl̓. Diſtulerat gͦ vt pͥus faceret qd̓ eū face̓nō poſſe crediderāt: deinde infert qd̓ eospati oportebat. Naꝫ ſi ponerēt ī deo ſpemſuā: nō ſolū eis illa deſideria carnis: ſꝫetiāſpūs īplerēt̉. Qui enī mādauit nubibꝰ deſuꝑ: ⁊ ianuaſ celi aꝑuit: ⁊ pluit ill̓ māna admaducādū: ⁊ pane̓ celi dedit eis: vt pane̓āgeloꝝ māducarꝫ hō: qͥ cibaria miſit eis ī
Alia lr̄aInt̓rupit petraꝫ in heremoſ velut
Alia lr̄afin iraꝫ excitauerūt excelſuꝫ.
Alia lr̄afimale locutſuūt
Alia lr̄aEt
Alia lr̄afeſce eoꝝ⁊ ſuper
Alia lr̄affra
Alia lr̄afabundꝫ
Alia lr̄aIdeo