Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXVII

ſi ad eum clamet fides: itinera mea dirigeẜm v̓bū tuū. De quo alibi dr̄. Ip̄e eniꝫ rectos faciet curſus tuos: itinera tua in pace ꝓducet Ieſum chriſtū dn̄m nr̄m: Cuius in ſeculo tāqͣꝫ in die ſacr̄m manifeſta eſt in carne velut in nube: in iudicio v̓otāqͣꝫ in terrore nocturno: quia tunc erit magna tribulatio ſeculi tanqͣꝫ ignis: lucebitiuſtis: ardebit iniuſtis. Quiʳ dirupit in deſerto petraꝫ: adaquauiteos ſicut in abyſſo multa. Et eduxit aquā de petra: deduxit tanqͣꝫflumīa aquas. Pōt vtiqꝫ ſitiētis fideidonū ſpūſſancti illa res geſta ſpūalit̓ ſinificabat infundere de ſpiritali ſequēte petra qd̓ eſt chriſtuſ: ſtabat clamabat. Siqͥs ſitit veniat ad me: biberit de aqͣ quāego dabo: flumīa aq̄ viue fluent de ventreeius: hoc enī dicebat ſicut in euangelio legitur de ſpū quem accepturi erant credentes in. Ad queꝫ velut v̓ga lignū paſſionis acceſſit: vt emanaret credētibꝰ gr̄a. Ettn̄ illi tanqͣꝫ generatio praua amaricās. Appoſuerunt adhuc peccare ei.Id eſt non credere. eſt pctm̄ de quoarguit ſpūs mundum: ſicut dn̄s dicit: Depctō qͥdē: qꝛ crediderunt in me. Et exjacerbauerūt altiſſimuꝫ in ſiccitate.Qd̓ alij codices hn̄t: in inaquoſo. Qd̓de greco ē exp̄ſſius: nec aliud qͣꝫ ſiccitateꝫſigͣt. Utrū ī alia heremi ſiccitate an̄ potiꝰ īſua? licet bibiſſent de petra: vētres:ſꝫ mentes aridas habebāt: nulla virētes fecunditate iuſticie: in ſiccitate magis fideliter deo ſupplices eſſe debuerāt: vt qui ſatietatē donauerat faucibꝰ: eqͥtatem donaret moribꝰ. Ad qͥppe fidel̓ aīa clamat:Oculi mei videāt eqͥtatē. Et teptauerunt deū in cordibus ſuis: vt peteret eſcas aīabꝰ ſuis. Alid̓ ē petere credēdo: aliud temptādo. Beniqꝫ ſequitur.Et detraxerūt de deo: dixerūtnunqͥd poterit deꝰ pare meſam indeẜto: Qm̄ ꝑcuſſit petrā fluxerūt aque: torrētes īnundauerūt. Nuqͥd panem poterit dare: autꝑare mēſam pꝑlo ſuo? credentes petierūt eſcas aīabꝰ ſuis. Non ſic apl̓usIacobꝰ eſcā mentis p̄cepit poſtulari: ſeda credētibꝰ peti admonet: temptantibuſ atqꝫ detrahētibꝰ deo. Si qͥs aūt vr̄m īqͥt indiget ſapīa: poſtulet a deo: dat oībꝰaffluent̓: īproperat dabit̉ ei: poſtulet aūt in fide nihil heſitās. Hāc fidemhabebat generatio cor direxit ſuuꝫ:

erat creditꝰ deo ſpūs eius. Propter hoc audiuit dn̄s diſtulit:ignis accenſus eſt in Iacob: iraaſcendit in iſrl̓. Expoſuit qͥd ignem dixerit. Irā qͥppe appellauit ignē: qͣꝫ qͣꝫ ml̓tosꝓpe etiam ignis accenderit. Quid ē qd̓ait: Audiuit dn̄s diſtulit? An̄ diſtulit eoſintroducere in terrā ꝓmiſſionis ducebātur: qd̓ intra paucos dies fieri poterat? Sꝫꝓpter pctā in heremo, fuerāt ꝯterēdi: vbiꝯtriti ſunt qͣdraginta annos. Qd̓ ſi ita ē:diſtulit ppl̓m: iſtos ip̄os temptātesdetrahebant deo: oēs in heremo perierūt: filij eorū in terrā ꝓmiſſiōis ingreſſiſunt. An̄ diſtulit penā vt pͥus ſatiaret etiaꝫinfidelē ꝯcupīam: ne ꝓpterea putaret̉ iratus: qꝛ ab illo licet tēptantes detrahentes petebāt qd̓ facere poſſꝫ? Audiuit diſtulit vindicare: poſtea qͣꝫ fecit qd̓illi facere poſſe putauerūt: ita ira aſcendit in iſrl̓. Deniqꝫ vtrūqꝫ breuit̓ poſitum:deinceps aꝑte ordinē narratiōis exequit̉.Quia crediderūt in deo: necſperauerūt in ſalutare eiꝰ. dixiſſet: qͣre ignis accēſus ē in Iacob: iraaſcēdit in iſrl̓: id ē qꝛ crediderūt in deo:nec ſperauerūt in ſalutare eiꝰ: ꝯtinuo ſubijciēs qͣꝫ euidētius bn̄ficijs ingti fuerunt.Et mādauit: inqͥt: nubibꝰ deſuper ianuas celi aꝑuit. Et pluit illismana ad maducandū: pane celidedit eis. Panem angeloꝝ maducauit homo: cibaria miſit eiſ infabudantiā. Tranſtulit auſtru decelo: induxit ī virtuie ſua africū.Et pluit ſuꝑ eos ſicut puluere carnes: ſicut arenam maris volatilia penata. Et ceciderūt in mediocaſtroꝝ: circa tabernacula eorum.Et maducauerunt ſaturati ſuntnimis: deſideriū eorum attuliteiſ: ſūt priuati a deſiderio ſuo.Ecce qͣre diſtulerat. Quid aūt diſtulerataudiamus. Adhucˣ eſca erat in oreip̄oꝝ: ira dei aſceditˣ in eos. Ecce qͥd diſtulerat. Prius enī diſtulit: poſtea ignis accēſus ē ī Iacob: ira aſcēdit īiſrl̓. Diſtulerat vt pͥus faceret qd̓ face̓ poſſe crediderāt: deinde infert qd̓ eospati oportebat. Naꝫ ſi ponerēt ī deo ſpemſuā: ſolū eis illa deſideria carnis: ſꝫetiāſpūs īplerēt̉. Qui enī mādauit nubibꝰ deſuꝑ: ianuaſ celi aꝑuit: pluit ill̓ māna admaducādū: pane̓ celi dedit eis: vt pane̓āgeloꝝ māducarꝫ: cibaria miſit eis ī

Alia lr̄aInt̓rupit petraꝫ in heremoſ velut

Alia lr̄afin iraꝫ excitauerūt excelſuꝫ.

Alia lr̄afimale locutſuūt

Alia lr̄aEt

Alia lr̄afeſce eoꝝ ſuper

Alia lr̄affra

Alia lr̄afabundꝫ

Alia lr̄aIdeo