PſalmusLXX

doloris: tꝑe infirmitatis: tꝑe vocis a compedibus. Hic gͦ qͥd? Tāqͣꝫ ꝓdigiū factꝰ ſūml̓ltꝭ. Un̄ tāqͣꝫ ꝓdigiū? Un̄ mihi inſultāt qͥme ꝓdigiū putāt? Quia credo qd̓ non video. Illi enī beati in his q̄ vidēt exultant:in potu: in luxuria: in ſcortationibꝰ: in auaricia: in diuitijs: in rapinis: in ſecularibusdignitatibus: de dealbatiōe lutei parietiſ:ī his exultāt. Ambulo aūt ego in viā diſſimilem ꝯtemnens ea q̄ p̄ſentia ſunt: ⁊ timēſetiā ꝓſpera ſeculi: nec alicubi ſecurus niſiin ꝓmiſſis dei. Et illi: Māducemꝰ ⁊ bibamus: cras enī moriemur. Quid ais? Repete: Māducēꝰ inqͥt ⁊ bibāꝰ. Age. Quidpoſtea dixiſti? Craſ enī moriemur. Terruiſti: nō ſeduxiſti. Plane hocip̄o qd̓ poſteadixiſti: incuſſiſti mihi timorē ne tibi cōſentiam. Cras enī moriemur: dixiſti: ⁊ ꝓ neceſſitate māducemus ⁊ bibamus. Cum enimdixiſſes: māducemus ⁊ bibamꝰ: adiūxiſti:craſ enī moriemur. Audi ꝯͣ a me: Immo ieiunemꝰ ⁊ oremuſ: cras enī moriemur. Hācviā tenens artā ⁊ anguſtā: tāqͣꝫ ꝓdigiuꝫ factus ſum multꝭ. Sꝫ tu adiutor fortiſ.Adeſto o dn̄e Ieſu qͥ mihi dicas: noli deficere in via anguſta: ego prior tranſij: egoſuꝫ ip̄e via: ego deduco: ī me duco: ad meꝑduco. Ergo qͣꝫuis ꝓdigiū factus ſū multis: tn̄ non timebo: quia tu adiutor fortis.¶ Repleat̉ os meū laude vtᶠ hymnō dicā gl̓am tuā: tota dieʳ magnificentia tua. Quid eſt tota die? Sine intermiſſione. In ꝓſperis qꝛ cōſolaris: ī aduerſis qꝛ corigis. An̄qͣꝫ eſſem qꝛ feciſti: cūeſſem qꝛ ſalutē dediſti: cū peccaſſem quiaignouiſti: cum cōuerſus eſſeꝫ qꝛ adiuuiſti:cum ꝑſeueraſſem qꝛ coronaſti. Ita planerepleat̉ os meū laude: vt hymno dicā gloriam tuaꝫ: tota die magnificentiam tuam.Ne ꝓijcias me in tꝑe ſenectutiſ:Spes mea a iuuētute mea: ne ꝓijcias me ītꝑe ſenectutis. Quid eſt hͦ tꝑs ſenectutis?Cū deficiet virtus mea ne derelinquas me. Rn̄det hic tibi deus: īmo v̓odeficiat v̓tus tua: vt in te maneat mea: vtdicas cum apl̓o: Qn̄ infirmor tūc potensſum. Noli timere ne ꝓijciaris in infirmitate in iſta ſenectute. Quid enī? Dn̄s tuꝰ nōē infirmatꝰ in cruce? Nōne an̄ illū: tāqͣꝫ an̄hoīem nihil valētē: tāqͣꝫ captiuatū ⁊ oppreſſum caput agitauerūt fortiſſimi ⁊ tauri piuguēs: ⁊ dixerūt: Si filius dei eſt deſcendatde cruce? Nunqͥd ille qꝛ infirmus erat deſertuſ eſt? Qui maluit nō deſcēdere de cru

ce: ne non potentiā oſtendiſſe: ſꝫ inſultantibus ceſſiſſe videret̉. Quid te docuit pendens qͥ deſcendere noluit niſi patīaꝫ interinſultātes: niſi vt ſis fortꝭ ī deo tuo? An forte ⁊ ex eius ꝑſona dictū eſt: Tāqͣꝫ ꝓdigiuꝫfactus ſum ml̓tis: ⁊ tu adiutor fortis? Ex ꝑſona eius ẜm infirmitatē: nō ẜm poteſtate:ẜm id quod nos in ſe trāſfigurauerat: nonẜm id qd̓ ip̄e deſcēderat. Factus eſt enimmultis ꝓdigiū. Et forte ip̄e erat ſenectuseius: qꝛ ex vetuſtate nō incōgrue ſenectusvocat̉: vt ait apl̓s. Uetus hō noſter ſil̓ crucifixus eſt cū illo. Si ibi erat vetus hō nr̄:ſenectus ibi erat: qꝛ vetus ſenectus. Tam̄qꝛ verū eſt: Renouabit̉ ſicut aqͥle iuuētustua: Reſurrexit ip̄e die tertio: ꝓmiſit reſuirectionē finito ſeculo: Iā p̄ceſſit caput: mēbra ſecutura ſunt. Quid times ne derelinquat te: ne abijciat in tꝑe ſenectutis cū defecerit v̓tus tua. Imo tunc in te erit virtuseius: qn̄ defecerit v̓tus tua. Quare hoc dico. ¶ Quia dixerūt inimici mei mihi: ⁊ qͥ cuſtodiebat aīam meaꝫ cōſiliū fecerūt in vnū ¶ Dicētes: Deꝰdereliqͥt eum: ꝑſequimi ⁊ comp̄hēAlia lr̄aſeripiatmon habuerat mortuos: ſubito inter manꝰ inimicorum infirmus factus eſt: ⁊ qͣſi nihil valenscōp̄hēſus ē. Qn̄ cōprēderet̉: niſi illi pͥmo īcorde ſuo dicerent? Deus derliquit eum:Un̄ illa vox eſt in cruce: Deus meus deuſmeus vt qͥd dereliquiſti me? Ergo deꝰ dereliquit chriſtū: cū deus eſſet in chriſto mūdum reconciliās ſibi cū eſſet ⁊ chriſtꝰ deꝰ:ex iudeis qͥdem ẜm carneꝫ qͥ eſt ſuꝑ omīadeus bn̄dictus in ſecula: deus dereliquitillū? Abſit: Sꝫ in vetere noſtro vox noſtraerat: qꝛ ſimul crucifixus erat vetus hō noſter cū illo: ⁊ de ip̄o vetere nr̄o corpuſ acceperat: qꝛ Maria de Adā erat. Ergo qd̓ illi putauerūt hoc de cruce dixit: quare medereliquiſti: quare iſti me derelictū putantmalo ſuo? Quid eſt derelictū putāt maloſuo? Si enī cognouiſſent: nūqͣꝫ dn̄m gloriecrucifixiſſent. Perſequimī ⁊ comp̄hendite eū. Familiarius tn̄ hoc fratres accipiamus ex mēbris chriſti: ⁊ vocē nr̄am in hisv̓bis agnoſcamꝰ: qꝛ ⁊ ille tales voces ex ꝑſona nr̄a habuit: nō ex potētia ⁊ maieſtateſua: ſꝫ ex eo qd̓ factꝰ eſt ꝓpter nos: non ẜmAlia lr̄aIdeuſne elM

ris

jalttet

Ilia lr̄aſcantemutudinē

Alia lr̄aſeripiattnon habet

Alia lr̄adeuſne elōgeris