LXXPſalmus

ego hō: quis me liberabit de corꝑe mortishuiꝰ? Gr̄a dei ꝑ Ieſū chriſtū dn̄m noſtꝝ.Intus eſt hoſtis lex illa in mēbris: ſūt ⁊ foris hoſteſ: quo clamas ad illū cui clamatūeſt: Ab occultis meis mūda me dn̄e: ⁊ abalienis parce ẜuo tuo. Ergo ſaluuꝫ me faccū dr̄: ab egritudine tua d̓r interiore: id eſtiniquitate tua ab ea qͣ captiuus es: ab ea qͦad pͥmū hoīeꝫ ꝑtines: vt inter pͥmos captiuos clamēs. Saluus aūt factꝰ ab iniqͥtatetua: vide iam ⁊ de iniqͥtatibus alienis: int̓qͣs tibi neceſſe eſt viuere quouſqꝫ vita iſtafiniat̉. Et quouſqꝫ? Ecce finit̉ tibi: nūquidfinit̉ eccleſie: niſi in fine ſeculi. Iſte autemvnus hō vnitas chriſti clamat has voceſ.Neceſſe eſt gͦ vt multi exeūtes de hoc corpore fideles iam ſint in illa reqͥe quaꝫ p̄ſtatdeus ſpiritibus fidelium. Sed hic adhucſunt mēbra chriſti in his qͥ in hac vita degunt: in his qui poſtea naſcent̉. Ergo vſqꝫin finem ſeculi erit h̓ iſte hō qͥ clamat a peccatis ſuis liberari: ⁊ a lege mēbroruꝫ repugnante legi mentis. Deinde inter peccataalioꝝ: inter quos neceſſe eſt vt viuat vſqꝫ īfinē. Sed duo hn̄t genera peccatores iſti.Alij ſunt qͥ legem acceperūt: alij ſunt qͥ nōacceperūt. Omēs pagani legē nō acceperunt: omēs iudei ⁊ chriſtiani legeꝫ acceperunt. Ergo generale nomē eſt pctōr: aut legis tranſgreſſor ſi accepit legē: aut tantummō iniquus ſine lege ſi nō accepit legem.De vtroqꝫ genere loquit̉ apl̓s ⁊ dic̄. Quiſine lege peccauerūt: ſine lege ꝑibūt: ⁊ quiin lege peccauerūt: ꝑ legem iudicabūtur.Tu aūt qui inter vtrūqꝫ genus gemis: dicdeo qd̓ audis in pſalmo. Deus meuſ erueme de manu peccatoris. Cuiꝰ peccatoris:De manu cōtra legeᶠ p̄tereuntis ⁊iniqͥ. Eſt qͥdem ⁊ iniquus legē p̄teriens:non enī nō iniquus qͥ legem p̄terit: ſꝫ omīslegē p̄teriens iniquus ē: nō omīs iniquuslegē p̄terit. Ubi enī nō eſt lex ait apl̓s: necp̄uaricatio. Qui gͦ legē nō acceperūt: iniqͥdici pn̄t: p̄uaricatores non pn̄t: iudicāturvtriqꝫ ẜm merita ſua. Sed ego qͥ de captiuitate volo liberari ꝑ gr̄am tuaꝫ: clamo adte: libera me de manu peccatoris. Quid ēde manu eius? De ptāte eius: ne cuꝫ ſeuitadducat ad ꝯſenſionē: ne cū inſidiat̉ ꝑſuadeat iniqͥtatem. De manu legē p̄tereuntis⁊ iniqͥ? Rn̄de illi. Quid te queris lib̓ari demanu legē p̄tereūtis ⁊ iniqͥ? Noli ꝯſentire:ſꝫ ſi ſeuit: patiēs eſto: tolerā. Sꝫ qͥs te tolerat: ſi deſerat ille qͥ ē locus munitus? Qua

re gͦ dico: libera me de manu legē p̄tereūtiſ⁊ iniqͥ? Quia nō eſt in me vt patiēs ſim: ſꝫ īte qͥ donas patīaꝫ. Deniqꝫ ſeqͥt̉: Quare hͦdico? Qm̄ tu eſ patīa mea dn̄e. Iāſi patia recte: ⁊ quod ſequit̉. Dne ſpesmeā a iuuetute mea. Iō patīa mea: qꝛſpes mea. An potius ideo ſpes mea: quiapatīa mea? Tribulatio (ait apl̓s) patiētiaꝫoꝑat̉: patīa ꝓbationē: ꝓbatio autē ſpem:ſpes v̓o nō ꝯfundit. Merito in te ſperauidn̄e: nō ꝯfundar ineternū. Dn̄e ſpes meaa iuuētute mea. A iuuētute tua deus ſpestua. Nonne ⁊ a puericia tua ⁊ ab infantiatua? Plane inqͥt. Naꝫ vide qͥd ſeqͥtur. Neh̓ putares ita me dixiſſe: ſpes mea a iuuentute mea: qͣſi nihil ꝓfuerit deus infantie vl̓puericie mee. Audi qd̓ ſequit̉. In te cofirmatus ſum ex vtero: Adhuc audi.De ventre matris mee tu es ꝓtector meꝰ. Quare gͣ a iuuentute mea: niſiexquo in te cepi ſperare? Ante enī nō in teſperabam: qͣꝫuis tu fueris ꝓtector meus qͥme ſaluū ꝑduxiſti ad tꝑs quo in te diſcereſperare. A iuuētute aūt mea cepi ī te ſperare: exquo me aduerſus diaboluꝫ armaſti:vt in ꝓcinctu exercitus tui armatus fidetua: ſpe: caritate: cetēriſqꝫ donis tuis cōfligerē aduerſus īuiſibileſ inimicos tuos: audirēqꝫ ab apl̓o. Nō ē nob̓ colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſāguinē: ſꝫ aduerſꝰ pͥncipat̉⁊ ptātes ⁊ rectores mūdi tenebrarū harū:aduerſus ſpūalia neqͥtie. Ergo iuueniſs eſtqͥ pugnat ꝯͣ iſta. Sed qͣꝫuis iuuenis ſit cadet: niſi ille ſit ſpes eiꝰ cui clamat: Domīeſpes mea a iuuētute mea. ¶ In teᶠ decātatio mea ſꝑ. Nunqͥd exquo in te ſperare cepi vſqꝫ nūc? Sed ſꝑ. Quid eſt ſemꝑNō tm̄ tꝑe fidei: ſꝫ ⁊ tꝑe ſpeciei. Nūc enimqͣꝫdiu ſumus in corꝑe: ꝑegrinamur a dn̄o:Per fidē enī ambulamꝰ: non ꝑ ſpēm. Ueniet tꝑs vt videamus qd̓ nō viſum credimꝰ. Uiſo aūt qd̓ credimꝰ: letabimur: viſoaūt qd̓ nō crediderūt impij: ꝯfundentur.Tūc veniet res cuiꝰ mō eſt ſpes. Speſ enīque videt̉: nō ē ſpes. Si aūt qd̓ non videmus ſperamuſ: ꝑ patīaꝫ expectamꝰ. Mōgͦ gemis: mō in locū refugij curris: vt ſaluus fiaſ: mō in infirmitate poſitus medicūrogaſ: Quid cū acceꝑis ꝑfectā etiā ſanitatem? Quid cū effectꝰ fueris equal̓ angelisdei? Iam forte iſtā gr̄am qͣ liberatꝰ es obliuiſcerꝭ? Abſit. In te decātatō mea ſꝑ. Tāqꝫ ꝓdigiū fāctꝰ ſum ml̓tis. Hic tempore ſpei: tꝑe gemitus: tꝑe humilitatiſ: tꝑe

Alia lr̄afetfagentis

Alia lrarcantar