PſalmusLXX

longū videtur cui mille anni dies vnꝰ eſt:vel tres hore vigilie. Sꝫ tu ſi nō habueristolerantiā: tardū tibi erit: ⁊ cū tibi tardumerit deflecteris ab eo: ⁊ eris ſimilis illis quiin heremo fatigati ſunt: ⁊ feſtinauer̄t a deopetere delicias quas illis in patria reſeruabat: ⁊ cum nō darentur delicie in itinere qͥbus forte corrūperentur murmuraueruntaduerſus deū: ⁊ redierunt corde in egyptum vnde corꝑe erant ſeparati: corde redierunt. Noli ergo tu ſic: noli ſic: time verbūdn̄i dicētis: Memēto vxoris Loth. Et ip̄ain via iā liberata de ſodomis retro reſpexit. Ubi reſpexit: ibi remāſit: facta eſt ſtatuaſalis vt ꝯdiat te. Exēplo em̄ tibi data ē: vttu cor habeas: non remaneas fatuꝰ in via.Attēde remanentē ⁊ trāſi: attēde reſpicientē retro: ⁊ tu in anteriora extētus eſto ſicutPaulus. Quid ē nō reſpicere retro? Queretro oblitus inqͥt. Iō ſequeris vocatꝰ adſupernā palmā: de qͣ poſtea glorierꝭ: qꝛ idēApl̓us dicit: Suꝑeſt mihi corona iuſticiequā mihi reddet dn̄s ī illo die iuſtꝰ iudex.Explicit Tract̉. de psͣ. LXIX.¶ Incipit Tract̉. de psͣ. LXX.¶ Sermo pͥmus: de pͥma ꝑte pſalmi.N omnibꝰ ſcripturis ſanctis gratia dei que liberat nos: cōmendatſe nobis: vt cōmendatos habeatnos. Hoc in iſto pſalmo cantatur: de quocū veſtra caritate loqui ſuſcepimus. Aderit dn̄s vt ſic ea corde ꝯcipiā quō dignumeſt: ⁊ ſic ea ꝓmā quō expedit vob̓. Multūem̄ mouet dei amor ⁊ timor. Timor dei qꝛiuſtus eſt: amor qꝛ miſericorſ eſt. Quis .n.ei diceret qͥd feciſti ſi dānaret iuſtū? Quāta ergo miſcd̓ia eius vt iuſtificet iniuſtum;Ex hoc p̄lectū nobis ⁊ Apoſtolū audiuimus eandē maxīe gratiā cōmendantē: decuiꝰ cōmendatiōe habebat iudeos inimicos: velut d̓ lr̄a legꝭ p̄ſumētes: et tāqͣꝫ iuſticiā ſuā diligentes atqꝫ iactantes: de quibꝰdicit: Teſtimoniū ꝑhibeo illis: qꝛ zelū deihabent: ſed nō ẜm ſcientiā. Et tanqͣꝫ ei diceretur: quid eſt em̄ habere zelum dei ẜmſcientiā: ſubiecit ꝯtinuo. Ignorātes enim.dei iuſticiā ⁊ ſuā volentes ꝯſtituere: iuſticiedei nō ſunt ſubiecti. Gloriātes inqͥt tanqͣꝫde operibꝰ excludunt a ſe gratiā: ⁊ tanqͣꝫ d̓ſanitate ſua falſa preſumētes: reſpuunt medicinā. Cōtra tales em̄ ⁊ dominᵐ dixerat:Nō veni vocare iuſtos: ſed peccatores inpenitentiā: nō eſt opus ſanis medicꝰ: ſꝫ male habētibus. Hec eſt ergo tota ſciētia ma

gna hominis: ſcire quia ipſe ꝑ ſe nihil eſt: ⁊qm̄ quicquid eſt a deo eſt ⁊ ꝓpter deū eſt.Quid em̄ habes inqͥt qd̓ nō accepiſti? Siaūt accepiſti qͥd gl̓iaris quaſi nō acceꝑis?Hāc gratiā gͦ cōmendat Apl̓us: hinc hr̄emeruit īimicos iudeos: de lr̄a legis ⁊ d̓ ſuaiuſticia gloriātes. Hāc gͦ cōmendās in lectione q̄ lecta eſt ſic ait: Ego em̄ ſuꝫ minimꝰapl̓oꝝ qͥ nō ſum dignus vocari apl̓us: qͥaꝑſecutus ſū eccleſia dei: ſed ideo inqͥt miſericordiā ꝯſecutus ſum: qꝛ ignorans feci inincredulitate. Deinde paulopoſt. Fidelisſermo eſt inquit: ⁊ omni acceptōe dignus:qꝛ chriſtus Ieſus venit in hūc mundū peccatores ſaluos facere: quoꝝ pͥmus ego ſū.Nūquid ante illū nō erāt pctōres? Quideſt gͦ primꝰ ego? Antecedēſ omnes nō tꝑe:ſed malignitate. Sed iō inqͥt miſcd̓iam cōſecutꝰ ſum: vt in me on̄deret chriſtꝰ Ieſusomnē longanimitatē ad informationē eorū qui credituri ſunt illi in vitā eternam: ideſt vnuſquiſqꝫ pctōr ⁊ iniquꝰ iam de ſe deſperās: iam habens quaſi gladiatoriū animū: vt iō faciat qͥcquid vult: qꝛ neceſſariodānādus ē: reſpiciat tn̄ ad apl̓m Paulū:cui tanta crudelitas: tantaqꝫ malicia a deodonata ē: ⁊ nō de ſe deſꝑādo ꝯuertat̉ ad deum. Hāc gͦ gratiā cōmendat nobis deus:⁊ ī iſto pſalmo: Intucamur illū: ⁊ videamꝰan ita ſit: an forte ego alit̓ ſuſpicer. Etem̄arbitror hūc eū hr̄e affectū: ⁊ hoc oībus ꝓpe ſuis ſyllabis reſonare: id ē hoc nobis comendare gr̄aꝫ dei gratuitā q̄ nos liberat indignos: nō ꝓpt̓ nos ſꝫ ꝓpter ſe: vt etiā ſi nōhoc dicerē: neqꝫ hoc p̄locutꝰ eēm: qͥlibet mediocris cordis homo attēte audies verbaeiuſdē pſalmi ſaꝑet hoc: ⁊ forte ip̄is v̓bis ſialiud habebat ī corde mutaret̉: ⁊ fieret qd̓hic ſonat. Quid eſt hoc? Ut tota ſpes noſtra in deo ſit: nihilqꝫ in nobis tanqͣꝫ de noſtris viribꝰ p̄ſumamus: ne nr̄m faciētes qd̓ab illo ē: ⁊ qd̓ accepimus amittamꝰ. ¶ Titulus gͦ pſalmi huiꝰ: vt ſolet titulꝰ pſalmi:indicans in limine quid agatur in domo.¶ Ipſi Dauid filioꝝ Ionadab: ⁊eoꝝ qͥ primi captiui ducti ſūt. Ionadab hō fuit qͥdā: comēdat nob̓ ex ꝓphetiaHieremie: qͥ filijs ſuis p̄ceꝑat vt vinū n̄ biberēt: neqꝫ in domibus reſiderēt: ſꝫ in tabernaculis habitarēt. Preceptū aūt patris filij tenuerūt ⁊ ſeruauerūt: ⁊ ex hoc bn̄dici adn̄o meruerūt. Dn̄s hoc nō preceperat: ſꝫpater ipſorū. Sic aūt hoc acceperūt tanqͣꝫp̄ceptū a dn̄o deo ſuo: qꝛ ⁊ ſi dn̄s n̄ p̄ceꝑat