IXXPſalmus

vt nō biberēt vinū: ⁊ in tabernaculis habitarent: preceꝑat tn̄ dn̄s vt filij patri obedirent. In ea ergo re ſola filiꝰ nō debet obedire patri ſuo: ſi aliquid pater ip̄iuſ iuſſeritcōtra dn̄m deū ipſiꝰ. Neqꝫ em̄ debet iraſcipater qn̄ ſic ei p̄ponit̉ deus. Ubi autē hociubet pater qd̓ ꝯtra dn̄m nō ſit: ſic audiendus quō dn̄s: qꝛ obedire patri iuſſit deus.Benedixit gͦ deus filios Ionadab ꝓpterobedientiā: eoſqꝫ obiecit inobedienti ppl̓oſuo exprobrans: qꝛ cū filij Ionad ab obediētes eſſent patri ſuo: illi nō obedirēt deoſuo. Cū aūt ageret iſta Hieremias: id agebat cū ppl̓o iſrael: vt pararēt ſe ad captiuitatē ducēdos ſe eſſe in babyloniā: ⁊ nō reſiſterent volūtati dei: nec ſperarēt aliud: niſi qꝛ futuri eſſent captiui. Uidetur gͦ indecoloratꝰ titulus huiꝰ pſalmi: vt cū dixiſſetfilioꝝ Ionad ab ſubijceret: ⁊ eorū qui pͥmicaptiui ducti ſunt: nō qꝛ filij Ionad ab captiui ducti ſūt: ſed qꝛ illis qui captiui ducēdi erāt oppoſiti ſunt filij Ionadab: qꝛ patri obediētes erāt: vt ītelligerēt illi ꝓptereaſe fieri captiuos: qꝛ deo obediētes nō fuerūt. Accedit etiā qꝛ Ionadab interp̄taturdn̄i ſpontaneus. Quid eſt hoc dn̄i ſpontaneꝰ? Deo volūtate libenter ſeruiēs. Quideſt dn̄i ſpōtaneus? In me ſūt deus vota q̄reddā laudes tibi. Quid eſt dn̄i ſpōtaneꝰ?Uolūtarie ſacrificabo tibi. Si em̄ diſciplina apoſtolica ſeruū monet: vt homini dn̄oſuo: nō tanqͣꝫ ex neceſſitate ſed ex volūtateſeruiat: ⁊ libenter ſeruiēdo ſe in corde liberū faciat: quātomagis deo tota ⁊ plena etlibēti volūtate ſeruiendū eſt: qui videt ipſam voluntatē tuā? Nā ſi ſeruꝰ tibi n̄ ex aīoſeruiat: manus eiꝰ: faciē eiꝰ: p̄ſentiā eiꝰ potes videre: cor eius nō potes: ⁊ tn̄ ait illisApl̓us: Nō ad oculū ſeruiētes. Et qͥd eſtnō ad oculum? Quid em̄? Uiſurꝰ eſt dn̄smeus quō illi ſeruiā: vt dicas mihi: nō adoculum ſeruientes. Adiecit: ſed quaſi ſerui chriſti. Dn̄s homo nō videt: ſed dominus chriſtꝰ videt. Ex animo inquit: cū bona volūtate. Nō qꝛ filij Ionadab captiuiducti ſunt: talis fuit Ionadab: id eſt hocnomē ipſius interp̄tatur. Qui ſunt ergo qͥpͥmi captiui ducti ſunt? Ducti ſunt filij iſrael captiui pͥmi ⁊ ſecūdi ⁊ tertij. Sed ꝓ hispſalmꝰ aūt de his pſalmus qui pͥmo ductiſunt: hoc nō ſonat. idē ipſe pſalmꝰ diſcuſſus: ꝑſcrutatus: interrogatus oībus verſibus ſuis: aliud tibi dicit nō de illis ſe loquiqui hoīes neſcio: qui neſcio qn̄ irruentibꝰ

hoſtibus in babyloniā captiui ducti ſūt exhieruſalē. Sed quid dicit pſalmus? Quidniſi qd̓ audiſtis ab Apl̓o? Cōmendat nob̓gratiā dei: cōmendat nobis: qꝛ nos ꝑ noſmetip̄os nihil ſumus: cōmendat nobis: qꝛquicqͥd ſumus illiꝰ miſcd̓ia ſumus. Quicqͥd aūt ex nobis ſumus mali ſumꝰ. Quaregͦ captiui: ⁊ quare vocē captiuitatis cōmēdatur ipſa gratia liberatoris: aperit ipſe dicit Apl̓us. Cōdelector legi dei ẜm interiorem hoīem: ideo aūt aliā legē in mēbrꝭ meis repugnantē legi mētis mee: ⁊ captiuumme ducentē in lege peccati: q̄ eſt in mēbrismeis. Ecce habes duci captiuuꝫ. Quid gͦꝯmēdat ip̄e pſalmꝰ? Quid ſeqͥt̉? ibi Apl̓s:Infelix ego homo: quis me liberabit d̓ corpore mortꝭ huiꝰ? Gratia dei ꝑ Ieſum chriſtū dn̄m noſtrū. Quare gͦ primi? Nā dictūeſt quare captiui. Quantū arbitror ⁊ hocelucet: qm̄ in cōparatiōe filioꝝ Ionadab:omnis inobediētia culpata ē. Per inobedientiā aūt captiui facti ſumꝰ: qꝛ ip̄e Adānō obediēdo peccauit. Dictū eſt ab eodēApl̓o: qd̓ ⁊ verū eſt: qꝛ omnes in Adā moriūtur ⁊ in quo omnes peccauer̄t. Merito⁊ pͥmi ducti ſunt captiui: qꝛ pͥmus homo d̓terra terrenꝰ: ſecūdus homo d̓ celo celeſtꝭ:qualis terrenꝰ tales ⁊ terreni: qualis celeſtis tales ⁊ celeſtes. Sicut portauimꝰ imaginē terreni portemꝰ ⁊ imaginē eius qui decelo ē. Primus homo captiuos nos fecit:ſecūdus homo nos de captiuitate liberauit. Sicut em̄ in Adā omnes moriūtur: ſic⁊ in xp̄o oēs viuificabunt̉. Sꝫ in Adā oēsmoriunt̉ ꝑ carnis natiuitatē: in chriſto liberantur ꝑ cordis fidē. Nō erat in poteſtatetua: vt nō naſcererꝭ ex Adam: eſt in ptātetua vt credas in chriſtū. Quātumcunqꝫ gͦad primū hoīem ꝑtinere volueris: ad captiuitatē ꝑtinebis. Et qͥd eſt ꝑtinere volueris: aut qͥd eſt ꝑtinebis? Iam ꝑtines exclama. Quis me liberabit de corꝑe mortꝭ huius? Audiamꝰ gͦ iſtū hoc exclamantē.¶ Expoſitio prime partis.Eusᶠ in te ſperaui dn̄e nond cōfuūdar ineternū: Iam ꝯfuſus ſum vel nō ineternū. Quomōem̄ nō es ꝯfuſus cui dicitur: quē fructū habuiſtis in his in quibus nunc erubeſcitis?Quid ergo fiet: ne cōfundamur ineternū?Accedite ad eū ⁊ illuminamini: ⁊ vultꝰ veſtri nō erubeſcēt. Confuſi eſtis in Adā: recedite ab Adā: accedite ad chriſtū: ⁊ iamnō ꝯfundemini. In te ſꝑaui dn̄e nō ꝯfun-

Alia līt nōInſpera