CxPſalmus

tremꝰ ⁊ in aſſentationē aliquā adulatorū:ſed exire inde opꝰ eſt. Rogemꝰ eū de qͣ dictū eſt: Cuſtodiat dn̄s introitū tuū ⁊ exitūtuū: vt intrās integer: ſic exeas īteger. Aitem̄ ⁊ Apl̓us: Fidelis ē deꝰ qͥ nō vos ſinattēptari ſupͣ qͣꝫ poteſtis. Ecce habes ingreſſum: nō dixit nō tēptemini. Qui em̄ nō tēptat̉ nō ꝓbat̉: ⁊ qͥ nō ꝓbat̉ nō ꝓficit. Quidgͦ optauit? Fidelis deꝰ qui nō vos ſinat tēptari ſuꝑͣ qͣꝫ poteſtis. Audiſtis ingreſſumaudite ⁊ exitū: ſꝫ faciet cū tēptatiōe etiā exitū vt poſſitis tolerare. Ergo ⁊ illi auertāt̉ſtatim erubeſcētes qͥ dicunt mihi euge euge. Quare em̄ me laudāt? Laudēt deum.Quis em̄ ego ſū vt lauder ī me? Aut quidego feci? Quid habeo qd̓ nō accepi? Si accepiſti inqͥt quid gl̓iaris quaſi nō acceꝑis:Auertāt̉ gͦ ſtatim erubeſcētes qͥ dicūt mihieuge euge. Tali oleo pingue factū ē caputhereticoꝝ: cū dicūt: ego ſū: ego ſuꝫ: ⁊ dicit̉illis tu dn̄e: acceper̄t euge euge: ſecuti ſūteuge euge: facti ſunt duces ceci cecoꝝ ſequētiū. Aꝑtiſſimis vocibꝰ donato dicunt̉iſta cātata: euge euge dux bone: dux p̄clare: ⁊ nō dixit ille: auertant̉ ſtatī ⁊ erubeſcātqͥ dicūt mihi euge euge: nec eos corrige̓ voluit: vt chriſto dicerēt: dux bone: dux p̄clare. At v̓o Apl̓us formidās euge hoīm: vtvere laudaret̉ in chriſto: noluit ſe laudariꝓ chriſto dicētibuſqꝫ qͥbuſdā: ego ſū Pauli: reſpōdit in libertate dn̄i: Nūqͥd Paulꝰcrucifixꝰ eſt ꝓ vobis: aut in noīe Pauli baptizati eſtꝭ? Ergo dicāt martyres etiā in ꝑſecutiōe adulationū: auertāt̉ ſtatim erubeſcētes qͥ dicūt mihi euge euge. Et qͥd ſit cūilli auertunt̉ ⁊ erubeſcūt oēs: ſiue qͥ querūtaīam meā: ſiue qͥ cogitāt mihi mala: ſiuc qͥꝑuerſa ⁊ ſimulata beniuolētia lingua volūtemollire qd̓ feriāt: cū fuerint ⁊ ip̄i auerſi etꝯfuſi: qͥd fiet: ¶ Exultēt ⁊ˣ iocūdeturin te: Nō in me: nō in illo aūt in illo: ſꝫ in qͦfacti ſūt lux qͥ fuerūt tenebre. Exultēt ⁊ iocūdent̉ in te. Oēs qui q̄rūt te. Aliudeſt q̄rere deū: aliud q̄rere hoīem. Iocūde̓t̉qͥ q̄runt te. Nō iocūdabunt̉ gͦ qͥ querūt ſeqͣs pͥor q̄ſiſti an̄qͣꝫ q̄rerēt te. Nōduꝫ q̄rebatouis illa paſtorē: aberrauerat a grege: ⁊ deſcēdit ad eā: q̄ſiuit eā: reꝑtauit ī humerꝭ ſuis: ꝯtemnit te iā q̄rentē ſe. Iā gͦ q̄ris eum qͥpͥor q̄ſiuit te: fac qd̓ ait. Que ſūt oues meevocē meā audiūt ⁊ ſequūtur me. Si gͦ queris eū qͥ pͥor q̄ſiuit te: ⁊ ouis facta es eiꝰ: etaudis vocē paſtoris tui: ⁊ ſequeris eū: vide quid tibi de ſe oſtēdit: qͥd de corꝑe ſuo:

ne in ip̄o errares: ne in eccl̓ia errares: ne qͥſtibi diceret: chriſtꝰ eſt qͥ nō ē chriſtꝰ: aut eccleſia q̄ nō eſt eccl̓ia. Multī em̄ dixer̄t carnē nō habuiſſe chriſtū: ⁊ nō in corꝑe ſuo reſurrexiſſe chriſtū: noli ſeqͥ voces eoꝝ: audivocē ipſius paſtoris: qͥ indutꝰ eſt carne vtq̄reret ꝑditā carnē: reſurrexit: ⁊ ait: Palpate ⁊ vidēte qꝛ ſpiritꝰ oſſa ⁊ carnē nō habetſicut me videtis hr̄e. Oſtēdit ſe tibi: vocēqꝫ eiꝰ ſeq̄re. Oſtēdit ⁊ eccl̓iam: ne qͥs te fallat in noīe eccleſie. Oportebat inqͥt chriſtūpati: ⁊ reſurgere a mortuis tertia die: ⁊ p̄dizari in noīe eius penitentiā ⁊ remiſſionempctōꝝ ꝑ oēs gentes: incipiētibꝰ ab hieruſalē. Habes vocē paſtoris tui: noli ſequi vocē alienoꝝ: ⁊ furē nō timebis: ſi vocē paſtoris fueris ſecutus. Unde aūt ſequeris? Sinec cuiqͣꝫ hoīm dixeris: qͣſi eius merito eūge euge: ne cū gratulatiōe audierꝭ: ne oleopeccatoris pingueſcat caput tuū. Exultēt⁊ iocūdēt̉ in te oēs qͥ q̄rūt te. Et dicant:Quid dicēt: qͥ exultāt? Semꝑ magnificetur dn̄s: Dicāt hoc oēs qui exultāt etqͥ q̄runt te. Quid? Semꝑ magnificet̉ dn̄s.Qui diligūt ſalutare tuū. Nō tantūmagnificet̉ dn̄s: ſed etiā dn̄s ſꝑ. Ecce errabas ⁊ auerſus ab eo eras: vocauit te magnificet̉ dn̄s. Ecce inſpirauit tibi ꝯfeſſioneꝫpctōrū: ꝯfeſſus es: dedit veniā: magnificetur dn̄s. Iaꝫ cepiſti iuſte viuere: iam putoqͣſi iuſtū eſt: vt ⁊ tu magnificeris. Etem̄ cūte vocaret errātē: magnificādus erat dn̄s:cū tibi ꝯfitēti pctā dimiſit: magnificanduserat dn̄s. Mō iam audiēs v̓ba eiꝰ cepiſtiꝓficere: iuſtificatꝰ es: ꝑueniſti ad qͣndā virtutꝭ excellentiā: dignū eſt vt ⁊ tu aliqn̄ magnificerꝭ. Dicāt: ſꝑ magnificet̉ dn̄s. Peccator es: magnificet̉ vt vocet: ꝯfiteris: magnificetur vt ignoſcat: iā iuſte viuis: magnificet̉ vt regat: ꝑſeueras vſqꝫ ī finē: vt glorificet magnificetur. Semꝑ gͦ magnificet̉dn̄s. Hoc dicāt iuſti: hoc dicāt qui q̄runteū: qͥſquis hoc nō dicit: nō querit eū. Eccemagnificet̉ dn̄s: exultēt ⁊ iocūdent̉ oēs qͥq̄rūt eū: ⁊ dicant ſꝑ magnificetur dn̄s qͥ diligūt ſalutare eiꝰ. Ab illo eſt em̄ illi ſalus n̄a ſe. Salutare .n. dn̄i dei nr̄i ſaluator dn̄snr̄ Ieſus chriſtꝰ. Quiſqͥs diligit ſaluatorēcōfitetur ſe ſanatū: qͥſqͥs ſe ꝯfitetur ſanatūfuiſſe: cōfitetur egrotū. Dicant ergo ſemꝑmaguificetur dn̄s qui diligūt ſalutare tuū:nō ſalutare ſuū: quaſi ipſi ſe ſaluēt: nō quaſi ſalutare hoīs tanqͣꝫ ab illo ſaluent̉. Nolite inqͥt ꝯſidere in principes: ⁊ in filios ho-

Alia lr̄a.tentur.