PſalmusLXIX
LXIX
diu em̄ nō cōfundant̉ ⁊ reuerent̉: neceſſe ēfacta ſua defendant. Glorioſi ſibi vident̉:qꝛ tenent: qꝛ ligāt: qꝛ verberāt: qꝛ occidūt:qꝛ ſaltāt: qꝛ īſultāt: de his oībꝰ factis aliqn̄ꝯfundāt̉ ⁊ reuereant̉: neceſſe ē facta ſua accuſēt. Si em̄ ꝯfundētur ⁊ ꝯuertēt̉: qꝛ ꝯuerti nō poſſunt: niſi cōfuſi fuerint ⁊ reueriti.Optemus gͦ hec inimicꝭ noſtris: ſecuri optemus. Ecce ego dixi ⁊ vobiſcuꝫ dixerim:omnes qui adhuc ſaltāt ⁊ inſultant martyribus cōfundantur ⁊ reuereant̉: ⁊ aliqn̄ inhis parietibꝰ: tundāt confuſi pectora ſua.¶ Auertantur retrorſum ⁊ erubeſcant: qui cogitat mihi mala. Primo fuit impetus ꝑſequentiū: mō remanſitmaliuolentia cogitantiū. Prorſus tꝑa ſūtin eccleſia ꝑſecutionis diſtincta: ſequere ſequētia. Factꝰ eſt impetꝰ in eccl̓ia qn̄ regesꝑſequebant̉: ⁊ qꝛ p̄dicti erāt reges ⁊ ꝑſecuturi ⁊ credituri: īpleto vno vtiqꝫ alterū ſeq̄batur. Factū eſt ⁊ illud vt ꝯſequēs fuit: crediderūt reges: data pax eſt eccl̓ie: cepit eēin culmine dignitatis: eccl̓ia etiā in hac terra: etiā in hac vita: ſed nō deeſt fremitꝰ perſecutorū: impetꝰ ſuos ad cogitatiōes verterūt. In illis cogitationibꝰ tanqͣꝫ in viſcoligatꝰ eſt: diabolus fremit ⁊ nō erūpit. Dictū eſt em̄ de his tꝑibus eccl̓ie: peccator videbit ⁊ iraſcet̉. Et qͥd faciet? Nunqͥd qd̓ primo: attrahe: ligare: ꝑcutere? Nō facit hoc.Quid gͦ? Dētibꝰ ſuis frēdet ⁊ tabeſcet. Ethis tāqͣꝫ iraſcit̉ martyr: ⁊ tn̄ ꝓ his orat martyr. Quō em̄ ill̓ bn̄ optauit illis: de qͥbꝰ dixit: Cōfundant̉ ⁊ reuereant̉ qͥ querūt aīaꝫmeā: ſic ⁊ nūc auertant̉ retrorſum ⁊ erubeſcāt qͥ cogitant mihi mala. Quare? Ut nōp̄cedāt: ſꝫ ſequant̉. Qui em̄ rep̄hendit chriſtianā religionē: ⁊ ꝯſilio ſuo vult viuere: qͣſi p̄cedere vult chriſtū: vt ille videlicꝫ errauerit: ⁊ inualidus īfirmuſqꝫ fuerit: qͥ vl̓ voluerit pati int̓ manus iudeoꝝ: vl̓ potuerit.Ille aūt recordatꝰ ſit cauēs iſta oīa: declimortē: mentiēs etiā iniq̄ ne moriat̉: interficiens aīam ſuā: vt viuat corꝑe: magni cōſilij prudētiſqꝫ ſibi videt̉. Precedit rep̄hēdens chriſtū: veluti an̄cedit chriſtū: credatin chriſtū: ⁊ ſequat̉ chriſtū. Nā qd̓ optatūeſt mō ꝑſecutoribus cogitātibꝰ mala: dixithoc ip̄e dn̄s Petro. Precedere qͥppe quodā loco Petrus voluit dn̄m. Loquebant̉em̄ ſaluator deꝰ paſſiōe ſua: quā ſi nō ſuſcepiſſet: nos ſalui nō eſſemus: ⁊ Petrus quipaulo ante eū ꝯfeſſus erat filiū dei: ⁊ in illaꝯfeſſione appellatus erat petra: ſupra qͣꝫ fa
bricaretur eccleſia: paulopoſt dn̄o dicētede futura paſſione ſua ait: Abſit dn̄e ꝓpicius tibi eſto: nō fiet iſtud. Pauloante: beatus es Simō bariona: qꝛ nō tibi reuelauitcaro ⁊ ſanguis: ſed pater meꝰ qui in celiseſt. modo repente: redi poſt me ſathanas.Quid eſt redi poſt me? Sequere me. Precedere me vis: conſiliū mihi dare vis: melius eſt vt cōſiliū meū ſequaris: hoc eſt redi retro: redi poſt me. Antecedentē cōpeſcat vt retro redeat: ⁊ appellat ſathanā: qͥavult p̄cedere dn̄m. Paulo ante btūs: mōſathanas. Un̄ paulo an̄ beatꝰ? Quia nō tibi inqͥt reuelauit caro ⁊ ſanguis: ſed patermeꝰ qui in celis ē. Unde modo ſathanas?Quia nō ſapis inquit que dei ſūt: ſed quehominū. Qui ergo volumus recte celebrare natalicia martyrū: deſideremus imitationē martyrū: ne velimus p̄cedere martyres ⁊ melioris cōſilij nobis videri eſſe: qͥaeuitamus paſſiones ꝓ iuſticia ⁊ ꝓ fide: qͣsilli nō euitauerūt. Ergo illi qui cogitāt mala: ⁊ in luxuria nutriūt corda ſua: auertant̉retrorſum ⁊ erubeſcāt: audiāt ab Apl̓o poſtea dicēte: Quē aūt fructū habuiſtis aliqn̄: in quibꝰ nūc erubeſcitꝭ? Quid ſequit̉?¶ Auertant̉ ſtatim erubeſcentes:qui dicūt mihi euge euge. Buo ſūtgenera ꝑſecutorū: vituperantiū: ⁊ adulantium: Plus ꝑſequitur lingua adulatoris:qͣꝫ manus interfectoris. Nā ⁊ ipſum caminū dixit ſcriptura. Certe cū de ꝑſecutioneloqueretur ſcriptura dixit: Tanqͣꝫ aurumin fornace probauit illos de martyribꝰ interfectis: ⁊ ſicut holocauſti hoſtia accepitilloſ. Audi qꝛ ⁊ linguā adulātiū tal̓ ē: ꝓbatio inqͥt argēti ⁊ auri ignis. Uir āt ꝓbat̉ ꝑos laudantiū eū. Argēti inqͥt: ⁊ auri: ignisille: ignis ⁊ iſte: de vtroqꝫ te ſaluū oportetexire. Fregit te reprehēſor: fractꝰ es in fornace tanqͣꝫ vas fictile. Formauit te verbū:⁊ venit tēptatio tribulatiōis. Illud qd̓ formatū ē oportet vt coquat̉: ſed bene formatū eſt accedit ignis ⁊ firmat. Un̄ ille dicebat in paſſione: aruit ſicut teſta virtꝰ mea.Paſſio quippe ⁊ caminꝰ tribulatiōis fecerat fortiorē. Rurſus ſi lauderis ab adulātibus ⁊ aſſentantibus: ⁊ annueris eis veluti emens oleū non tecū portans: ſicut qͥnqꝫ virgines inſipientes: erit caminus fracture tue: etiaꝫ os laudantium te. Sed ſinehis nō poſſumus: neceſſe eſt vt intremusin hec ⁊ exeamus inde: intremus in vituperationē aliquā maloꝝ ⁊ improboruꝫ: in
Alia lr̄a.tvolunt.