PſalmusLXVIII
tenet corpus tuū: nō teneat̉ ⁊ aīa tua: ſis liber in vinculis. Eruar ex his qͥ oderūt me.Et de ꝓfundo aquaꝝ. ¶ Non medemergat tēpeſtas aqͣ: Sed iā demerſus erat. Ueni in altitudinē maris tu dixiſti: ⁊ tempeſtas demerſit me tu dixiſti. Demerſit ẜm carnē: nō demergat ẜm ſpirituꝫ.Quibꝰ dictū eſt: Si vos ꝑſecuti fuerint invna ciuitate fugite in aliā: hoc eis dictū ē:vt nec carne hererēt nec ſpū. Nō em̄ appetendū ē vt hereamꝰ vel carne: ſꝫ quātū poſſumus vitare debemꝰ. Si v̓o heſerimꝰ etin manꝰ pctōꝝ venerimus: iam corꝑe heſimus: fixi ſumꝰ in limo ꝓfundi: reſtat ꝓ aīadep̄cari: vt nō inhęreamus: id ē nō ꝯſentiamus: nō nos demergat tēpeſtas aque: vteamꝰ in ꝓfundū limi. Neqꝫ abſorbeatme ꝓfunduꝫ: neqꝫᶠ coartet ſuꝑ meputeus os ſuum. Quid ē hoc fratres:Quid dep̄catꝰ eſt? Magnꝰ eſt puteꝰ ꝓfunditas iniqͥtatis hūane. Illuc qͥſqꝫ ſi ceciderit in altū cadet: ſed tn̄ ibi poſitus: ſi ꝯfitelpctā deo ſuo: nō ſuꝑ eū claudit puteus osſuū: vt eſt in alio qͦdaꝫ pſalmo ſcriptū: Deꝓfūdis clamaui ad te dn̄e: dn̄e exaudi vocē meā. Si aūt factū fuerit in illo qd̓ ī aliaſentētia ſcriptura dicit: Peccator cū venerit in ꝓfundū malorū ꝯtemnet: clauſit ſuꝑeū puteus os ſuū. Quare clauſit os ſuuꝫ:Quia clauſit os illiꝰ. Perdidit .n. cōfeſſionē: vere mortuꝰ eſt: impletūqꝫ eſt in eo qd̓alibi dicit̉: Amortuo velut qui nō ſit peritꝯfeſſio. Metuēda iſta res eſt vehementerfratres. Si videris hoīem feciſſe iniqͥtatē:merſus ē in puteū. Qn̄ aūt illi dixerisⁱ iniqͥtatē ipſius: ⁊ dixerit: Uere peccaui fateor: nō ſuꝑ eū clauſit puteꝰ os ſuū. Cū autēvideris eū dicere: Quid em̄ male feci: ſactus eſt defenſor pctī ſui: clauſit ſuꝑ eū puteus os ſuū: qͣ eruat̉ nō hꝫ. Amiſſa cōfeſſion: nō erit locꝰ miſcd̓ie. Tu factus es peccati tui defenſor: quō erit deꝰ liberator? Utgͦ ſit ille liberator: tu eſto accuſator.¶ Sermo ſcd̓s: de ſcd̓a ꝑte eiuſdē pſalmi.p Dno die locuti ſumus caritati vr̄e:Oſterior ꝑs pſalmi: de quo heſterhodie nob̓ explicāda remanſerat.Et video eſſe tp̄us reddēdi debiti: ſi tn̄ eiꝰꝓlixitas nō nos etiā hodie debitores reliq̄rit. Itaqꝫ hoc p̄loquor ⁊ peto: ne diuturnū ſermonē in his q̄ manifeſta ſūt: expectetis. Ita em̄ poſſumus in obſcurioribꝰ neceſſitate īmorari: ⁊ fortaſſe ſupplere qd̓ debemus: vt alijs diebꝰ alia debeamꝰ: aliaqꝫ
reddamꝰ. Uideamus gͦ q̄ ſequunt̉ poſteaqͣꝫ dixit̉: Neqꝫ coartet ſuꝑ me puteus osſuū: Qd̓ heſterno die cōmendauimꝰ caritati veſtre: vt omni animi intentione ⁊ fidepietatis caueamus: ne hoc maledictū ſuꝑueniat nobis. Tunc em̄ coartat puteus ſuper hominē os ſuū: id eſt ꝓfunditas iniqͥtatis: qn̄ non ſolū merſus in peccatꝭ iacet:ſed etiā perdit additū confeſſionis. Quādo aūt dicit homo peccator ſū: radiatur inaliquo lumine: etiā ꝓfunditas putei. Seqͥtur ergo inter paſſiones exclamās dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ caput ⁊ corpus: ſicut cōmendauimus vt qͥbuſdā locis capitis verba cognoſcatis. Quę aūt dicta fuerint itavt capiti ꝯuenire nō poſſint: ad corpus referatis. Sic em̄ loquit̉ chriſtus tanqͣꝫ vnꝰ:qꝛ ⁊ vere vnus: de quo dictū eſt: Erūt duoin carne vna. Si em̄ in carne vna: quid miraris: qꝛ ⁊ in voce vna? Sequitur gͦ. ¶ Exaudi me dn̄e q̄m ſuauis eſt miſericordia tua. Hanc cauſam aſſeruit quare debeat̉ exaudiri: qꝛ ſuauis ē miſcd̓ia dei.Nōne magis hoc erat cōſequens vt dice̓t:exaudi me dn̄e: vt ſuauis mihi ſit miſcd̓iatua? Quare gͦ: Exaudi me dn̄e? Qm̄ ſuauis ē inſcd̓ia tua. Suauitatē miſcd̓ie dn̄i d̓tribulatiōe ſua cōmendauit. Alijs quodāmō verbis dixit: Exaudi me dn̄e qm̄ tribulor. Reuera em̄ qͥ dicit: Exaudi me qm̄ tribulor: cauſam dicit qͣre ſe exaudiri roget.Sed hōi in tribulatione poſito: neceſſe eſtvt ſuauis ſit miſcd̓ia dei. De hac ſuauitate miſcd̓ie dei: videte qͥd alio loco ſcriptura dicat. Sicut pluuia in ſiccitate: ita ſpecioſa eſt miſcd̓ia dei in tribulatiōe. Qd̓ ibiait: ſpecioſa eſt: h̓ ait hic ſuauis: nec panisdulcꝭ eſſet: niſi fames p̄cederet. Ergo ⁊ qn̄dn̄s ꝑmittit aūt facit vt in tribulatione aliqua ſimus: etiā tūc miſericors eſt. Nō em̄alimentū ſubtrahit: ſed deſideriū mouet.Itaqꝫ qd̓ ait mō: Exaudi me dn̄e qm̄ ſuauis eſt miſcd̓ia tua: iā noli differre exauditionē: in tanta tribulatione ſum: vt ſuauismihi ſit miſcd̓ia tua. Ad hoc gͦ ſubueniredifferebas: vt mihi dulce eēt qd̓ ſubueniebas. Iam gͦ vltra nō eſt qd̓ differas: ꝑuenit tribulatio mea ad menſurā certā calamitatis: veniat miſcd̓ia tua ad faciendumopus bonitatis. Exaudi me dn̄e qm̄ ſuauis eſt miſcd̓ia tua. Scd̓m multitudine miſerationū tuaꝝ reſpice in me.Non ẜm multitudinē peccatoruꝫ mēorū.I¶ Ne auertas facie tuam a puero
Alialr̄a.t ꝓfundis.
Alia lr̄a.f vrgeat.
Alia lr̄aEx
Alia bar̄.fbe