PſalmusLXVIII

remur ſcripta ſunt: vt p̄ ꝯſolationē ſcripturaruꝫ ſpē habeamus. Dixit gͦ chriſti fuiſſeiſtā vocē: opprobria exprobrantiū tibi ceciderūt ſuꝑ me. Quare tibi? Nunqͥd patri exprobrat̉ ⁊ n̄ ip̄i chriſto? Quare opprobriaexprobrantiū tibi ceciderūt ſuꝑ me? Quiaqͥ me cognouit: cognouit ⁊ patrē: qꝛ nemoexprobrauit chriſto: niſi deo exprobrās: qꝛnēo honorat patrē: niſi qͥ honorat et filiuꝫ:Opprobria exprobrātiū tibi ceciderūt ſuꝑme: qꝛ me n̄ īuenerūt. ¶ Etˣ cooꝑui inieiunio aīam meā; ⁊ factū eſt mihiin opprobriū. Ieiuniū chriſti ſpūaliteriam in alio pſalmo cōmendauimꝰ caritativeſtre. Ieiuniū ipſius erat: qn̄ defeceruntoēs qui in eū crediderāt: qꝛ ⁊ eſuries ipſierat vt in eū crederetur: qꝛ ⁊ ſitꝭ ip̄ius eratqn̄ dixit mulieri: ſitio: da mihi bibere: fidēqͥppe ipſius ſitiebat. Et de cruce cū dice̓t: ſitio: fideꝫ illoꝝ querebat: ꝓ quibꝰ dixerat:Pater ignoſce illis: qꝛ neſciunt qͥd faciūt.Sed illi hoīes quid ꝓpinarūt ſitiēti? Acetū. Acētū etiā vetus dicit̉. Merito de vetere hoīe ꝓpinarūt: qꝛ noui eē noluer̄t. Quare noui eſſe noluer̄t? Quia ad titulū pſalmi huiꝰ vbi ſcriptū eſt: Pro his qui cōmutabunt̉ nō ꝑtinuerūt. Ergo operui in ieiunio animā mrā. Deniqꝫ reſpuit etiā fel qd̓illi optuler̄t: Ieiunare elegit: qͣꝫ amaritudinē accipere. Nō em̄ intrāt in corpus eiusamaricātes: de quibꝰ alio loco pſalmus dicit: Qui amaricāt nō exaltent̉ in ſemetipſis. Ergo operui in ieiunio animā meaꝫ: etfactū eſt mihi in opprobriū. Hoc ip̄m mihiin opprobriū factū eſt: qꝛ nō illis ꝯſenſi: hͦeſt ab illis ieiunaui. Qui em̄ nō conſentitmale ſuadētibus ieiunat ab ipſis: ⁊ ꝑ hocieiuniū meretur opprobriū: vt iō illi inſultētur qꝛ nō conſentit ad malū. ¶ Et poſuiveſtimentū meūᶠ ſaccū: Iam ⁊ de ſacco aliqͥd diximus. Un̄ illud ē: Ego aūt cūmihi moleſti eſſent: induebā me cilicio. Ethumiliabā in ieiunio animā meaꝫ. Poſuiveſtimētū meū ſaccū: id ē oppoſui ill̓ ī quāſeuirent carnē meā: occultaui diuinitatemmeaꝫ. Saccū: qꝛ mortalis caro erat: vt depctō ꝯdēnaret peccatū in carne. Et poſuiveſtimentū meū ſaccū. Et factus ſumillis in parabolā. Id eſt in irriſionem.Parabola em̄ dicit̉ qn̄ dat̉ ſimilitudo dealiqͦ: qn̄ d̓ illo male dicit̉. Sic ille (v̓bi gratia) pereat: quō ille: parabola eſt: id eſt cōparatio ⁊ ſil̓itudo maledicti. Factus gͦ ſuꝫillis in parabolā. ¶ Aduerſus meʸ in

ſultabāt qͥ ſedebāt in porta. In porta nihil aliud qͣꝫ ī publico. Et ī me pſallebāt qui bibebāt vinū. Putatꝭ hocfratres chriſto tātūmō ꝯtigiſſe? Quotidīeilli in mēbris eius ꝯtingit: qn̄ forte neceſſeerit ſeruo dei ꝓhibere ebrietates ⁊ luxurias in aliquo vel fundo vel oppido: vbi nōauditū fuerit verbū dei: paꝝ eſt qꝛ cantāt:inſuꝑ ⁊ in ip̄m incipiunt cātare a qͦ ꝓhibētur cātare. Cōparate nūc illius ieiuniū ⁊ illoꝝ vinū. Et in me pſallebāt qui bibebantvinū: vinū erroris: vinū īpietatis: vinumſuꝑbie. ¶ Ego auteꝫf oratio mea adte dn̄e? Ego aūt ad te eraꝫ. Sꝫ quo? Adte orādo. Qn̄ .n. maledicerꝭ: ⁊ quid agasnō habes: qn̄ tibi iactant̉ opprobria: ⁊ quōcorrigas eū a qͦ iactant̉ nō inuenis: nihiltibi reſtat niſi orare. Sed memēto: ⁊ ꝓ ip̄oorare. Ego aūt oratio mea ad te dn̄e. Tepus bn̄placiti deus. Ecce em̄ ſepelit̉granū: exurget fructus. Tp̄s bn̄placiti deus. De hoc tꝑe ⁊ ꝓph̓e dixerūt: qd̓ cōmemorat Apl̓us: Ecce nūc tꝑs acceptabile:ecce nūc dies ſalutis. Tp̄us bn̄placiti deꝰ.¶ In ml̓titudine miſcd̓ie tue: Hoceſt tp̄s bn̄placiti ī ml̓titudine miſcd̓ie tue.Nā ſi nō eſſet multitudo miſcd̓ie tue: quidnos faceremꝰ de multitudine iniqͥtatis noſtre? In ml̓titudine miſcd̓ie tue. Exaudime in v̓itate ſalutis tue. Quia dixitmiſcd̓ie tue: ſb̓iunxit ⁊ veritatē: qꝛ miſcd̓ia⁊ v̓itas vniuerſe vie dn̄i. Quare miſcd̓iaDimittēdo pctā. Quare v̓itas? Reddendo ꝓmiſſa. Exaudi me in v̓itate ſalutꝭ tue.¶ Saluū me facd̓ luto vt nōʳ inhereaꝫ: De illo de qͣ ſupra dixerat: Infixusſū in limo ꝓfundi: ⁊ nō eſt ſubſtātia. Proinde qꝛ illud expoſituꝫ bn̄ accepiſtis: qͥd h̓audiatis exp̄ſſius nō eſt. Hinc ſe dicit liberandū: vbi ſe an̄ dixit infixum. Saluū mefac de luto vt nō inhereā. Ex ponit hͦ ipſe.Fruar ex his qui oderunt me. Ipſiſunt gͦ lutū: vbi inherea. Sꝫ hoc forte ſuggerit̉. Paulo ante dixerat infixus ſum: mōdicit: Saluū me fac de luto vt nō inhereā:cū ẜm ſnīam priorē deberet dicere: Saluūme fac̓ de luto vbi heſeram: eruēdo me nōagēdo vt nō inhereā. Ergo heſerat carne:ſed nō heſerat ſpū. Dicit hoc ex infirmitate mēbroꝝ ſuoꝝ. Qn̄ forte caperis ab eo qͥte premit ad iniqͥtatē: tenet̉ quidē corpꝰ tuum: ẜm corpus infixus es in limo ꝓfundi:ſed qͣꝫdiu nō ꝯſentis nō heſiſti: ſi aūt ꝯſentis heſiſti. Oratio gͦ tua ibi ſit: vt quō iam

L 2

Alia lr̄.Aduerſū.(qui

Ilia lr̄a

Ala lr̄axxxu

Alia lr̄a.Eripe me.⁊ infigar.

Alia lr̄a.⁊ libera me ab.

Flia lr̄aorationē mcō