PſalmusLXVIII

licta mea: ⁊ an̄ os meū vidiſti ea in cogitatiōe mea: vidiſti vulnera que ſanares. Sꝫvbi? Utiqꝫ in corꝑe: in mēbris in illis fidelibus: vnde illi herebat iam mēbrum illudqd̓ ꝯfitebatur peccata ſua. Et delicta inqͥtmea a te nō ſunt abſcōdita. ¶ Nō erubeſcāt in me qui expectant te dn̄e:dn̄e virtutū. Rurſus vox capitꝭ: nō erubeſcāt in me. Nō dicatur illis: vbi eſt de qͦp̄ſumebatꝭ? Nō dicat̉ illis: vbi eſt de qͦ vobis dicebat: Creditꝭ in deū ⁊ in me crediteNō erubeſcant in me qͥ expectant te dn̄e:dn̄e virtutū. ¶ Nō confundant̉ ſuꝑme: qui querūt te deus iſrael. Pothoc ⁊ a corꝑe intelligi: ſed ſi corpus ē nonvnū hoīem ponas: qꝛ reuera nō eſt vnꝰ homo corpus eiꝰ: ſed exiguū membrū: corꝑaūt ex mēbris conſtat. Corpus gͦ eius plenū tota eccleſia. Merito gͦ dicit eccl̓ia: nōerubeſcant in me qͥ expectat te dn̄e: domine virtutū. Nō ſic affligar ab inſurgētibusꝑſecutoribꝰ: nō ſic obterar ab inuidētibusinimicis meis: ab oblatrātibus hereticꝭ qͥa me exier̄t: qꝛ nō erāt ex me. Nā ſi fuiſſentex me mecū forſitan ꝑmanſiſſent: nō ſic eorū ſcandalis premar: vt erubeſcant in mequi expectāt te dn̄e: dn̄e virtutū. Nō ꝯfundantur ſuꝑ me: qui querūt te deus iſrael.¶ Qm̄ ꝓpter te ſuſtinuiᶠ exprobratione: operuitᶠ irreuerētia facie meam. Nihil magnū eſt qd̓ dicit̉ ſuſtinui: ſꝫqd̓ dicit̉ ꝓpt̓ te ſuſtinui. Si em̄ ſuſtines qꝛpeccaſti ꝓpt̓ te ſuſtines: nō ꝓpt̓ deū. Queem̄ vobis gloria eſt: ait Petrus: ſi peccātes punimini ⁊ ſuffertis? Si aūt ſuſtines qꝛmandatū dei ſeruaſti: vere ꝓpter deū ſuſtines: ⁊ merces tua manet ineternū: qꝛ ꝓpt̓deū ſuſtinuiſti opprobria. Ideo em̄ ille prior ſuſtinuit: vt nos ſuſtinere diſceremꝰ. Etſi ille qui nō habebat qd̓ illi obijciebat̉: qͣntomagis nos qͥ ⁊ ſi nō habemꝰ peccatū qd̓nobis obijcit inimicꝰ: habemus tn̄ alteruꝫqd̓ digne in nobis flagellet̉. Neſcio quiste furē dicit ⁊ nō es fur: audis opprobriuꝫ:nō tn̄ ſic nō es fur: vt nō ſis aliquid qd̓ deodiſplicet. Porro ſi ille qui oīno nihil rapuerat: qui veriſſime dixerat: Ecce venit pͥnceps mūdi huiꝰ: ⁊ in me nihil inueniet: dictus eſt peccator: dictꝰ eſt iniquus: dictuseſt beelzebub: dictꝰ eſt inſanꝰ: tu dedignarꝭſerue audire ꝓ meritis tuis qd̓ dn̄s audiuit nullis meritis ſuis: Ille venit vt tibi p̄beret exemplū: qͣſi gratis hͦ fecerit: ſic tu nōꝓficis: Quare em̄ ille audiuit: niſi vt tu cū

audires nō deficeres? Ecce tu audis ⁊ deficis. Fruſtra gͦ ille audiuit: Nō em̄ ꝓpt̓ ſe:ſꝫ ꝓpter te audiuit. Qm̄ ꝓpter te ſuſtinui exprobrationē: oꝑuit irreuerentia faciē meā.Irreuerētia inqͥt operuit faciē meā. Irreuerentia qͥd eſt? Nō ꝯfundi. Deniqꝫ qͣſi vitium videt̉ cū dicit̉: irreuerēs hō eſt. Magnaͣ irreuerētia hoīs nō illū erubeſcere. Ergo irreuerētia qͣſi impudētia ē. Oportet vthabeat chriſtianꝰ irreuerētiā iſtā: qn̄ venerit inter hoīes qͥbus diſplicet chriſtus. Sierubuerit de chriſto: delebitur de libro viuentiū. Opus ē gͦ vt habeas irreuerētiaꝫ:qn̄ tibi de chriſto inſultat̉: qn̄ dicit̉ cultorcrucifixi: adorator male mortui: veneratorocciſi. Hic ſi erubueris mortuꝰ es. Snīamqͥppe ip̄ius vide qui neminē fallit. Qui meerubuerit corā hoībus: ⁊ ego erubeſcā euꝫcorā angelis dei. Obſerua igit̉ tu: ſit in teirreuerētia. Frōtoſus eſto qn̄ audis opprobrium de chriſto: prorſus eſto frontoſus.Quid times frōti tue: quā ſigno crucis armaſti? Hoc eſt em̄: ꝓpter te ſuſtinui exprobrationē: oꝑuit irreuerētia faciē meā: ꝓpt̓te ſuſtinui exprobrationē: ⁊ qꝛ nō de te erubui: qn̄ mihi ꝓpter te inſultabat̉: operuitirreuerētia faciē meā. ¶ Alienatꝰ factus ſum fratribꝰ meis: ⁊ hoſpesfilijs mr̄is mee. Filijs ſynagoge hoſpeſfactꝰ ē. In patria qͥdē ip̄ius dicebat̉: Nonnos ſcimus eū eſſe filiū Marie ⁊ Ioſeph?Et vn̄ alio loco. Hūc aūt neſcimus vn̄ ſit.Factꝰ ſū gͦ hoſpes filijs mr̄is mee. Nō ſcierūt vnde ſim: de quibꝰ erat caro mea. Nōne ſciebant de femore Abraaꝫ natū: vndecaro mea occulta erat: qn̄ ſub ipſo femoremanū ſeruꝰ ponens iurauit ꝑ deū celi? Hoſpes factꝰ ſum filijs mr̄is mee. Quare hoc?Quare nō agnouerūt? Quare alienū dixerūt? Quare auſi ſunt dicere: neſcimꝰ vn̄ſit: ¶ Qm̄zelus domus tue comedit me: Id eſt qꝛ ꝑſecutus ſum in illis iniquitates ip̄oꝝ: qꝛ nō patient̓ tuli qͦs ſic corripui: qꝛ queſiui gloriā tuā in domo tua: qꝛflagellaui in tēplo male verſantes: vbi etiam poſitū ē: Zelus domꝰ tue comedit me:Hinc alienꝰ: hīc hoſpes: hinc neſcimꝰ vn̄ſit. Agnoſcerēt vn̄ ſim ſi agnoſceret qd̓ mādaſti. Si em̄ īuenirē illos ſeruātes mandata tua: zelus domꝰ tue nō comederet me.Et opprobria exprobrātiū tibi ceciderūt ſuꝑ me. Hoc teſtimonio vſuseſt ⁊ Paul̓ apl̓s: Lecta eſt mō ip̄a lectio ⁊ait: Quecūqꝫ aūt ſcripta ſūt: vt nos doce-

Alia lr̄a.opprobriūr cōfuſio

Alia lr̄a.fextranema.f peregri