PſalmusLXVIII
ꝓ bonis. ¶ Confortati ſunt inimicimei: quiʸ ꝑſequunt me iniuſte. Qd̓dixi multiplicati ſunt ſuꝑ capillos capitismei: hoc poſtea ꝯfortati ſunt inimici mei:⁊ qd̓ pͥmo qui oderūt me gratꝭ: hoc poſteaqui ꝑſequūtur me iniuſte. Quod eſt gratꝭhoc eſt iniuſte. Ipſa eſt vox martyrū: nō inpena: ſed in cauſa. Nō ꝑſecutionē pati: nōteneri: nō flagellari: nō includi: non ꝓſcribi: nō occidi laus eſt: ſed habēdo cauſambonā iſta pati laus eſt. Laus em̄ eſt in cauſe bonitate: non in pene acerbitate. Namquātumcūqꝫ fuerint ſupplicia martyrū: nūquid equātur ſupplicijs oīm latronū: omniū ſacrilegorū: omniū ſceleratorū? Quidem̄ ⁊ hos odit mundus? Odit plane. Excedūt em̄ mundi medietatē: amplitudineꝫmalicie: ⁊ ab ipſa mūdanoꝝ quodāmodohominū ſocietate alieni ſunt: infeſtātes pacem etiā terrenā: ⁊ patiūtur multa mala: ſꝫnō gratis. Deniqꝫ vide vocē illius latronis cū dn̄o in cruce pendentis. Cū inſultaret ex alia parte vnus duoꝝ latronuꝫ dn̄ocrucifixo: ⁊ diceret: Si filiꝰ dei es libera te:cōpeſcuit illū alter ⁊ dixit: Tu nō times deum: vel qꝛ in eadē damnatiōe poſitus es?Et nos quidē recte ꝓ factis noſtris. Eccenō gratis: ſed ꝯfeſſione effudit ex ſe ſanguinem: ⁊ factus eſt aptus cibo dn̄i. Excluſitiiquitatē ſuā: accuſauit eā: ⁊ caruit ea. Ecce ibi duo latrones: ibi ⁊ dn̄s: ⁊ illi crucifixi: ⁊ ille crucifixus: ⁊ illos odio habuit mūdus: ſꝫ nō gratis: ⁊ illū odio habuit ſꝫ gratꝭ.Que nō rapui tunc exoluebā. Hoceſtgratis nō rapͥui ⁊ exolueba: n̄ peccaui ⁊penas dabā. Solꝰ em̄ ip̄e talis: ip̄e v̓o nihilrapuit: nō ſolū nihil rapuit: ſꝫ etiā qd̓ nō derapina habebat: hͦ ſe euacuauit vt ad nosveniret. Nō em̄ rapinā arbitratus eſt eē ſeequalē deo: ⁊ tn̄ ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipiens. Omnino non rapuit.Sed qͥs rapuit? Adaꝫ. Quis rapuit pͥmoIlleipſe qui ſeduxit Adā. Quō rapuit diabolus? Ponā ſedē meam ad aquilonē: ⁊ero ſimilis altiſſimo. Uſurpauit ſibi qd̓ nōacceperat. Ecce rapina: vſurpauit qd̓ nonacceperat: ꝑdidit qd̓ acceperat: ⁊ de ipſocalice ſuperbie ſue: ei quē decipere volebatꝓpinauit. Guſtate inquit ⁊ eritis ſicut dij.Rapere voluerūt diuinitatē: ꝑdiderūt felicitatē. Ille ergo rapuit ⁊ iō exoluit. Egoaūt inquit que nō rapui tūc exoluebā. Ipſe dn̄s ꝓpinquans paſſioni: in euāgelio ſicloquitur: Ecce venit pͥnceps huiꝰ mundi:
id eſt diabolus: ⁊ in me nihil inueniet: id ēquare me occidat nō inueniet. Sed vt ſciant oēs gētes qꝛ voluntatē pr̄is mei facio:ſurgite eamus. Et ijt ad paſſioneꝫ ſoluerequod nō rapuit. Quid eſt em̄ in me nihilinueniet? Nullā culpā. An aliquid perdidit de domo ſua diabolus; Iſte diſcutiatraptores: nihil apud me inueniet. Et tn̄ nihil rapuiſſe ſe dicit peccatū attendens: nihil vſurpaſſe quod eius non erat. Hoc eſtem̄ rapine: hoc iniquitatis. Nam ab ipſodiabolo extorſit quos ipſe rapuerat. Nemo inquit in domū fortis intrat ⁊ vaſa eldiripit: niſi prius alligauerit fortē. Alligauit fortē ⁊ vaſa eius diripuit: certe nō rapuit. Sed reſpondet tibi. Uaſa iſta de domomea magna perierāt: nō furtū feci: ſed furtū recepi. ¶ Deus tu ſcisᶠ imprudentiam mea: Iterū ex ore corporis. Namque imprudētia in chriſto? None ip̄e ē deivirtus ⁊ dei ſapiētia? An illā dicit imprudentiā ſuā: de qua dicit Apl̓us: Stultumdei ſapiētius eſt hoībus? Imprudētiā meam hoc ipſum qd̓ in me irriſerūt qui ſibi videbantur eſſe ſapientes: tu ſcis quare fieret: tu ſciſti imprudentiā meā. Quid em̄ tāſimile imprudentie qͣꝫ cū haberet in ptāte:vna voce ſuos ꝑſecutores ꝓſternere pateretur ſe teneri: flagellari: cōſpui: colaphizari: ſpinis coronari: ligno affigi: imprudentie ſil̓e eſt: ſtultū videt̉: ſed ſtultū hoc ſuperat oēs ſapiētes. Stultū qͥdē ē granū: ſꝫ qn̄cadit ī terrā: ſi nemo ſciat ꝯſuetudinē agricolarū ſtultū videtur. Labore magno metit̉: portatur ad areaꝫ: triturat̉: ventilatur:poſt tāta pericula ⁊ tempeſtates ⁊ laboresruſticanoꝝ: curāqꝫ dominoꝝ mittit̉ in horreū frumentū purgatum. Uenit hyems etqd̓ purgatū erat ꝓfertur ⁊ ꝓijcitur: imprudentia videt̉: ſed vt nō ſit imprudētia ſpesfacit. Nō gͦ ille pepercit ſibi: qꝛ ⁊ pater illinō pepercit: ſed ꝓ nobis oībus tradidit illum. Et de ip̄o qui dilexit me inqͥt Apl̓us:et tradidit ſeip̄m ꝓ me: qꝛ granū niſi ceciderit in terrā vt moriatur: fructū inquit nōreddet. Hec eſt imprudētia: ſed tu noſti illam. Iſti autē ſi cognouiſſent nunqͣꝫ dn̄mglorie crucifixiſſent. Deꝰ tu ſcis īprudētiāmeā. Et delicta mea a te nō ſunt abſcondita. Hoc plane: lucide ⁊ aperte: qͥaex ore corꝑis intelligendū eſt. Delicta nulla chriſtus habuit: fuit delictorū ſuſceptorſed nō cōmiſſor. Et delicta mea a te nō ſūtabſcondita. Id eſt ꝯfeſſus ſum tibi oīa de
L
Alia lr̄a.punſunt
vlia lr̄ar inſipientiā.