PſalmusLXV.

nunqͣꝫ bene vixiſſetis. Pſallite autē nomīeiꝰ dicite. Date gloriā laudi eiꝰ. Totam intentōnē noſtra in laudem dei mittit:nihil nobis relīquit vnde laudemur. Gloriemur inde magis ⁊ gaudeamus: illi inhereamus: in illo laudemur. Audiſtis cum legeretur Apoſtolꝰ. Uidete vocationē veſtram fratres: quia nō multi ſapientes ẜmcarnem: nō multi potentes: non multi nobiles: ſed ſtulta mūdi elegit deus: vt cōfundat ſapientes: ⁊ infirma mūdi elegit deus:vt cōfundat fortia: et ignobilia mūdi elegit deus: et ea que nō ſunt tanqͣꝫ que ſunt:vt ea que ſunt euacuent̉. Quid voluit dicere? Quid voluit oſtende̓? Deſcendit dominꝰ noſter Ieſus chriſtus in ſpiritu reꝑare genus humanū: ⁊ dare gratiā ſuam omnibus intelligentibꝰ: quia gratia illius nonex meritis eorū: ⁊ ne quelibet ꝑſona gloriaretur in carne infirmos elegit: nā inde noneſt electus ille Nathanael etiā. Quid eniꝫtibi videtur: vt publicanum in teloneo ſedentem eligeret Mattheū: et non eligeretNathanael cui ꝑhibuit teſtīoniū ipſe dn̄sdicens: Ecce verus iſraelita in qͦ dolus nōeſt. Intelligit̉ ergo Nathanael iſte doctusfuiſſe in lege: nō quia doctos nō erat electurus: ſed ſi ip̄os primo elegiſſet: doctrine ſuemerito ſe electos putarent: ita illorum ſcientia laudaret̉: ⁊ laus chriſti gratie minueretur. Perhibuit teſtimoniū tanqͣꝫ bono fideli in quo dolus nō erat: ſed tamē eum nōaſſumpſit inter illos diſcipl̓os quos primūidiotas elegit. Et vnde intelligimus qd̓ illeperitus erat legis? Quādo audiuit ab vnoex eis qui ſecuti erant dominū dicentē: Invenimus meſſiaꝫ: qd̓ interpretat̉ chriſtus:queſiuit vnde: et dictū eſt a Nazaxeth. Etille: a Nazareth poteſt aliqͥd honi eē. Proculdubio qui intellexit: qꝛ a Nazareth pōtaliquid boni eſſe peritus erat legis: ⁊ beneꝓphetas inſpexerat. Noui eſſe in illiꝰ v̓bisaliam ꝓnunciationē: ſed a prudentioribꝰnon eſt approbata: vt quaſi deſꝑaſſe videretur: ille cum audiēs dixiſſet: a Nazarethpōt aliqͥd boni eſſe: id eſt nūquid pōt? Sicꝓnunciando quaſi deſꝑaret. Sequit̉ autēibi: Ueni ⁊ vide. Hec verba: id eſt veni etvide vtrāqꝫ poſſunt ꝓnūciationem ſequi:Si dicaſ: quaſi nō credēs a Nazareth pōtaliquid boni eſſe: Reſpōdet̉. Ueni ⁊ videqd̓ nō credis. Rurſus ſi dicas cōfirmās: anazareth aliqͥd boni eē. Rn̄det̉ veni ⁊ videqd̓ credis qͣꝫ bonū ſit bonū qd̓ nūcio a Na

zarcth: ⁊ qͣꝫ recte credas veni ⁊ exꝑire. Hictamē eſtimatur doctus ille in lege fuiſſe: qꝛnon eſt electus inter diſcipulos ab illo quiſtulta mundi prius elegit: cum tantū eī ꝑhibuerit teſtimoniū dominus dicens: Eccevere iſraelita in quo dolus non eſt. Elegitergo dominus poſtea ⁊ oratores: ſed illi ſu.perbirent ſi prius elegerit piſcatores. Elegit diuites: ſed dicerent merito diuitiarumſuarū ſe electos eſſe: niſi pͥmo elegiſſet pauperes. Elegit imperatores poſtea: ſed meliꝰ ē vt romā cum venerit imperator depoſito diademate ploret ad memoriā piſcatoris: qͣꝫ vt piſcator ploret ad memoriaꝫ imꝑatoris. Infirma em̄ mūdi elegit deꝰ: vt cōfundat fortia: et ignobilia mundi elegit: etea que nō ſunt tanqͣꝫ ea que ſunt: vt ea queſunt euacuerent̉. Et quid ſequit̉? Concluſit apoſtolꝰ: vt non gloriet̉ coram deo omnis caro. Uidete quēadmoduꝫ nobis abſtulit gloriā: vt daret gloriaꝫ. Abſtulit noſtram: vt daret ſuam. Abſtulit inanem: vtdaret plenā. Abſtulit nutantē: vt daret ſolidam. Quāto ergo gloria noſtra fortior etfirmior: qꝛ in deo eſt. Non ergo in te debesgloriari quod ꝓhibuit veritas: ſed qd̓ aitapoſtolꝰ hoc p̄cepit veritas: qui gloriat̉ indomino gloriet̉. Date ergo gloriam laudieius: nolite imitari iudeos: qui quaſi meritis ſuis volebant tribuere iuſtificatiōes ſuas: et inuidebant gentibus accedentibusad gratiā euāgelica: vt peccata omnia donaret̉ eis: quaſi illi non haberent qd̓ donaretur ſibi quaſi iam boni operarij mercedēexpectantes: ⁊ cuꝫ adhuc egroti eſſent: ſanos ſe eſſe putabant: inde ꝑiculoſius egrotabāt. Nā ſimul mitius egrotarent: nō qͣſifrenetici medicum occiderent. Date glo-riam laudi eius. ¶ Dicite deo qͣꝫʸ timeda ſunt opera tuaʳ: Quare timenda etnon amanda? Audi aliaꝫ vocem Pſalmi.Seruite domino in timore: et exultate ei cūtremore. Quid ſibi hoc vult? Audi voceꝫapoſtoli. Cum timore inquit ⁊ tremore veſtrā ipſoꝝ ſalutem oꝑamini. Quare cuꝫ timore ⁊ tremore: ſubiecit cauſam: Deus eſtem̄ qui oꝑatur in nobis ⁊ velle et ꝑficere ꝓbona voluntate. Si ergo deus oꝑat̉ in te:gr̄a dei oꝑaris nō viribꝰ tuis. Ergo ſi gaudes: ⁊ time: ne forte qd̓ datū ē hūili: auferat̉ ſuꝑbo. Nā vt noueritis hͦ eſſe factū deip̄a ſuꝑbia iudeoꝝ qͣſi ſe ex oꝑibꝰ legꝭ iuſtificātiū: ⁊ iō gaudētiū: dic̄ aliꝰ psͣ. Hi ī curribꝰ: ⁊ hi ī eqͥs: qͣſi in ſuis qͥbuſdam paſſibꝰ et

Alia lr̄a.t terribilf domin