PſalmusLXV.
Hinc em̄ intelligimus eos hāc queſtioneꝫſoluere nō potuiſſe: qꝛ dn̄o ſoluente miratiſunt. Proponebāt gͦ ſaducei queſtionē dequadā muliere que habuit ſeptē viros: nōſimul ſed ſuccedētes ſibi. Erat em̄ hoc legꝭad ppl̓m ꝓpaganduꝫ: vt qͥ forte ſine liberisdefungeret̉: frater eiꝰ ſi haberet: acciperetvxorē eiꝰ: ad reſuſcitanduꝫ ſemē fratri ſuo.Propoſita gͦ illa muliere que habuit ſeptēviros omnes mortuos ſine liberis: et ad hͦofficiū implendū ducebāt fratris vxorem:dixerūt querēteſ: in reſurrectiōe cuius eoꝝerit vxor? Proculdubio iudei n̄ fatigarēt̉:nō deficeret in iſta queſtiōe: ſi nō talia ſibi īreſurrectiōe ſꝑarēt: qualia agebāt ī hac vita. Dn̄s aūt equalitatē angeloꝝ ꝓmittensnō hūanā carnis corruptionē ait illis: Erratis: neſciētes ſcripturas neqꝫ virtutē dei.In reſurrectiōe em̄ neqꝫ nubent neqꝫ vxores ducēt: neqꝫ em̄ incipient mori: ſꝫ eruntequales angelis dei. Demonſtrauit ꝙ ibiſit neceſſaria ſucceſſio: vbi dolet̉ deceſſio.Ibi qꝛ deceſſores n̄ erūt nec ſucceſſores q̄rent̉. Ad hoc ſb̓iecit: nō em̄ incipiēt mori.Uerūtamē qꝛ iudei tenebāt: ⁊ ſi carnaliterſpē reſurrectionis future: gauiſi ſunt rn̄ſuꝫeſſe ſaduceis cū quibꝰ illis erat de hac ancipiti ⁊ obſcura q̄ſtione certamē. Tenebātergo iudei ſpē reſurrectiōis mortuoꝝ: ⁊ ſoliſe ad beatā vitā reſurrecturos putabāt ꝓpter opus legꝭ: ꝓpter iuſtificatiōes ſcripturarū quas habebāt ſoli iudei: et gentes nōhabebant. Crucifixus eſt chriſtꝰ cecitas exꝑte in iſrael facta eſt: vt plenitudo gentiumintraret. Hoc apl̓o dicēte: ⁊ cepit etiā gentibus ꝓmitti reſurrectio mortuorū: credentibus in Ieſum chriſtū qd̓ reſurrexit. Indepſalmꝰ iſte ē aduerſum p̄ſumptionē ⁊ ſuꝑbiā iudeoꝝ: ꝓ fide gentiū ad eandē ſpē reſurrectiōis vocatarū. Quodāmō fres meianimū pſalmi audiſtis ī hoc qd̓ dixi: ī hocqd̓ ꝓpoſui: tota veſtra ſuſpendat̉ intentio.Hinc vos nulla cogitatio auertat: contrap̄ſumptionē dicit̉ iudeoꝝ: qui de iuſtificationibꝰ legis ſꝑabant ſibi reſurrectioneꝫ: etcrucifixerūt chriſtū qͥ primꝰ reſurrexit: nonmēbra reſurrectura ſolos iudeos habituros: ſꝫ oēs qui in eū credidiſſent: id eſt oēsgentes. Inde cepit.Expoſitio pſalmi.Ubiate deo: Qui? Omnisterra: Nō ergo ſola iudea. Uidete fratres quēadmodū cōmendet̉vniuerſitas eccl̓ie toto orbe diffuſe: ⁊ nō ſo
lum dolete iudeos: qui gratiā iſtaꝫ gentibꝰinuidebant: ſed plus hereticos plāgite. Siem̄ dolendi ſūt qui collecti nō ſunt: quātoampliꝰ qui collecti diuiſi ſūt. Iubilate deooīs terra. Quid eſt iubilate? In vocē erūpite gaudiorū: ſi nō poteſtis verboꝝ. Nonem̄ verbis iubilat̉: ſed ſolus gaudentiū ſonitus redditur quaſi ꝑturientis ⁊ parientiscordis leticiam in vocem rei cōcepte q̄ verbis explicari nō poſſit. Iubilate deo omīsterra. Nemo iubilet in ꝑte: nemo inqͣꝫ iubilet in ꝑte: omnis terra iubilet: catholica iubilet: catholica totū tenet. Quicūqꝫ partētenet ⁊ a toto p̄ciſus ē: vlulare vult nō iubilare. Iubilate deo omīs terra. Pſalliteautē nomī eius. Quid dixit? Pſallētibus vobis: benedicat̉ nomē eius. Quidſit aūt pſallere: heri dixi: ⁊ credo meminiſſecaritatē veſtrā. Pſallere: eſt organū etiamaſſumere qd̓ pſalteriū dicitur: et pulſu atqꝫoꝑe manuū vocibus cōcordare. Si ergoiubilatis qd̓ dn̄s audiat: pſallite etiā ꝙ homines videāt ⁊ audiant: ſed nō ꝓpter nomen veſtrū. Cauete em̄ facere iuſticiā veſtrā corā homībꝰ: vt videamī ab eis. Et ꝓpter cuiꝰ nomē inquies pſallā: vt nō videant̉ ab homībus oꝑa mea? Attēde alio loco. Luceant oꝑa vra bona corā homībus:vt videant bona facta veſtra: ⁊ glorificentpatrē veſtrū qui in celis eſt. Uideāt bonafacta veſtra: et glorificent nō vos ſed deū.Nam ſi ꝓpter vos glorificādos facitis opera bona: reſpondet̉ qd̓ ip̄e dixit de quibuſdā talibꝰ: Amē dico vobis: ꝑceperūt mercedē ſuā. Et iteꝝ: Alioqͥn mercedē n̄ habebitis apud patrē veſtrū qui ī celis ē. Ergoinquies debeo abſcōdere oꝑa mea: ne faciā coram homībus? Non. Sed quid aitLuceant oꝑa veſtra corā homībꝰ. Ancepsgͦ remanebo. Hac mihi dicis: Cauēte face̓iuſticiā veſtram corā homībꝰ: hac mihi dicis: Luceant oꝑa vr̄a corā homībꝰ: Quidobſeruabo? Quid faciā? Quid relinquā?Tā nō poteſt homo ſeruire duobus dominis diuerſa iubentibus: qͣꝫ nec vni diuerſaiubēti. Non ait dn̄s: diuerſa iubeo. Finemattende: in finē canta: quo fine facias: vide. Si ideo facis vt tu glorificeris: hͦ ꝓhibui: ſi aūt ideo vt deus glorificet̉: hoc iuſſi.Pſallite ergo non nomini vr̄o: ſꝫ nomī dn̄idei veſtri. Uos pſallite ille laudet̉: vos bn̄viuite ille glorificetur. Unde em̄ habetisipſum bene viuere? Si eternum haberetꝭ:nunqͣꝫ male vixiſſetis: ſi a vobis haberetis
H 4
Alia lr̄a.t pſalmū diciterno habet.