PſalmusLXII.

durare non poſſumꝰ: qͣꝫuis nondum receperit caro iſta ſanitatem illam perfectam:vbi nullā patiet̉ anguſtiā: nullā īdigentiā:ſic ⁊ anima noſtra cum hic eſt in iſta carneinter temptationes ⁊ pericula ſeculi huiusadhuc infirma. Habet etiā ip̄a ſolatia verbi: ſolatia orationis: ſolatia diſputationis.Sic ſunt iſta anime nr̄e: quō illa carni nr̄e.Cum aūt reſurexerit caro noſtra: vt iā iſtisnon indigeamus: habebit locum quēdamet ſtatū incorruptionis ſue. ſic ⁊ anima noſtra habebit cibum ſuum ip̄m verbum dei:ꝑ qd̓ facta ſunt oīa. Tn̄ gratias illi qꝛ modo in hac heremo nō nos deſerit: ſiue dando noh̓ qd̓ neceſſariū eſt carni: ſiue dandonob̓ qd̓ aīe neceſſariū eſt: ⁊ quāto nos aliqͥbus neceſſitatibus erudit: vult vt ampliusillū diligamꝰ: Ne forte ꝑ ſaginā corrumpamur et obliuiſcamur eū ſb̓trahit nob̓ aliqn̄que neceſſaria ſunt et atterit nos: vt ſciamꝰquia pater ⁊ dn̄s eſt: nō ſolū blandiēs: ſedet flagellans: preꝑat em̄ nos cuidam hereditati incorruptibili ⁊ magne. Si vnā cuppam: aut vnā ſellam tuā: aūt ſi quid habesin domo tua cogitas dimitte̓ filio tuo: et neꝑdat illd̓ erudis eū. et flagellis eū ad diſciplinā corrigis ne ꝑdat nihil tuū: qd̓ ⁊ ip̄e h̓dimiſſurꝰ ē: ſic̄ ⁊ tu non vis vt nos erudiatpater noſter in flagellis etiam neceſſitatuꝫ.aut tribulationū: qui nobis talem hereditatē d̓aturꝰ eſt: ⁊ que trāſire nō poſſit? Hereditatē em̄ nobis dabit ſeip̄m deus: vt ipſūpoſſideamꝰ: ⁊ ab ipſo poſſideamur ineternum. Ergo in ſancto appareamᵈ deo: vt appareat nobis. Appareamꝰ illi in ſancto deſiderio: vt appareat nob̓ in potētia ⁊ gloriafilij dei. Multis nō apparuit: ſint in ſancto:vt appareat ⁊ illis. Nam multi putant illuꝫtantūmodo hominem fuiſſe: qꝛ predicaturnatus ex homine: crucifixus ⁊ mortuꝰ: ambulaſſe in terra: manducaſſe ⁊ bibiſſe: ⁊ cetera egiſſe q̄ ſunt humana: ⁊ putant illū talem fuiſſe quales ſunt ceteri homines. Audiſtis aūt modo cū euāgelium legeret̉ quomodo cōmendauit maieſtatē ſuam: ego etpater vnuꝫ ſumꝰ. Ecce quanta maieſtas etquāta equalitas patris: deſcēdit ad carneꝫꝓpter infirmitatem nr̄am: ecce quātū dilecti ſumꝰ: anteqͣꝫ deuꝫ diligeremꝰ. Si anteqͣꝫdeū diligeremꝰ tantū ab illo dilecti ſumus:vt equalem ſibi filiū ſuum homineꝫ faceretꝓpter nos: quid nobis ſeruauit iam diligētibus ſe? Ergo multi neſcio quid minimuꝫputant apparuiſſe in terra filium dei: quia

nō ſunt in hͦ ſancto: nō eis apparet potētiaipſius et gloria ipſius: id eſt quia nondumſanctificatum habent cor vnde intelliganteminentiam virtutis illius: ⁊ gratias agantdeo quia ꝓpter ip̄os tantus quo venit: adquam natiuitatem: ad quaꝫ paſſionem: nōpoſſunt videre gloriam ipſius ⁊ potentiamipſiꝰ. ¶ Om melior eſt miſericordiatua ſuper vitas: Multe ſūt vite humane: ſed deus vnam vitam ꝓmittit: ⁊ nō illādat nobis quaſi ꝓpter merita noſtra: ſꝫ ꝓpter miſericordia ſuam. Quid enim boniegimꝰ: vt illud mereremur? Aut que bonafacta noſtra p̄ceſſerunt: vt deus nobis gratiam ſuaꝫ daret? Nūquid inuenit iuſticiasquas coronaret: ⁊ nō delicta que donaret?Utiqꝫ delicta que donauit ſi punire vellet:nō eſſet iniuſtū. Quid em̄ taꝫ iuſtum tanqͣꝫvt puniat̉ peccator? Cum iuſtum ſit vt puniatur peccator: ꝑtinuit ad miſericordiamip̄ius non punire peccatorem ſed iuſtificare: ⁊ de peccatore facere iuſtum: ⁊ de imꝑiofacere pium. Ergo miſericordia ip̄ius melior ſuꝑ vitās. Quas vitas? Quas ſibi homines elegerūt. Alius elegit ſibi vitam negociandi: alius vitam ruſticandi: alius vitam fenerandi: alius vitam militandi: aliꝰillam: alius illā. Diuerſe ſunt vite: ſed melior eſt miſericordia tua ſuꝑ vitas noſtras.Melius eſt qd̓ das correctis: qͣꝫ quod eligunt ꝑuerſi. Unam vitam donas que preponat̉ omnibus noſtris quaſcūqꝫ ī mūdoeligere potuerimus. Quoniā melior ē miſericordia tua ſuꝑ vitās. Labia mea laudabūt te. Nō te laudarēt labia mea: niſime p̄cederet miſericordia tua. Dono tuote laudo: per miſericordiā tuam te laudo.Non em̄ ego poſſem laudare deū: niſi mihi donaret laudare ſe poſſe. Quoniā melior eſt miſericordia tua ſuper vitas: labiamea laudabunt te. ¶ Sic benedicā tein vita mea: ⁊ in nomine tuo leuabo manus meas. Sic benedicam te invita mea. Iam in vita mea quaꝫ mihi donaſti: non in illa quā elegi ego ẜm mundūcū ceteris inter multas vitas: ſed quā dediſti mihi ꝑ miſericordiā tuā vt laudarem te:Sic benedicā te in vita mea. Quid eſt ſicUt miſericordie tue tribuā vitam meaꝫ: inqua te laudo: nō meritis meis. Et in nomine tuo leuabo manꝰ meas. Leua ergo manus in or̄one: leuauit ꝓ nobis dn̄s deus nr̄manus in cruce: ⁊ extenſe ſunt manus eiusꝓ nobis. Ideo extenſe ſunt manus eius in

G 3