PſalmusLXII.
gile animā vigilantē ⁊ intentā ī actiōibus.Si diu fuerit intēta aīa ī actiōibꝰ: corpꝰ fragile ⁊ terrenū nō illā capit: nō illā ſuſtinet:ꝑpetuo agentē: ⁊ deficit ⁊ ſuccūbit. Iō deꝰdonauit ſomnū corꝑi: quo reꝑant̉ mēbracorꝑis: vt poſſint vigilantē aīaꝫ ſuſtinere.Illud autē cauere debemꝰ: ne ip̄a aīa nr̄adormiat. Malꝰ em̄ ē ſomnꝰ aīe: bonꝰ ſomnus corꝑis: quo reꝑat̉ valitudo corporis.Somnꝰ aūt aīe eſt obliuiſci deū ſuū. Quecūqꝫ aīa oblita fuerit deū ſuum: dormiuit.Ideo dicit apl̓us: Quibuſdā oblitis deuꝫſuū: Et tanqͣꝫ ī ſomno agentibꝰ deliramētaculture idoloꝝ. Sic ſunt em̄ qͥ colūt idola:quō qͥ vident in ſomnis vana. Si aūt euigilet aīa ip̄oꝝ intelliget a qͦ facta eſt: et noncolit qd̓ ip̄a fecit. Dicit gͦ quibuſdā apl̓us:Surge qͥ dormis: ⁊ exurge a mortuis: ⁊ illuminabit te chriſtꝰ. Nūquid corꝑe dormiētēexcitabat apl̓us? Sed excitabat aīaꝫ dormientē: qn̄ ad hͦ eā excitabat: vt illumīaret̉a chriſto. Ergo ẜm ip̄as vigilias dicit iſte:Deus deꝰ meꝰ ad te de luce vigilo. Nō .n.vigilares ī te: niſi oriret̉ lux tua q̄ te de ſomnō excitaret. Illumīat em̄ aīas chriſtꝰ ⁊ facit eas vigilare. Si aūt lumē ſuū detrahat:obdormiūt. Ideo illi dicit̉ in alio pſalmo:Illumīa oculos meos: ne vnqͣꝫ obdormiāin morte. Aut ſi ab illo auerſe obdormiūt:p̄ſens eſt illis lumē ⁊ nō poſſunt videre: qꝛdormiūt. Quō ⁊ corꝑe qͥ dormit inter dieꝫ:iā ortꝰ eſt ſol: iam dies calet: et ille tanqͣꝫ innocte ē: qꝛ nō vigilat vt videat iā ortū diē.Sic quibuſdā iā pn̄te chriſto: iam p̄dicatavitate ineſt adhuc ſomnꝰ aīe illiꝰ. Ergo voſſi vigiletis dicite quotidie: Surge qui dormis ⁊ exurge a mortuis: ⁊ illumīabit te chriſtus. Uita em̄ vr̄a ⁊ mores vr̄i vigilare debent in chriſto: vt ſentiāt alij pagani dormientes: ⁊ ad ſomnū vigiliaꝝ veſtraꝝ excitētur: ⁊ ip̄i excutiāt ſomnū: ⁊ incipiāt in chri-ſto vobiſcū dicere: Deus deꝰ meꝰ ad te deluce vigilo. ¶ Sitiuitᶠ tibi aīa mea:Ecce illud deſertū Idumee. Uidete quohic ſitit: ſꝫ vide qͥd hic bonū eſt: ſitiuit tibi.Sūt em̄ qͥ ſitiūt: ſed nō deo. Oīs qͥ ſibi vultaliqͥd p̄ſtari: ī ardore ē deſiderij. ip̄m deſideriū ſitis ē aīe. Et vidēte quāta deſideria ſt̓in cordibꝰ hoīm: Aliꝰ deſiderat aurū: aliusdeſiderat argentū: aliꝰ deſiderat poſſeſſiones: alius deſiderat hereditates: alius amplā pecuniā: aliꝰ multa pecora: aliꝰ domuꝫmagnā: aliꝰ vxorē: alius honores: alius filios. Uidetis deſideria iſta quō ſūt in cor-
dibus hominū. Ardēt omnes homīes deſiderio: ⁊ vix inuenit̉ qui dicat: Sitiuit tibiaīa mea. Sitiūt em̄ homīes ſeculo: et nō ſeintelligūt in deſerto eſſe Idumee: vbi debꝫſitire aīa ip̄oꝝ deo. Dicamꝰ gͦ nos: Sitiuittibi aīa mea: Oēs dicamꝰ: qꝛ in cōcordiaxp̄i oēs vna aīa ſumꝰ: ipſa aīa ſitiat ī Idumea. Sitiuit tibi inqͥt aīa mea. Quā ml̓tipliciter tibiᶠ ⁊ caro mea. Parū ē: qꝛſitiuit aīa mea: ſitiuit ⁊ caro mea. Putas ſiaīa ſitit deo: quō ⁊ caro ſitit deo? Qn̄ enimcaro ſitit: aquā iſtā ſitit: qn̄ aīa ſitit fontemſapiētie ſitit. De ip̄o fonte inebriabunt̉ aīenoſtre: ſicut dicit alius pſalmus: Inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tue: ⁊ torrente deliciarū tuaꝝ potabis eos. Sitiēda ē gͦ ſapiētia: ſitiēda ē iuſticia. Nō ea ſatiabimur: nōea īplebimur: niſi cū fuerit finita vita iſta:⁊ venerimꝰ ad illud qd̓ ꝓmiſit deꝰ. Promiſit em̄ deꝰ equalitatē angeloꝝ: ⁊ mō angelinō ſitiūt: quo nos: nō eſuriūt: quō nos: ſedhabēt ſaginā veritatē lucis īmortalis ſapiētie. Ideo beati ſunt: ⁊ d̓ tanta beatitudine:qꝛ ī illa ſunt ciuitatē hierl̓m celeſti: vn̄ nosmō ꝑegrinamur: attendūt nos ꝑegrinos: ⁊miſereant̉ nos: ⁊ iuſſu dn̄i auxiliant̉ nobiſ:vt ad illā patriā cōmunē aliqn̄ redeamꝰ: etibi cū illis fonte dn̄ico veritatis ⁊ eternitatis aliqn̄ ſaturemur. Modo ergo ſitiat aīanr̄a: vn̄ ⁊ caro nr̄a ſitit: ⁊ hoc multipliciter.Multipliciter tibi inqͥt ſitit ⁊ caro mea: qͥa⁊ carni nr̄e ꝓmittitur reſurrectio. Quō aīenr̄e ꝓmittit̉ beatitudo: ſic et carni ꝓmittit̉reſurrectio. Reſurrectio carnis talis nobiſꝓmittitur. Audite ⁊ diſcite ⁊ tenete que ſitſpes chriſtianorū. Quare ſumꝰ chriſtiani?Non em̄ ad hoc ſumꝰ chriſtiani: vt terrenānob̓ felicitatē petamꝰ quā plerūqꝫ habēt etlatrones ⁊ ſcelerati. Ad aliā felicitateꝫ nosſumꝰ chriſtiani: quā tūc accipiemꝰ cuꝫ vitaiſta huiꝰ ſeculi tota trāſierit. Ergo ꝓmittit̉nobis ⁊ carnis reſurrectio: et talis reſurrectio carnis nobis ꝓmittit̉: vt caro quidemiſta quā mō portamꝰ reſurgat in finē. Necincredibile vobis videat̉. Si eniꝫ deꝰ fecitnos qͥ nō eramꝰ: magnū illi ē reꝑare qͥ eramus? Ergo hͦ vobis incredibile nō videat̉:qꝛ qͣſi putreſcere mortuos videtis: ⁊ ire ī cineres ⁊ in puluerē. Aut ſi incēdat̉ aliquismortuꝰ: aut ſi canes dilaniēt eū: putatis qꝛinde nō erit reſurrecturꝰ? Oīa q̄ diſcerpūt̉:⁊ in fauillas quaſdā putreſcūt: integra deoſunt. In illa em̄ elemēta mūdi eunt vn̄ primo venerūt qn̄ facti ſumꝰ. Nō illa videmꝰ
G 2
Allia lr̄a.finte
Alia lr̄a.rnō h.e.