PſalmusLXII.

cebat̉ ab illis ꝓphetꝭ qui fuerūt anteqͣꝫ dn̄snoſter Ieſus chriſtꝰ de Maria virgine naſceret̉. Quicqͥd futurū erat temporibꝰ noſtris: qd̓ modo legimꝰ ⁊ videmus: ⁊ multūgaudemꝰ: qꝛ ſpes noſtra p̄dicta ē a ſanctꝭ:qui illud nō videbant impletū in ſpiritu futurū videbāt. Et nos mō legimꝰ ⁊ audiuimus a lectoribꝰ diſputamus illa: ⁊ quō ſūtin ſcripturis ſic ea videmꝰ impleri per totūorbē trarū. Quis inde nō gaudeat? Quisnō et ea que nōdum venerūt ventura ſperet: ꝓpter illa q̄ iaꝫ tanta impleta ſūt. Mōem̄ fratres videtis: qꝛ totꝰ mūdus: tota terra: oēs gentes: oēs regiones currūt ad nomen chriſti: ⁊ credūt in chriſtū. Certe videtis hoc quō vbiqꝫ euertant̉ vanitates paganorū: videtis hoc manifeſtū eſt vobis.Nūqud ⁊ hoc de libro vobis legimꝰ ⁊ nonante oculos veſtros fit? Hoc gͦ totū qd̓ videtis an̄ oculos veſtros fieri: ſcriptū eſt an̄īmenſa volumīa annoꝝ: ꝑ iſtos quos modo legimꝰ qn̄ iam iſta impleri videmꝰ. Sedqm̄ ſcripta ſunt ⁊ illa q̄ nōdum venerūt: ideſt qꝛ dn̄s nr̄ Ieſus chriſtus venturꝰ eſt vtiudicet: qui pͥmo venit vt iudicaret̉. Uenitem̄ pͥmo hūilis: poſtea venturꝰ ē excelſus:venit vt oſtēderet exemqlū patiētie: poſteaventurꝰ ē vt ꝓ meritis iudicet oēs: ſiue bonos ſiue malos: qꝛ gͦ nōdum venit hoc qd̓ſperamꝰ venturū chriſtū iudicem viuorū ⁊mortuoꝝ: debemꝰ illud credere modicū qd̓reſtat. Uenturū eſſe credamꝰ qn̄ iam videmus tanta q̄ tūc futura erāt modo cōpleri.Stultus ē em̄ qͥ nō vult credere pauca quereſtant: cum videat tā multa impleta eſſe q̄tunc non erāt qn̄ p̄dicebant̉. Pſalmꝰ ergoiſte dicit̉ ex ꝑſona dn̄i nr̄i Ieſu chriſti ⁊ capitis ⁊ mēbroꝝ. Ille em̄ vnus qͥ natꝰ eſt deMaria: ⁊ paſſus ē: et ſepultꝰ ē: ⁊ reſurrexit⁊ aſcēdit ī celū: ⁊ mō ad dexterā pr̄is ſedet⁊ interpellit pro nobis: caput noſtꝝ eſt. Siille caput ē: nos mēbra ſumꝰ: tota eccleſiaeius q̄ vbiqꝫ diffuſa eſt: corpus ip̄iꝰ ē: cuiꝰ ēip̄e caput. Nō ſolū aūt fideles qͥ mō ſunt: ſꝫ⁊ qui fuerūt an̄ nos: et qui poſt nos futuriſunt vſqꝫ in finē ſeculi: oēs ad corpus eiusꝑtinent: cuiꝰ corporis ip̄e caput eſt qͥ aſcendit in celū. Quia ergo iam nouimꝰ caput ⁊corpus: ille eſt caput: nos corpus: qn̄ audimus vocē ip̄ius: ⁊ ex capite debemꝰ audire ⁊ ex corꝑe: qꝛ quicqͥd paſſꝰ ē ī illo: ⁊ nospaſſi ſumꝰ: qꝛ ⁊ nos qd̓ patimur in nobis ⁊ip̄e patit̉. Quō ſi aliqͥd patiat̉ caput: nunꝗd pōt dicere manꝰ: qꝛ nō patit̉; Aūt ſi ali-

qͥd patit̉ manꝰ: nunqͥd pōt caput dicere: qꝛnon patit̉? Qn̄ aliqͥd patit̉ mēbrū nr̄m: oīamēbra currūt vt ſubueniāt mēbro qd̓ patitur. Si gͦ ille cū paſſus ē nos in illo paſſi ſumꝰ: ⁊ ille iā aſcēdit in celū ⁊ ſedet ad dexterā pr̄is: qͥcqͥd patit̉ eccleſia ip̄ius in tribulatiōibꝰ huiꝰ ſeculi: in tēptatiōibꝰ: in neceſſitatibꝰ: ī anguſtijs: qꝛ ſic illā oportet erudiri:vt igne tanqͣꝫ aurū purget̉: ipſe patit̉. Probamꝰ qꝛ nos in illo paſſi ſumꝰ dicēte Apl̓o:Si autē mortui eſtis cū chriſto: qͥd adhucvelut viuētes d̓ hoc mūdo decernitis? Itēdicit: qꝛ vetus hō noſter ſimul crucifixꝰ eſtcū illo: vt euacuaret̉ corpus peccati. Si gͦin illo mortui ſumꝰ: in illo etiā reſurreximꝰ.Dixit em̄ ip̄e apl̓us: Si auteꝫ refurrexiſtiscū chriſto que ſurſum ſunt ſapite: que ſurſuꝫ ſunt q̄rite: vbi chriſtus ē in dextera deiſedens. Si gͦ in illo mortui ſumus: ⁊ in illoreſurreximꝰ: ⁊ ip̄e ī nobis morit̉: ⁊ in nobisreſurgit. Ip̄e ē em̄ vnitas capitis ⁊ corꝑiſ:nō īmerito vox ip̄ius etiaꝫ nr̄a ē: ⁊ vox nr̄aip̄ius eſt. Audiamꝰ gͦ pſalmū ⁊ ī eo chriſtūloquētem intelligam. ¶ Titulū habet iſtepſalmus. Ip̄i Dauid cū eſſet ī deſerto Idumee. Per Idumee nomē intelligit̉ ſeculū iſtud. Idumea em̄ gens erat q̄daꝫ errantiū hominū: vbi idola colebant̉.Nō in bono ponit̉ Idumea iſta. Si nō inbono ponit̉: intelligendū eſt iſtā vitaꝫ: vbipatimur tantos labores: ⁊ vbi tantis neceſſitatibꝰ ſubditi ſumꝰ Idumee nomīe ſignificari. Et hic ē deſertū: vbi multū ſitit̉: ⁊ audituri eſtis vocē mō ſitientis in deſerto. Siaūt cognoſcamꝰ nos ſitiētes: cognoſcemꝰnos ⁊ bibētes: qꝛ qͥ ſitit in iſto ſeculo: in futuro ſeculo ſatiabit̉: dicēte dn̄o: Beati quieſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiam: qꝛ ip̄i ſaturabunt̉.Ergo in hͦ ſeculo nō debemꝰ qͣſi amare ſaginā. Hic ſitiendū eſt: alibi ſaginabimur.Mō aūt vt nō deficiamꝰ ī iſto deſerto: aſꝑgit nobis rorē verbi ſui: et non nos dimittet ꝓrſus areſcere: vt nō ſit de nobis repetitio: ſꝫ vt ſic ſitiamꝰ vt bibamꝰ. Ut aūt bibamus aliqua gratia eiꝰ aſꝑgimur: tn̄ ſitimuſ.Et quid dicit aīa noſtra deo:¶ Expoſitio pſalmi.Eus deꝰ meus: ad te de lud Icē vigilo. Quid ē vigilare? Uti-qꝫ nō dormire. Quid eſt dormire.Eſt ſomnꝰ aīe: eſt ſomnus corꝑis. Somnūcorꝑis oēs debemꝰ hr̄e: qꝛ ſi nō habeat̉ ſōnus corꝑis deficit hō: deficit ip̄m corpus.Nō em̄ pōt diu ſuſtinere corpº noſtrū fra-