PſalmusLX

inqͥt iſta vnitas a finibus terre: ⁊ laboro inter tēptatiōes ⁊ ſcandala. Inuident pagani qꝛ victi ſunt: inſidiant̉ heretici pallio velati noīs chriſtiani: intus in ip̄a eccl̓ia vimpatit̉ frumentū a palea. Inter hͦ oīa cū angitur cor meū clamabo a finibꝰ terre. Sednō me deſerit ip̄e qͥ exaltauit ſuꝑ petraꝫ vtdeducat me vſqꝫ ad ſe: quia ⁊ ſi laboro diabolo ꝑ tot loca ⁊ tꝑa ⁊ occaſiones inſidiante aduerſus me: hic eſt mihi turris fortitudinis: quo cū fugero nō ſolum vitabo telainimici: ſꝫ etiam in illū quē voluero ſecuruſip̄e iaculabor. Ip̄e enī chriſtus ē turris: ipſe nobis factus eſt turris a facie inimici: qͥeſt ⁊ petra ſuꝑ quaꝫ edificata eſt eccl̓a. Caue ne feriaris a diabolo: fuge ad turri. Nūqͣꝫ te ad illā turri diabolica iacl̓a ſecuturaſunt: ibi ſtabis munitus ⁊ fixus. Quō aūtfugies ad turri? Ne forte quiſqꝫ in temptatione poſitus corꝑaliter q̄rat turrī iſtam: etcū eā nō inuenerit fatiget̉ ac deficiat in tēptatione: ante te eſt turris: recordare chriſtum ⁊ intra in turrī. Quō recordaris chriſtum vt intres in turrī? Quicqͥd pateris cogita qꝛ pͥor paſſus ē: ⁊ cogita quo fine paſſus ē vt moreret̉ ⁊ reſurgeret. Taleꝫ ⁊ tu finem ſpera qual̓ in illo p̄ceſſit: ⁊ intraſti inturrim nō ꝯſentiendo inimico. Si enī conſenſeris inimico: tūc ad te ꝑuenit oppugnātis iaculū. Tu potius in illuꝫ iaculare telaqͥbus feriat̉: qͥbus vincat̉. Que ſunt iſta tela? Uerba dei: fides tua: ſpes ip̄a: tua bōaoꝑa. Nō dico ſic eſto in iſta turri: vt vaceſibi ⁊ ſufficiat tibi: ad te hoſtis tela non ꝙꝑueniāt: age ibi aliqͥd: nō ceſſent manus:oꝑa bona tua gladij ſunt interficientes inimicū. ¶ Inquilinus ero in tabernaculo tuo vſqꝫ in ſecula. Uidetis qꝛ ille de quo diximꝰ. eſt qͥ clamat. Quiſ noſtꝝē inqͥlinus vſqꝫ in ſecula? Paucis diebꝰ h̓viuimus ⁊ tranſimꝰ. Inqͥlini enī hic ſumꝰ:habitatores in celo erimus. Ibi es inquilinus: vnde auditurus es vocē dn̄i dei: migra. Nam de domo illa eterna in cel̓ nemote videbit migrare. Hic gͦ inqͥlinus: vndeetiam dicit̉ in alio pſalmo. Inqͥlinꝰ ego ſūapud te: ⁊ ꝑegrinus ſicut oēs patres mei.Hic ergo inqͥlini ſumus: ibi dn̄s nob̓ manſiones dabit eternas. Ol̓te inqͥt māſioneſſunt apud patrem meū. Manſiones illasnō tāqͣꝫ inqͥlinis dabit: ſꝫ tanqͣꝫ ciuibus ineternū māſuris. Hic tn̄ fratres qꝛ non modico tꝑe futura erat eccl̓ia in hac terra: ſedh̓ erit eccl̓ia vſqꝫ in finē ſeculi. Iō h̓ dixit.

Inqͥlinus ero in tabernaculo tuo vſqꝫ ī ſecula. Seuiat qͣꝫtūlibꝫ inimicus: oppugnetme: inſidias mihi p̄paret: ſcādalis crebreſcat: faciat angi cor meū. Inqͥlinus ero intabernaculo tuo vſqꝫ ī ſecula. Nō vicit̉ eccleſia: nō eradicabit̉: nec cedet quibuſlibꝫtēptationibus: donec veniat huiꝰ ſeculi finis. Et nos ab iſta tꝑali eterna illa habitatio ſuſcipiat: ad qua nos deducit qͥ factuseſt ſpes nr̄a. Inqͥlinus ero in tabernaculotuo vſqꝫ ī ſecula. Si diu eris inqͥlinꝰ: qͣſi hͦilli diceremꝰ. Laboraturꝰ gͦ eſ ī t̓ra int̓ tātaſtēptationes. Nam ſi paucorū dieꝝ h̓ eſſeteccl̓ia: cito finirent̉ tēptatoris inſidie. Bn̄paucorū dieꝝ velles eſſe tēptatiōes. Sedquō colligeret natoſ oēs niſi diu h̓ eſſꝫ niſivſqꝫ in finē ꝓtenderet̉? Noli inuidere cēteris poſt futuris: noli qꝛ iam trāſiſti ponteꝫmiſcd̓ie velle p̄cidere. Sit hic vſqꝫ ī ſeculaEt qͥd de temptationibꝰ q̄ neceſſe ē vt abūdent: qͣꝫtomagis veniūt ſcandala? Etenimip̄e ait: Qm̄ abūdauit iniqͥtas: refrigeſcetcaritas multoꝝ. Sed illa eccl̓ia q̄ clamat afinibus t̓re: in his ē de qͥbus ſequit̉ dicēs.Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫ: h̓ ſaluꝰerit. Sꝫ vnde ꝑſeuerabis? Que vires tueinter tāta ſcādala: inter tātas tēptatiōes:int̓ tantas pugnas? Quibꝰ viribꝰ vincishoſtem quē nō vides? Nunqͥd tuis? Ergoqꝛ vſqꝫ in ſecula erit inqͥlinus iſte hic: queilli ſpēs ē vt duret. Cooperiar in velamento alarū tuarū. Ecce qͣre ſecuri ſumus int̓ tātas tēptatiōes donec veniat finis ſeculi: ⁊ ſuſcipiāt nos ſecula eterna: qꝛcooperimur in velamēto alarū ip̄iꝰ. Eſtusē ſeculi: ſꝫ magͣ vmbra eſt ſub alis dei. Cooperiar in velamēto alaꝝ tuaꝝ. ¶ Qm̄tu deusᶠ exaudiſti orationeꝫ mea.Qua? Aqua cepit. Exaudi deꝰ dep̄cationem meā: intēde orationi mee: A finibꝰ terre ad te clamaui: hoc ad te clamaui a finibus terre. Ideo cooꝑiar in velamēto alaꝝtuaꝝ: qꝛ exaudiſti dep̄cationē meam. Admonemur gͦ fr̄eſ nō ceſſare orādo: qͣꝫdiu tēpus ē temptationū. Dediſti hereditatem timentibus nomē tuū. Perſeueremus qͦ in timore noīs dei: eternꝰ paternō nos fallit. Laborāt filij vt ſuſcipiant parentū ſuoꝝ hereditatē: qͥbꝰ mortuis ſucceſſuri ſunt. Nos nō laboramꝰ acciꝑe hereditatem ab illo pr̄e: cui nō morienti ſuccedamus: ſed cū illo in ip̄a hereditate ineternūviuamꝰ. Dediſti hereditatē timētibus nomen tuū. ¶ Dies ſuꝑ dies regis adij

Alia lr̄aInhabitabornon habet

Alia lr̄afmeus

Alia lr̄a.ſptegat