PſalmusLXI

cies annos eius. Hic ē gͦ rex cuius mēbra ſumus. Rex chriſtus ē caput noſtruꝫ:rex nr̄. Dediſti illi dies ſuꝑ dieſ: n̄ſolū iſtoſdies in iſto tꝑe cum fine: ſed dies ſuꝑ iſtosſine fine. Habitabo inqͥt in domo dn̄i ī lōgitudine dieꝝ. Quare in longitudīe dieꝝ.Quia mō eſt breuitas dieꝝ. Oīs enī res q̄finem hꝫ bręuis ē: ſed regis hꝰ dies ſuꝑ dies: vt nō diebus ſolū iſtis trāſeuntibus regnet chriſtus in eccl̓ia ſua: ſꝫ regnēt cuꝫ illoſancti in diebꝰ ill̓ qͥ non hn̄t fineꝫ. Ibi diesvnus ē ⁊ multi dies ſunt: quia ml̓ti ſūt: dixi iam in lōgitudine dieꝝ: qꝛ vnus dieſ ſicintelligit̉. Filius meus es tu: ego hodie genui te: Unū diē dixit hodie: ſꝫ iſte dies nōponit̉ in medio int̓ heſternū ⁊ craſtinū: necinitiū eiꝰ finis ē heſterni: nec finis eius ē initiū craſtini. Nā ⁊ āni dicti ſūt. Tu aūt idēip̄e es: ⁊ anni tui nō deficiēt. Quō āni: ſicdies: ſic vnus dies. Quicqͥd vis dicis deeternitate: iō qͥcqͥd vis dicis: qꝛ qͥcqͥd dixeris minꝰ dicis. Sꝫ ideo neceſſe ē aliqͥd dicaſ: vt ſit vn̄ cogites qd̓ nō pōt dici: Diesſuꝑ dies regis adijcies annos eiꝰ. ¶ Uſqꝫin die generatiōis ⁊ generationij.Generatiōis hꝰ ⁊ generatiōis future. Generatiōis hꝰ q̄ comꝑat̉ lune: ꝓpter qd̓ lūanaſcit̉: creſcit: ꝑficit̉: ſeneſcit ⁊ occidit. Sicſunt generatiōes iſte mortaleſ: ⁊ generatioqͣ regeneramur reſurgēdo: ⁊ ꝑmanebimusineternū cū deo qn̄ iō nō ſicut luna. Sꝫ qͥdait dn̄s? Tūc iuſti fulgebūt ſicut ſol in regͦpr̄is ſui. Luna enī figurate in ſcripturis ꝓmutabilitate hꝰ mortalitatis ponit̉. Iō abhiericho deſcēdebat ille ab hierl̓m qͥ incurrit in latrones: qꝛ hiericho ciuitas v̓bum ēhebreū: ⁊ interp̄tat̉ latīe luna. Deſcēdebattāqͣꝫ ab īmortalitate ad mortalitatē: ⁊ merito in itinere vulneratꝰ a latronibꝰ ⁊ ſemiuiuus relictus ē ille adā: exquo ē totū genushūanū. Ergo dies ſuꝑ dies regis adijciēsannos eius: vſqꝫ in diē generatiōis ⁊ generatiōis. Generatiōis mortal̓ accipio: cuiꝰgeneratiōis alteriꝰ mentionē feciſti. Cuiꝰ?Audi. ¶ Permanebit ineternuꝫ inōſpectu dei. Scd̓m qͥd aūt ꝓpt̓ quidMūericordiā ⁊ veritate eiꝰ qͥs reqͥret ei? Dic̄ ⁊ alio loco: Uniuerſe vie eiusmiſcd̓ie ⁊ veritas reqͥrētibus teſtamētū eiꝰ⁊ teſtimonia eiꝰ. Magnus ẜmo de v̓itate⁊ miſcd̓ia: ſꝫ breuitatē ꝓmiſimꝰ. Breuit̓ accipite qͥd ſit veritas ⁊ miſcd̓ia: qꝛ nō paꝝ ēqd̓ dictū ē: vniuerſe vie dn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas. Miſcd̓ia dr̄: qꝛ nō merita nr̄a attēdit

deuſ: ſꝫ bonitatē ſuā: vt pctā nob̓ oīa dimitteret: ⁊ vitā eternā ꝓmitteret. Ueritas aūtqꝛ nō fallit reddere q̄ ꝓmiſit. Agnoſcamꝰh̓ eam ⁊ nos faciamꝰ: vt quō nobis deꝰ exhibuit miſcd̓iam ſuā ⁊ veritatē ſuā: miſericordiā dimittēdo pctā nr̄a: verirateꝫ exhibendo ꝓmiſſa ſua. Sic ⁊ nos faciamus h̓miſericordlam et veritatem. Miſericordiam circa infirmos: circa egentes: circainimicos etiā nr̄os: veritatem nō peccādonec adijciendo pctm̄ ſuꝑ pctm̄: qm̄ qͥ multuꝫ ſibi pollicet̉ de miſcd̓ia dei: ſurrepit inanimū ip̄iꝰ vt faciat iniuſtū deū: ⁊ putat qꝛſi ꝑmāſerit pctōr ⁊ noluerit recedere ab iniqͥtatibus ſuis: veniet ille ⁊ ibi eū poſiturusē vbi ponit ẜuos ſuos qͥ ei obtemꝑant. Etiuſtū hͦ erit vt ibi te ponat ꝑſeuerantē ī peccatis: vbi poſiturus ē illos qͥ receſſerunt apctīs? Sic vis iniuſtus eē: vt ⁊ deū faciasiniuſtū. Quid vis gͦ ꝯuertere deū ad volūtatem tuā? Tu ꝯuertere ad voluntatē deiQuis ē gͦ qui hͦ facit niſi ex ill̓ paucis de qͥbus dr̄. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫ hicſaluus erit. Merito ⁊ h̓ miſcd̓iam ⁊ v̓itatēeius qͥs reqͥret ei? Quid ē ei? Sufficeret qͥsreqͥret. Quare addidit ei: niſi qꝛ ml̓ti reqͥrunt miſcd̓iam eius ⁊ veritatē diſcere in libris eius: ⁊ cū didicerit ſibi viuūt: nō illi:ſua q̄rūt nō q̄ Ieſu chriſti? Predicāt miſericordiā ⁊ v̓itatē: ⁊ nō faciūt miſcd̓iaꝫ ⁊ veritatē: ſꝫ p̄dicādo illā: norūt illā. Nō enī p̄dicarent illaꝫ ſi nō nouiſſent illā. Sed quideū amat ⁊ chriſtū in p̄dicādo miſcd̓iaꝫ etveritatē ip̄iꝰ: ip̄e illā reqͥret ei: nō ſibi: id ē.nō vt ip̄e habeat ex hac p̄dicatōe cōmodatꝑalia: ſꝫ vt ꝓſit mēbris ip̄ius: id eſt fidelibus eius cū v̓itate mīſtrando qd̓ nouit: vtqͥ viuit: nō iam ſibi viuat: ſꝫ ei qui ꝓ oībus 2mortuus ē. Miſcd̓iam ⁊ v̓itatē eius qͥs reqͥret ei: ¶ Sicᶠ pſallā nomī tuoⁱ deꝰ ī fiſeculū ſeculi: vt redda vota mea dedie in die. Sic pſallis nomī dei: ne pſallas ad tꝑs. Uis in ſeculum ſeculi pſallere?vis ineternū pſallere? Redde ei vota tuade die in diē. Quid ē redde ei vota tua dedie in diē? De die iſto in diē illum: ꝑſeuerareddere vota ī iſto die donec venias ad illū diē: hoc ē: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē:h̓ ſaluus erit. ¶ Explicit Tract̉. depsͣ: LX. Incipit Tractatus de psͣ. LXI.Electatio diuinoꝝ eloquiorum etd dulcedo intelligendi v̓bi dei adiuuāte ip̄o qͥ dat ſuauitatē vt t̓ra no-

F2

Alia lr̄afꝑmanet

Alia lr̄aFpſaimū dicaꝫrnon habet