PſalmusLIX

regnū celorū. Cōmouiſti terrā ⁊ ꝯturbaſtieā. Sana ꝯtritiones eiꝰˣ qm̄ motaeſt. Nō digna ſanari ſi mota nō eſt: Sedloq̄ris: p̄dicas: minaris de deo: ventuꝝ iudiciū nō taces: p̄ceptū dei mones: ab hisrebus nō qͥeſcis: ⁊ qui audit ſi non timet: ſinō mouetur nō eſt dignus ſanari. Auditaliꝰ mouet̉: ſtimulatur: pectꝰ tūdit: lachrymas fundit: ſana ꝯtritiōes eiꝰ qm̄ mota ē.Poſt hec: ꝑcuſſo terreno: ſuccēſa vetuſtate: mutato hoīe in meliꝰ: facta luce eis qͥ tenebre fuerūt: ſequit̉ qd̓ alibi ſcriptū eſt: Fili accedēs ad ſeruitutē dei: ſta in iuſticia ettimore ⁊ p̄para aīam tuā ad temptationē.Prior labor vt diſplicias tibi: vt pctā tuaexpurges ⁊ muteris in melius: ſecūdus labor ꝓ eo qd̓ mutatꝰ es ferre tribulatiōes ⁊tēptationes huiꝰ ſeculi: ⁊ inter illas ꝑſeuerare vſqꝫ in finē. De his gͦ cū loq̄retur hasſignificas qͥd ſubiūgit? ¶ Ondiſtiᶠ plebi tue dura: Iā plebi tue dura facte tributarie. Pꝰ victoriā Dauid: on̄diſti plebitue dura. In qͥbꝰ? In perſecutionibꝰ qͣs ꝑtulit eccl̓ia chriſti qn̄ tātꝰ martyrū ſanguiseffuſus eſt. Oſtēdiſti plebi tue dura. Potaſti nos vinoˣ ſtimulatiōis. Quideſt ſtimulatiōis? Nō ꝑemptionis. Nō em̄erat ꝑemptio ꝑdens ſꝫ medicina vrēs. Potaſti nos vino ſtimulationis. Quare hoc?Dediſti metuētibꝰ te ſignification: ut fugiāt a facie arcus. Per tribulatiōes inqͥt tꝑales ſignificaſti tuis fuge̓ab ira ignis ſempiterni. Dic̄ em̄ apl̓s Petrus: Tp̄us eſt vt iudiciū incipiat a domodei. Et exhortās martyres ad tolerātiā cūſeuiret mūdus: cū ſtrages a ꝑſecutoribꝰ ſicrēt: cū longe lateqꝫ ſanguis fideliū funderet̉: cū in catenis: in carceribus: in tormentis: multa dura chriſtiani paterent̉: Ne inhis gͦ duris deficerēt alloquit̉ Petrꝰ: Tp̄sē vt iudiciū īcipiat a domo dei. Et ſi initiūa nobis: qualis finis erit eis qͥ nō creduntdei euāgelio? Et ſi iuſtꝰ vix ſaluabit̉: pctōr⁊ īp̄iꝰ vbi parebūt? Quid gͦ futuꝝ eſt ī iudicio? Arcus eſt extētus adhuc ī cōminatōeeſt: nōdū in p̄ſentatiōe. Et videte qͥd ſit inarcu. Nōne ſagitta in pͥora mittēda ē? Neruus tn̄ retro extēdit̉ in ꝯtrariū quā illa mittenda eſt: ⁊ quāto plus erit eius extēſio retrorſum: tanto maiore impetu illa currit inpriora. Quid eſt qd̓ dixi? Quantomagisdiffertur iudiciū: tanto maiore impetu vēturū eſt. Ergo ⁊ de tꝑalibus tribulatiōibꝰgratias deo agamus: qꝛ dedit plebi ſue ſi-

gnificationē vt fugiāt a facie arcꝰ: vt exercitati fideles eiꝰ in tribulationibꝰ tꝑalibusdigni ſint euadere dānationē ignis eterni:que inuētura ē oēs qͥ iſta nō credūt. Dediſti metuentibꝰ te ſignificationē: vt fugiāt afacie arcꝰ. ¶ Ut liberent̉ dilecti tui:ſaluūᶠ me fac dextera tua ⁊ exaudime. Dextera tua dn̄e ſaluū me fac: ita ſaluū me fac̄ vt ad dexterā ſtem. Saluum mefac dextera tua: nō ſalutē tēꝑalē quero: dehac fiat volūtas tua: ad tempus quid nobis ꝓſit penitus iguoramus. Quid .n. oremus ſicut oportet neſcimus: ſed ſaluū mefac dextera tua: vt ⁊ ſi in tꝑe iſto tribulationes aliqͣs patiar: trāſacta nocte oīm tribulationū ad dexterā inueniar inter oues: nōad ſiniſtrā inter hedos. Saluū me fac dextera tua ⁊ exaudi me: quia iam illud petoquod dare vis: nō verbis delictorum meorum clamo per diem ⁊ noctem vt non exaudias: ⁊ nō ad inſipientiā mihi: ſed vtiqꝫad cōmonitionē addendo ſaporē de valleſalinarū: vt in tribulatiōe nouerim qͥd petā. Peto aūt vitā eternā. Ergo exaudi meqꝛ dexteraꝫ tuā peto. Intelligat gͦ caritasvr̄a oēm fidelē habentē in corde verbū deicū timore timentē iudiciū futurū: viuentēꝓbabilit̓: ne de illo blaſphemet̉ nomē ſanctū dn̄i eiꝰ multa dep̄cari ẜm ſeculū: ⁊ nonexaudiri: ad vitā aūt eternam ſꝑ exaudiri.Quis em̄ ſanitatē nō petat cū egrotat? Ettn̄ forte adhuc egrotare ei vtile eſt. Pōt fieri vt hinc nō exaudiaris: nō tn̄ exaudiarꝭad voluntatē vt exaudiaris ad vtilitateꝫ.At v̓o cū illud petis vt det tibi vitā eternādeus: vt det tibi regnū celorū deus: vt deitibi ad dexterā filij ſui ſtare cū venerit iudicare terrā: ſecurus eſto: accipies: ſi mō nōaccipis. Nō em̄ iam venit tempus vt accipias: exaudiris ⁊ neſcis. Quod petis agitur: ⁊ ſi neſcis in quo agitur. In radice reseſt: nondū in fructu. Saluum me fac dextera tua: ⁊ exaudi me. ¶ Deus locutuseſt in ſancto ſuo: Quid times: ne n̄ faciat quod deꝰ locutꝰ eſt? Si haberes aliquēgrauē amicū ⁊ ſapientē: quō dicereſ ille locutꝰ eſt: faciat neceſſe eſt qd̓ locutus ē: virgrauis eſt: nō leuitate vtit̉: nō facile de ſententia demouetur: quod promiſit fixū eſt.Sed tamē homo eſt qui aliquando quodpromittit facere vult ⁊ nō poteſt. De deonō eſt quod tu timeas: quia verax eſt conſtat: quia omnipotens eſt cōſtat: fallere tenon poteſt: habet vn̄ faciat. Quid gͦ times

Alia lr̄a.tppl̓o tuo

Alia lr̄a.cōpūctōiſ.

Alia lr̄af quia

Alia lr̄a.r nō habet)