PſalmusLIX

nē: ſꝫ quō ignē in mūdū. Qm̄ gͦ venit ignēmittere in mundū: q̄ramꝰ iā qͥd ſit meſopotamia q̄ ſuccēſa ē: quid ſit ſyria ſobal. Interp̄tatiōes gͦ noīm īterrogemꝰ ẜm hebreūeloquiū qͦ primū hec ſcpͥtura locuta ē. Meſopotamīa dicūt interp̄tari eleuatā vocationē. Iā totus mūdus vocatōe eleuatꝰ eſt.Syria interp̄tatur ſublimis: ſed illa q̄ eratſublimis incēſa eſt ⁊ hūiliata: vt quēadmodū hūiliata eſt q̄ fuerat exaltata: ſic exaltetur q̄ facta ē hūiliata. Sobal interp̄tat̉ vana vetuſtas. Gr̄as chriſto q̄ eā ſuccendit.Qn̄ vetera v̓gulta ſuccendunt̉ virecta ſuccedūtur: ⁊ alacrius ⁊ vberiꝰ ⁊ viridiꝰ nouanaſcunt̉: cū ea ignis in vetuſtoꝝ ſuccēſiōep̄ceſſerit. Nō gͦ timeatur ignis chriſti: fenūꝯſumitur. Oīs em̄ caro fenū: ⁊ omnis claritas hoīs: ſicut flos feni. Succēdit gͦ iſtaillo ignē. Et ꝯuertit Ioab. Ioab interp̄tatur inimicꝰ. Cōuerſus ē inimicꝰ: qd̓ vis intellige: ſi ꝯuerſus in fugā: diabolus ē: ſi adfidē: chriſtianus eſt. Quō in fugā? De corde chriſtiani. Princeps huiꝰ mūdi inquitnunc miſſus ē foras. Cōuerſus aūt ad dominū chriſtianꝰ. Quare inimicꝰ ꝯuerſus:Quia fidelis factꝰ qͥ fuerat inimicus. Percuſſit Edom. Interp̄tat̉ Edom terrenus.Debuit ꝑcuti terrenꝰ iſte. Ut qͥd em̄ viueret terrenꝰ: qͥ celeſtis debet viuere? Interfecta eſt gͦ vita terrena: viuat celeſtꝭ. Sic̄ .n.portauimus imaginē terreni: portemus etimaginē eiꝰ qͥ in celis eſt. Uide illū interfici: mortificate mēbra veſtra q̄ ſunt ſuꝑ terrā. Cū autē ꝑcuſſiſſet Edō: ꝑcuſſit duodecim milia in valle ſalinarū. Duodecim milia ꝑfectꝰ ē numerꝰ: cui ꝑfecto numero etiāduodenariꝰ apl̓oꝝ numerꝰ deputatur. Nōem̄ fruſtra: niſi qꝛ ꝑ totū mundū mittendūerat verbū. Uerbū aūt dei qd̓ eſt chriſtꝰ innubibꝰ: hoc ē in p̄dicatoribꝰ v̓itatis. Mūdus aūt qͣttuor ꝑtibus ꝯſtat. Quattuor eius ꝑtes notiſſime ſūt oībus: ⁊ ſepe in ſcpͥturis memorate: qͥ etiā qͣttuor venti dicti ſūt:oriēs: occidēs: aquilo ⁊ meridies. Ad omnes iſtas qͣttuor ꝑtes miſſū eſt verbū: vt intrinitate oēs vocarent̉. Duodenariū numerū ter qͣterni fecerūt. Merito gͦ duodecim milia trena ꝑcuſſa ſūt: totꝰ mundus ꝑcuſſus ē. De toto .n. mūdo electa ē eccl̓ia:mortificata a terrena vita. Quare in valleſalinarū? Uallis hūilitas eſt: ſaline ſaporēſignificāt. Multi em̄ hūiliant̉: ſꝫ vane ⁊ fatue: in vana vetuſtate hūiliātur. Patit̉ tribulationē ꝓ pecunia patit̉ tribulationē ꝓ

honore temporali: patitur tribulationē ꝓcōmodis vite huius: paſſurꝰ eſt tribulationē ⁊ hūiliandus. Quare nō ꝓpter deuꝫ?Quare nō ꝓpter chriſtū? Quare nō ꝓpterſaporē ſalis. An̄ neſcis tibi eē dictū: Uoseſtis ſal terre: ⁊ ſi ſal infatuatū fuerit: ad nihilū valebit aliud niſi vt foras ꝓijciatur?Bonū eſt gͦ ſapiēter hūiliari. Ecce nūc nōne hūiliantur heretici? Nōne leges cōtra illos date ſunt etiā ab hoībus ꝯtra qͦs diuine regnāt: q̄ illos an̄ etiā ꝯdēnauerāt? Ecce humililiant̉: ecce fugantur: ecce ꝑſecutionē patiuntur: ſed ſine ſapore ꝓ fatuitate ꝓ vanitate. Iam em̄ ſal infatuatum eſt:ideo ꝓiectū eſt foras: vt cōculcetur ab hominibus. Audiuimus titulū pſalmi: audiamus etiā verba pſalmi.¶ Expoſitio pſalmi.Eus reppuliſti noſ ⁊ deſtrud Ixiſti nos: Nūqͥd ille Dauid loqͥtur qui ꝑcuſſit: qͥ ſuccēdit: qͥ debellauit: ⁊ nō illi quibꝰ hec fec̄ vt ꝑcuterent̉ etrepellerent̉ qui mali erāt: ⁊ rurſus viuificarent̉: ⁊ redirēt vt boni eſſent? Iſtā qͥdē ſtragē fecit Dauid: ille manu fortis chriſtꝰ nr̄:cuiꝰ figurā gerebat ille hō qui fecit iſta: dedit hāc ſtragē gladio ſuo ⁊ igne ſuo. Namvtꝝqꝫ attulit ī hūc mūdū. Et ignē vēit mittere in mūdū: habes ī euāgelio: Et gladiūvenit mittere in terrā: habes in euāgelio:Attulit ignē vn̄ ſuccēderet̉ meſopotamīa:ſyria ⁊ ſyria Sobal: attulit gladiū vn̄ ꝑcuteret̉ Edom. Iā gͦ illa ſtrages facta ē ꝓpt̓eos qͥ īmutant̉ in tituli īſcriptionē ip̄i Gauid. Audiamꝰ eoꝝ vocē: ſalubrit̓ ꝑcuſſi ſt̓:erecti loqͣnt̉. Dicāt gͦ mutati ī meliꝰ: mutati in tituli inſcriptionē: īmutati in doctrināipſi Dauid: dicant. Deꝰ reppuliſti nos ⁊ deſtruxiſti nos. Iratꝰ es ⁊ miſertus esnoſtri. Deſtruxiſti nos vt edificares noſ.Deſtruxiſti male edificatos: deſtruxiſti vanā vetuſtatē: vt ſit edificatio ī nouū hoīeꝫ:edificatio māſura ineternū. Merito iratꝰes ⁊ miſertꝰ es noſtri. Nō miſereris: niſi iraſcerꝭ. Deſtruxiſti nos ira tua: ſed ira tua invetuſtate nr̄a fuit vt deſtrueret̉ vetuſtas.Sed miſertus es nr̄i ꝓpter nouitatē: ꝓptereos qui īmutant̉ in tituli inſcriptionē: qꝛ etſi exterior homo noſter corrūpitur: ſed interior renouat̉ de die in diē. ¶ Cōmouiſti terrā ⁊ ꝯturbaſti eā: Quō ꝯturbata eſt terra? Conſciētia peccatorum. Quoimus? Quo fugimꝰ qn̄ ille gladius vibratꝰeſt? Agite penitentiā: appropinquabit em̄

Allaſtifnobis.