PſalmusLIX
ci? Ut eſſem qͥ te inuocarē: qͥd egi? Si enimegi aliqͥd vt eſſem: iā erā anteqͣꝫ eſſeꝫ. Porro ſi oīno nihil erā anteqͣꝫ eſſem: nihil te ꝓmerui vt eēm. Feciſti vt eēm: ⁊ tu nō feciſtivt bonꝰ eſſem? Dediſti mihi vt ſim: ⁊ potuit mihi aliꝰ dare vt bonus ſim? Si tu mihidediſti vt ſim: ⁊ alius mihi dedit vt bonusſim melior eſt ille qui mihi dedit vt bonusſim: qͣꝫ ille qui mihi dedit vt ſim. Porro qꝛte nemo melior: nemo te potētior: nemo tein miſcd̓ia largior: a qͦ accepi vt eſſem: abillo accepi vt bonus eſſem. Deus meꝰ miſericordia mea.Explicit Tract̓. de psͣ. LVIII.Incipit Tract̉. de psͣ. LIX.Itulus pſalmi huiꝰ aliqͣntū ꝓlixꝰeſt: ſed n̄ terreat: qꝛ pſalmꝰ breuistAeſt. Tanqͣꝫ gͦ aliquātulū ꝓlixioreꝫpſalmū audierimus ſic intēdamꝰ: Qm̄ innoīe chriſti nutritis ⁊ nutriēdis loqͥmur ineccl̓ia dei: nec alienis a ſapore iſtarū lr̄arūa quibꝰ mūdus alienꝰ eſt: nō qͣſi rudia vob̓iſta ſꝑ eſſe debēt. Si em̄ ea q̄ ſepiſſime audiſtis: cū iocūditate in ore cogitatiōis ruminaſtꝭ: nec obliuiōe tanqͣꝫ in vētre ſepeliſtꝭ:eadē ip̄a recordatio vr̄a ⁊ memoria multūnos poterit adiuuare: ne multū loqͣmur adenodāda qͣſi rudibꝰ ea q̄ iā vos noſſe nouimꝰ. Certe illud meminimꝰ ſepe voſ audiſſeqd̓ dicimꝰ: vix ē vt ī pſalmis īuenias voceſniſi chriſti ⁊ eccl̓ie: aut chriſti tm̄: aut eccl̓ietm̄: qd̓ vtiqꝫ ex ꝑte ⁊ nos ſumꝰ. Ac ꝑ hͦ qn̄voces vr̄as agnoſcimꝰ: ſine affectu agnoſcere nō poſſumꝰ: ⁊ tātomagꝭ delectamur:qͣꝫto in idē vos eē ſentimꝰ. Dauid rex vnꝰhō fuit: ſed nō vnū hoīem figurauit: qn̄ ſcꝫfigurauit eccl̓iam ex multis ꝯſtantē: diſtenta vſqꝫ ad fines terre. Qn̄ aūt vnū hoīemfigurauit: illū figurauit qͥ eſt mediator dei ⁊hoīm: hō chriſtꝰ Ieſus. In hoc gͦ pſalmo:vel potiꝰ in huiꝰ pſalmi titulo: dicunt̉ q̄dāvictorioſa Dauid: qd̓ fortit̉ fecerit debellādo quoſdā inimicos: ⁊ eos tributarios faciēdo: qn̄ poſt mortē Saulis ꝑſecutorꝭ ſuiregnū illiꝰ accepit manifeſtū in iſrl̓. Nam ⁊an̄qͣꝫ ꝑſecutionē pateret̉ rex erat: ſꝫ deo tm̄notus erat. Poſtea gͦ iam manifeſtato regnō: ⁊ euidēter atqꝫ eminēter accepto debellauit eos qͥ in hoc titulo cōmemorant̉: ⁊ natus eſt pſalmi titulus ita. In fine his qͥīmutabunt̉: in tituli inſcriptioneaip̄i Dauid in doctrina: cū ſucceditmeſopotamiā: ſyria: ⁊ ſyriam Sobal: ⁊ ꝯuertit Ioab: ⁊ ꝑcuſſit Edo
in valle ſalinarū duodecim milia:Legimus hec in libro regnorum: iſtos oēsqͦs noīauit debellatos eſſe a Dauid: id eſtmeſopotamiā: ſyriā: ⁊ ſyriā Sobal: a ioabEdō. Facta ſunt iſta: ⁊ quēadmodū factaſūt: ita ibi ꝯſcripta ſunt: ita legunt̉: legat qͥvult. Uerūtn̄ ſicut ſolet ꝓpheticus ſpiritꝰin pſalmoꝝ titulis recedere aliquātulū abexp̄ſſionē rerū geſtaꝝ: ⁊ aliqͥd dicere qd̓ inhiſtoria nō inueniat̉: ⁊ hinc potiꝰ admonere: nō ꝓpter rerū cogͦſcendas res geſtas eēhmōi titulos inſcriptos: ſed ꝓpter futura p̄figurāda: ſicut dictū ē ꝙ cora Abimelech.mutauit vultū ſuū: ⁊ dimiſit eū: ⁊ abijt: cūindicet ſcpͥtura regnorū hoc eū non feciſſecorā Abimelech: ſed corā Achis rege: ita⁊ in hoc titulo inuenimus aliquid qͦ cōmoueamur ad aliqͥd. Nāqꝫ in illa narrationebellorū fortiūqꝫ factoꝝ regis Dauid: vbihi oēs qͦs cōmemorauimus debellati ſunteū aliquid ſuccēdiſſe nō legimꝰ. Hic autēmaxime hoc poſitū eſt qd̓ ibi nō eſt ſcpͥtū:qꝛ ſuccendit meſopotamiā: ſyriā: ⁊ ſyriamSobal. Iā gͦ incipiamꝰ ẜm reꝝ futuraruꝫſignificationes iſta diſcutere: ⁊ opacitateꝫvmbrarū in lucē v̓bi euocare. In fineꝫ qͥdſit noſtis. Finis em̄ legis chriſtꝰ eſt. Eos qͥīmutabunt̉ noſtꝭ. Qui em̄: niſi qͥ a veteri vita in nouā trāſeunt? Abſit em̄ vt hic culpāda īmutatio intelligat̉: nō quō īmutatꝰ eſtAdā a iuſticia ad iniquitatē: a delicijs adlaborē: ſed quō mutant̉ illi quibꝰ dictū ē:Fuiſtis em̄ aliqn̄ tenebre: nunc aūt lux indn̄o. Immutant̉ aūt iſti in tituli inſcriptione. Noſtis tituli inſcriptionē? Titulus infixus ē ſuꝑ crucē dn̄i ſcriptus: Hic ē rex iudeorū. Mutant̉ in huiꝰ tituli inſcriptionēqͥ in regnuꝫ chriſti trāſeūt a regno diaboli.Bene mutant̉ in huius tituli inſcriptiōeꝫ.Mutant̉ aūt ſicut ſequit̉ in doctrinā. Cūem̄ dixiſſet pro his qui īmutabuntur in tituli inſcriptionē: addidit ip̄i Dauid in doctrinā: id ē mutant̉ nō ſibi: ſed ip̄i Dauid:⁊ mutant̉ ī doctrinā. Nō em̄ ita rex chriſtꝰqͣſi ſeculo regnaturꝰ: cū aꝑte dixerit: Regnū meū nō eſt de hoc mūdo. Ergo in eiusdoctrinā trāſeamꝰ: ſi volumus in ꝯſcriptionē tituli cōmutari: nō nob̓ ſꝫ ipſi Dauid:vt qui viuūt iā nō ſibi viuāt: ſed ei qui proipſis mortuꝰ eſt ⁊ reſurrexit. Qn̄ gͦ nos mutaret chriſtꝰ: niſi feciſſet qd̓ dixerat: Igneꝫveni mittere in mundū? Si ergo chriſtꝰ venit mitte̓ in mūdū ignē: vtiqꝫ ſalubrit̉ atqꝫvtiliter: nō quomō miſſurꝰ eſt mūdū in ig