PſalmusLVIII

Ecce quid eſt fortitudinē meā ad te cuſtodiā? De me oīno nihil p̄ſumā. Quid .n. attuli boni: ut mei miſereris: vt me iuſtificares? Quid in me īueniſti: niſi ſola peccata?Tuū nihil aliud niſi natura quā creaſti: cetera mea mala q̄ deleuiſti. Nō ego pͥor adte exurrexi: ſed tu ad me excitādū veniſti.Nā miſcd̓ia eius p̄ueniet me. Anteqͣꝫ aliquid boni ego faciā: miſcd̓ia eius p̄uenietme. Quid hic reſpōdebit infelix PelagiꝰDeꝰ meꝰ demōſtrauit mihi ininimicis meis: Quid ait? Quantā circa me exhibuerit miſcd̓iam: ī inimicꝭ meismihi demōſtrauit. Relictis cōparet ſe collectus: ⁊ repulſis electus: cōparet ſe vaſisire vas miſcd̓ie: ⁊ videat qꝛ ex vna maſſafecit deus: aliud vas in honorē: aliud in cōtumeliā. Quid ē demōſtrauit mihi ī īimicꝭmeis? Si em̄ deꝰ volens oſtēdere irā ⁊ demōſtrare potentiā ſuā: attulit in multa patiētia vaſa ire: que ꝑfecta ſūt in ꝑditioneꝫ:Et ꝓpter quid hoc? Ut notas faceret diuitias ſuas in vaſa miſcd̓ie. Si gͦ vaſa ire attulit: in quibꝰ notas faceret diuitias ſuasin vaſa miſcd̓ie: rectiſſime dictū ē: Miſericordia eius p̄ueniet me. Deus meꝰ demōſtrauit mihi ī inimicis meis: id ē quātū circa me habuit miſcd̓iam: in illis mihi demōſtrauit circa quos nō habuit. Niſi em̄ debitor ſuſpendat̉: minꝰ agit gr̄as cui debitumrelaxat̉. Deꝰ meꝰ demōſtrauit mihi ī inimicis meis. De ip̄is aūt inimicꝭ qͥd? Neᶠ occideris eos: neqn̄ obliuiſcant̉ᶠ le-gis tue. Rogat ꝓ inimicꝭ ſuis: implet p̄ceptū. Quid eſt: ne miſerearis omniū quioꝑantur iniquitateꝫ: ⁊ ne occideris eos neobliuiſcant̉ legꝭ tue? Quō nō miſereat̉ omniū qui operātur iniquitatē: ⁊ quō nō occidat eos ne obliuiſcant̉ legis tue? Sed hicde inimicis ſuis dixit. Quid gͦ. Inimici eius equitatē oꝑantur? Sed qͥ ei īimicanturequitatē oꝑant̉. Ergo ipſi iniquitatē n̄ operāt̉? Sed qꝛ ip̄e equitatē oꝑatur: Porro qͥequitatē oꝑatur: ꝓfecto iniquitate ab inimicis patit̉: reſtat vt qui iuſto imicant̉ iniquitatē oꝑentur. Un̄ gͦ paulo ſuꝑius: nonmiſerearis oīm qui operātur iniquitatē: etnūc de inimicis ſuis ne occideris eos: neqn̄ obliuiſcātur legis tue. Nō ergo miſerearis eorū: vt occidas peccata eoꝝ: ne occidas eos quorū pctā occidis. Quid ē autēoccidi? Obliuiſci legꝭ dn̄i: Ip̄a ē v̓a morsin ꝓfundū ire peccati. Pōt qͥdē et hoc deiudeis intelligi. Quid de iudeis? Ne occi

deris eos neqn̄ obliuiſcāt̉ legis tue. Iſtosinimicos meos ipſos qͥ me occiderūt: nolitu occidere: maneat gēs iudeoꝝ. Certe victa eſt a romanis: certe deleta ciuitas eoꝝ:nō admittunt̉ ad ciuitatē ſuam iudei: ⁊ tn̄iudei ſunt. Nā oēs iſte ꝓuincie a romanisſubiugate ſunt. Quiſna cognoſcit gentesin imꝑio romāo? Que qͥdē erāt qn̄ oēs romani facti ſunt: ⁊ oēs romani dicunt̉. Iudei tn̄ manēt cū ſigno: nec ſic victi ſunt vta victoribus abſorberent̉. Nō ſine cauſa:Cayn ille ē qui cū fratreꝫ occidiſſet: poſuitin eo deꝰ ſignū ne quis eū occideret. Hoceſt ſignū qd̓ habent iudei. Tenēt oīno reliquias legis ſue: circūcidūtur: ſabbata obſeruāt: paſcha īmolāt: azyma cōmedunt.Sunt gͦ iudei: nō ſunt occiſi: neceſſarij ſūtcredētibus gentibꝰ. Quare hoc? Ut demōſtret nobis in inimicis noſtris miſcd̓iaꝫ ſuam. Deꝰ meus demōſtrauit mihi ī inimicꝭmeis. In ramis ſuꝑbie p̄ciſis inſerto miſericordiā ſuā demōſtrat oleaſtro. Ecce vbiiacent qui ſuꝑbi erant: ecce vbi inſertus esqui tūc iacebas: ⁊ tu noli ſuꝑbire ne p̄cidimerearis. Deꝰ meꝰ ne occideris eos: ne qn̄obliuiſcāt̉ legꝭ tue. ¶ Diſpergeʸ eos invirtute tua: Iam factū eſt ꝑ oēs gētes:diſperſi ſūt iudei teſtes iniqͥtatis ſue ⁊ veritatis noſtre. Ipſi habēt codices: de quibꝰꝓphetatꝰ eſt chriſtꝰ: ⁊ nos tenemꝰ chriſtū.Et ſi forte qn̄ aliqͥs paganus dubitauerit:cū ei dixerimus ꝓphetias de chriſto: quaꝝeuidentiā obſtupeſcit: ⁊ admirās putauerit a nobis eē ꝯſcriptas: de codicibꝰ iudeorū ꝓbamus: qꝛ hoc tāto an̄ p̄dictū eſt. Uidete quēadmodū de inimicꝭ noſtris aliosꝯfudimus inimicos. Diſꝑge eos in v̓tutetua: tolle illis virtutē: tolle illis fortitudinēeorū. Etˣ deduc eos ꝓtector meusdn̄e. ¶Delicta oris eorūʳ ſermones labioꝝ eoꝝ: ⁊ cōp̄hendant̉ inſuperbia ſua. ¶ Et ex maledicto ⁊medacio annūciabunt̉ ꝯſumationes in ira ꝯſumatiōis ⁊ nō erunt.Obſcura ſūt ⁊ timeo ne nō īſinuēt̉ bn̄. Iāiā audiēdo fatigati eſtꝭ. Itaqꝫ ſi placet caritati vr̄e: q̄ reſtant in craſtinū differamus.Adiuuabit dn̄s: vt vob̓ debitū ꝑſoluamꝰ:Quia d̓ illo magꝭ: qͣꝫ de nob̓ ꝓmittimꝰ.Sermo ſcd̓s: d̓ ſcd̓a ꝑte eiuſdē pſalmi.Eſternus ſermo ꝓtractus debitoōrē me in hodiernū reliquit. Quiag dn̄s voluit: reddēdi tempus aduenit. Ꝙ vero ſumus nos deuoti redebi-

Alia lr̄a.Deꝰ oſtenditmihi ſuꝑ inimicos meos.

Alia lr̄a.foccidas.Sppl̓i mei

Alia lr̄a.f depone.¶ Delictū.f ſermonē.ripſorū.f de execrat in ꝯſuma

Alia l̓at illos