PſalmusLIIII

cum gemitibꝰ qͣꝫ columba: die noctuqꝫ gemit: tanqͣꝫ hic poſita vbi gemēdū ē. Quidergo dicit iſte dilector? Cōuicia hoīm ferre nō poſſum: ſtridūt: rabie feruntur: accēdūtur iracundia: in ira adumbrabant me:Prodeſſe ill̓ nō poſſum: vtinā requieſcamalicubi ab eis ſeꝑatus corꝑe nō amore: nein me ꝯturbet̉ ip̄a dilectio. Uerbis meis ⁊collocutōe ꝓdeſſe nō poſſum: orando proeis forſitan ꝓdero. Dicūt iſta homīes: ſedplerūqꝫ ita ligāt̉ vt volare nō poſſint. Forte enī nō ligant̉ viſco ſed ligant̉ officio. Siaūt ligant̉ cura ⁊ officio: ⁊ deſerere nō pn̄tdicant: Optabam diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto: Ml̓to enī magis optimū manere ī carne neceſſariū ꝓpter vos. Colūba delicatareligata affectu nō cupiditate: volare nonpoterat ꝓpter implendū officiū: nō ꝓpterparuū meritū: Tn̄ deſideriū ī corde neceſſe ē vt ſit: nec patit̉ hoc deſideriū. niſi qͥ ceperit ambulare anguſtā illā viā: vt noueritqꝛ nō deſunt eccl̓e ꝑſecutiōes etiā in hͦ tēpore: quādo trāqͥllitas videt̉ eccl̓e: ab hisqͥdem ꝑſecutionibꝰ qͣs martyres nr̄i paſſiſunt: nō aūt deſunt ꝑſecutiōes: qꝛ verū eſtillud: Oēs qͥ volūt pie viuere in chriſto: ꝑſecutionē patiant̉. Nō pateriſ ꝑſecutione:nō vis pie viuere in chriſto. Uis ꝓbare verum eſſe quod dictū eſt? Incipe viuere inchriſto. Quid eſt pie viuere in chriſto? Utꝑtineat ad viſcera tua qd̓ ait apl̓s: Quisinfirmat̉ ⁊ ego nō infirmor? Quis ſcandalizatur ⁊ ego nō vror? Aliorū infirmitateſ:aliorū ſcandala: ꝑſecutiones illi fuer̄t. Nūquid ergo deſunt hͦ tꝑe? Plures abundātillis qͥ ea curant. Et plerūqꝫ videt̉ de longinquo hō ⁊ dicit̉ bn̄ eſt illi. Et ille qͥd dic̄?Aut ſua guſtat ⁊ aliena non pōt: aut apudſe qd̓ guſtet nō hꝫ: ⁊ alteri guſtāti īmo deuoranti nō compatit̉. Incipiat gͦ pie viuere in chriſto: ⁊ ꝓbet qd̓ dicit̉: incipit deſiderare pennas: elongare fugere ⁊ manere indeſerto. Unde enim putatis fratres ſeruiſdei impleta eſſe deẜta: ſi bn̄ illis eſſet interhoīes. recederēt ab homībus? Et tn̄ quidfaciūt ⁊ ip̄i? Ecce elongant fugientes: manet in deſerto. Sed nunqͥd ſingilatim tenent eos charitas: vt cū ml̓tis maneāt? Etde ip̄is ml̓tis exiſtūt qͥ exerceāt: qꝛ in omnicongregatione multitudinis neceſſe eſt vtinueniatur mali. Deus enim qui nouit exercendos nos miſcet nobis ⁊ non perſeueraturos: aut certe ita ſimulatos: vt nec in-

choauerint in quo perſeuerare deberent.Nouit enim neceſſarium eſſe nobis vt feramus malos: ⁊ proficiat qd̓ boni ſumus.Diligamus inimicos: corripiamus: caſtigemus: ⁊ excommunicemus cū dilectiōe:a nobis etiaꝫ ſeꝑemus. Uidete enim quiddicat apoſtolus. Si quis autem nō obaudit verbo noſtro ꝑ epiſtolaꝫ hunc notate:et nolite commiſceri cum eo. Sed ne ſurriperet tibi ex hoc iracūdia ⁊ turbaret oculum tuum: non inquit vt inimicū eum exiſtimetis. ſed corripite vt fratrem: vt erubeſcat. A quo indixit ſeꝑationem: non precidit dilectionē. Uiuit ille oculus: viuit vita tua. Eſt enī amiſſa dilectio: mors tua ē.Hanc ille amittere timuit qui dixit: Metus mortꝭ cecidit ſuper me. Itaqꝫ ne amittam dilectionis vitam. quis dabit mihi pēnas ſicut columbe: ⁊ volabo ⁊ requieſcaQuo iturus es? Quo volaturus? Ubi requieturꝰ: ¶ Ecce elongaui fugiens⁊ manſi inᶠ deſerto. In quo deſertoUbicunqꝫ fueris congregabunt ſe ceteri.Deſertum tecum petent. affectabunt vitātuam: tu repellere non potes ſocietatē fratrum. Miſcentur tibi etiam mali: adhuc tibi exercitatio debetur. Ecce elongaui fugiens ⁊ manſi in deſerto. In quo deſertoSi forte in conſcientia quo nullus hominum intrat: vbi nemo tecum eſt: vbi tu etdeus es. Nam ſi in deſerto in aliquo locoes: quid facies de congregantibus ſe? Nōenim a genere humano ſeparatus eſſe poteris. qͣꝫdiu in hominibus viuis. Attendepotius conſolatorem illum dominū et regem imperatorem et creatorem noſtrum:creatum eſſe etiam inter nos: Attēde quiaduodecim ſuis miſcuit vnum quem pateretur: dicit: Ecce elongaui fugiens ⁊ manſi in deſerto. Forte iſte vt dixi fugerit ad cōſcientiam ſuam: ibi aliquātum deſertuꝫ inuenerit vbi requieſceret. Sed illa dilectioconturbat euꝫ. Solus erat in conſcientia:ſed non ſolus in caritate. Intus conſolabatur conſcientia: ſed forinſecus tribulationes non relinquebant. Itaqꝫ in ſe quietos ex alijs pendens cum conturbaret̉ adhūc quid ait? ¶ Expectabam eū quime ſaluūᶠ faceret:ᶠ a puſillo animo⁊ tempeſtatē. Mare eſt. tempeſtas eſt:nihil tibi reſtat niſi exclamare: domine ꝑeo. Porrigat manum ille qui fluctus calcat intrepidus: ſubleuet trepidationem

B 4

Alia lr̄aſolitudine

Alia lr̄a.ffecitſpuſillanimitate ſpūs