PſalmusLIIII
tuaꝫ: firmet in ſe ſecuritatē tuā: alloquat̉ teintus ⁊ dicat tibi: me attende qͥd ꝑtuleriꝫ:Fratrē malū forte pateris: aut inimicū forinſecus pateris: quos nō paſſus ſuꝫ? Fremebāt forinſecus iudei: intrinſecꝰ diſcipulus tradebat. Seuit gͦ tēpeſtaſ: ſꝫ ille ſaluoſfacit a puſillanimitate ⁊ tempeſtate. Fortenauiſ tua iō turbat̉: qꝛ ille in te dormit. Seuiebat mare: turbabat̉ nauicula in qͣ diſcipuli nauigabant: chriſtus aūt dormiebat.Tandē aliqn̄ viſuꝫ eſt ill̓: qꝛ inter illos dormiebat ventoꝝ īꝑator ⁊ creator. Acceſſer̄t⁊ excitauerūt chriſtū: imꝑauit vētis: et facta eſt trāquillitas magna. Merito gͦ forte turbet̉ cor tuū: qꝛ excidit tibi in quē credideris; Intolerabilit̓ pateriſ: qꝛ nō venittibi in mentē qͥd ꝓ te ꝑtulerit chriſtus. Si īmentē non veīt tibi chriſtus: dormit. Excita chriſtū: recole fidē. Tunc enī in te dormit chriſtus: ſi verū illū filiū dei abnegaseē: ſi oblitꝰ fuerꝭ paſſionis chriſti. Tūc ī tevigilat chriſtꝰ: ſi memineris paſſionū chriſti. Cū aūt pleno corde intuitꝰ fueris qͥd ille fuerit paſſus: nōne equo aīo ⁊ tu tolerabis: ⁊ fortaſſis gaudes qꝛ inuētus es ī aliqua ſimilitudine paſſionū regis tui. Cumgͦiſta cogitās ꝯſolari ⁊ gaudere ceꝑis: illeſurrexit: ille vētis imꝑauit: ideo facta ē trāquillitas. Expectabā eū qͥ me ſaluuꝫ faceret a puſillanimitate ⁊ tēpeſtate. ¶ Submerge dn̄e: diuide linguas eoruꝫ.Attendit tribulātes ſe. ⁊ optauit hoc: nonde ira fratres. Qui ſe male extulerūt: expedit eis vt ſubmergant̉. Qui male conſpirauerūt: expedit eis vt lingue eoꝝ diuidant̉:ad bonū cōſentiāt: ⁊ cōcordēt lingue eoꝝ.Si aūt in idip̄m aduerſum me ſuſurrabātait: Oēs inimici mei ꝑdāt in idip̄m in malo. Diuidant̉ lingue eorū: nō ſibi ꝯſētiāt.Submerge dn̄e ⁊ diuide līguas eoꝝ. Submerge. Quare? Quia ſe extuler̄t. DiuideꝫQuare? Quia in malū ꝯſpirauer̄t. Turriillārecordare ſuꝑboꝝ factaꝫ poſt diluuiū.Quid dixerūt ſuꝑbi? Ne ꝑeamꝰ diluuio:faciamꝰ altā turri. Suꝑbia ſe munitos eſſearbitrabant̉. Extruxerūt altā turri: ⁊ dn̄sdiuiſit linguas eoꝝ. Tūc ſe ceperūt nō intelligere: hinc facta ē origo linguaꝝ ml̓tarum. Antea enī vna līgua erat: ſꝫ vna lingua ꝯcordibꝰ ꝓderat: vna līgua hūilibusꝓderat. At vbi illa collectio in ꝯſpiratiōꝫſuꝑbie p̄cipitata ē: peꝑcit ill̓ deꝰ vt diuideret liguas eoꝝ: ne ſe ītelligēdo ꝑnicioſā facerēt vnitatē. Per ſuꝑbos homīes diuiſe
ſunt lingue: ꝑ hūiles apl̓os ꝯgregate ſunt.Spūs ſuꝑbie diſꝑſit linguas: ſpūſſanctusꝯgregauit linguas. Qn̄ enī ſpūſſanctꝰ venit ſuꝑ diſcipulos: oīm līguis locuti ſunt.ab omnibus intellecti ſunt: līgue diſperſein vnū ꝯgregate ſūt. Ergo ſi adhuc ſeuiūt⁊ gentiles ſunt: expedit eis diuiſas hr̄e linguas. Uolūt vnā linguā: veniāt ad eccleſiā: qꝛ ⁊ in diuerſitate linguaꝝ carnis: vnaeſt lingua in fide cordis. Submerge domine: diuide linguas eorū. Qm̄ vidi iniqͥtatem ⁊ cōtradictiōeꝫ in ciuitate.Merito iſte deẜtū q̄rebat: qm̄ vidit iniquitatē ⁊ ꝯͣdictiōꝫ in ciuitate. Eſt q̄dā ciuitasturbulēta: ip̄a erat q̄ turrī edificauerat: ip̄aꝯfuſa ē ⁊ appellata babylonia. Ip̄a ꝑ inumerabiles gētes diſꝑſa: inde ꝯgregatur eccleſia in deẜtū bone ꝯſcīe. Uidit enī ꝯtradictōꝫ ī ciuitate: Chriſtꝰ venit. Quis chriſtꝰ? Cōtradicis. Et filius dei. Hꝫ filiūdeꝰ?Cōtradiciſ. Natꝰ ē de v̓gine: paſſus: reſurrexit. Et vn̄ hͦ fieri pōt? Cōtradiciſ. Attendis ſaltē gl̓aꝫ crucis ip̄ius: iā in frōte regūcrux illa fixa ē: cui inimici inſultauerūt: effectu proba v̓tutē: domuit orbē non ferroſed ligno. Lignū crucis ꝯtumelijs dignuꝫviſum eſt inimicis: ⁊ an̄ ip̄m lignū ſtantescaput agitabāt: ⁊ dicebāt. Si filiꝰ dei ē: deſcendat de cruce. Extēdebat ille manꝰ ſuas ad ppl̓m nō credentē ⁊ ꝯͣdicentē. Si enīiuſtꝰ eſt qͥ ex fide viuit: iniquus eſt qͥ nō habet fidē. Ꝙ gͦ hic ait. iniqͥtatem: ꝑfidiā ītellige. Uidebat ergo dn̄s in ciuitate iniqͥtatem ⁊ ꝯdictionem: ⁊ extēdebat manꝰ ſuasad ppl̓m non credentē ⁊ ꝯͣdicentē. ⁊ tamen⁊ ip̄os expectabat dicēs. Pat̉ ignoſce ill̓:qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Adhuc ſane reliquieſeuiūt illiꝰ ciuitatis: adhuc ꝯͣdicūt de frontibus oīm. Mō extendit manꝰ ad reliqͥasnon credētes ⁊ ꝯͣdicentes. Qm̄ vidi iniqͥtatem ⁊ ꝯͣdictionē in ciuitate. ¶ Die acnocte circūdabit eā ſuꝑ muros eiꝰiniqͥtas ⁊ labor. Suꝑ muros eiꝰ: ſupermunimēta eiꝰ: tenens qͣſi capita eiuſ: nobiles eius. Ille nobilis ſi chriſtianus eſſꝫ. nemo remaneret paganus. Plerūqꝫ dicunthomines: nemo remaneret paganus ſi illeeſſet chriſtianus. Plerūqꝫ dicunt homines ⁊ ille ſi fieret chriſtianus: quis remaneret paganus? Quod ergo nondum fiūtchriſtiani: quaſi muri ſunt ciuitatis illiꝰ nōcredentis ⁊ contradicentis. Ꝙͣdiu iſti mumuri ſtabunt? Non ſemper ſtabunt. Cir.cuit arca muros hiericho: veniet tempus
Alia lr̄a.ſp̄cipita