Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLIIII

vnū aꝑtuꝫ alteꝝ occultū. Aꝑtuꝫ: hoīeꝫ.occultū: diabolum. ille eſt qd̓ tu ẜmnaturā humanā: ẜm fidem aūt dilectōeꝫnondū qd̓ tu: ſꝫ poterit eſſe qd̓ tu. Cum ergo ſunt duo: vnū vide: alteꝝ ītellige. vnūdilige: alterū caue. Namqꝫ inimicus illequē vides: in te vult humiliare vnde vicit̉. Uerbi gr̄a: Si diuitijs tuis vīcit̉: pauperem te vult facere. ſi honore tuo vincit̉:humilē te vult facere. ſi viribus tuis vincitur: debilē te vult facere. Ea attēdit in tevel deijcere vel auferre qͥbus vincit̉: illeoccultus inimicus illd̓ tibi vult tollere vn̄vincit̉. enī hoīem vincis hūana felicitate: diabolū aūt vincis inimici dilectiōe.Quō ambit auferre tibi detrūcare:aūt auertere felicitatē vincit̉: ſic diabolus hoīem vult vincere auferēdo vndecitur. Sed cura in corde ẜuare inimici dilectionē: diabolū vincis. Seuiat homoqͣꝫtum pōt: auferat qͥcquid pōt: ſi diligituraꝑte ſeuiens: victꝰ eſt occulte ſeuiens. Atiſte ꝯturbatus ꝯtriſtatus orabat tāqͣꝫ turbato ira oculo ſuo. Ira v̓o fr̄es ſi fuerit īueterata: iam odiū eſt. Ira turbat oculuꝫ:odiū extinguit: Ira feſtuca eſt: odium trabes eſt. Aliqn̄ odiſti corripuiſti iraſcentem: in te eſt odiū: in illo ira queꝫ corrip̄is.Merito tibi dr̄: Eijce pͥmū trabeꝫ de oculo tuo. ſic videbis eijcere feſtuca de oculo fratris tui. vt noueritis qͣꝫtū interſitinter irā odiū: quotidie hoīes iraſcunturfilijs ſuis: date oderint filios ſuos. Conturbatꝰ iſte orabat ꝯtriſtatus luctans aduerſus oīa oīm conuinciatorū: non vt aliquem eorū cōuitio referēdo vinceret: ſedne aliquē eorū odiſſet. Hinc orat: hinc petit. A voce inimici a voce peccatoriſ: qm̄declinauer̄t in me iniqͥtates: in ira adumorabāt me. Cor meūᶠ cōtriſtatū ē inme. Hoc eſt illud alibi dictū: Turbatuseſt ira oculus meꝰ. Et ſi oculus turbaturqͥd ſequit̉: Et metꝰ mortis cecidit ſuper me. Uita nr̄a dilectio. Si vitā dilectio: mors odiū eſt. ceꝑit timere neoderit quē diligebat: mortē timet: acriorem mortē interiorē mortē occidit̉ anima non corpus. Attēdebas hoīem ſeuien in te: qͥd erat facturꝰ ꝯͣ quē tibi ſecuritatētuꝰ dn̄s dederat dicēs: Nolite timere eos corpus occidūt. Ille ſeuiēdo corpus occidit: tu odio habēdo aīam occidiſti: illecorpus alienū: tu aīam tuā. Metus ergomortis cecidit ſuꝑ me. Timor et tre-

mor venerūt ſuꝑ me: cōtexeruntme tenebre. Et dixi. Qui odit fratrēſuū in tenebris eſt vſqꝫ adhuc. Si dilectiolumen eſt: odiū tenebre. Et qͥd ſibi ait in illa infirmitate poſitꝰ: in illa exercitationeꝯturbatuſ? Quis dabit mihi penasſicut colube: volabo requieſcaAut mortē optabat: aut ſolitudinē deſiderabat. Ꝙͣdiu inqͥt: id mecum agit̉: id mihi p̄cipit̉: vt inimicos diligā: conuicia iſtorum crebreſcētia adumbrātia cōmouentoculū meū: ꝑturbāt lumen meū: appetuntcor meū: interficiūt animā meā: vellem vtabirem ſi infirmus ſum: ne manēdo augeātur pctā pctīs: Aut certe ſeꝑari paululuma genere hūano: patiat̉ vulnus meumcrebras plagas: vt ſanatū exercitatiōi reddatur. Fit fr̄es: ſurgit plerūqꝫ in aīmoẜui dei deſideriū ſolitudīs: ob aliud niſi ꝓpter turbā tribulationū ſcandalorū: dicit: Quis mihi dabit pēnas? Uidet ſeſine pēnis: an potiꝰ ligatis pēnis ſi deſuntdent̉: ſi ligate ſunt ſoluant̉: qꝛ etiaꝫ ſoluitpēnas aui: aut dat aūt reddit illi pēnas ſuas. enī habebat eas tāqͣꝫ ſuas qͥbꝰ volare poterat. Ligatę pēne onus faciūt.Quis inqͥt dabit mihi pēnas ſicut colūbe: volabo reqͥeſcā? Reqͥeſcet. Ubi? Duos dixit ſēſus: aut ſicut ait apl̓s: diſſolui eſſe chriſto: ml̓to enī magꝭ optimū.Etenī ip̄e qͣꝫuis fortis: qͣꝫuis magnus: qͣꝫuis corde robuſtiſſimꝰ: qͣꝫuis in chriſto miles inuictꝰ in exercitatiōe ſua: qͣꝫtū legimꝰcōturbatꝰ eſt ait: De cetero neo mihi moleſtus ſit. Tāqͣꝫ diceret de illo pſalmo: Tedium detinuit me a peccatoribꝰ derelīquētibus legē tuā. Conat̉ ergo plerūqꝫ corrigere hoīes diſtortos: prauos: ꝑtinentesqͥdem ad curā ſuā: ſꝫ in qͥbꝰ deficiat omnishūana induſtria vigilātia: corrigere nonpōt: pati neceſſe ē. Et corrigi pōt tueſt: aut ꝯſortio generis hūani: aut plerūqꝫeccl̓aſtica cōmunionē ꝯiūctꝰ. Intꝰ ē: qͥd facies? Quo ibiſ? Quō te ſeꝑabis vt iſtapatiarꝭ? Sꝫ adeſto: loq̄re: exhortare: blādire: minare: corrip̄e. Feci oīa: qͥcqͥd viriumhabui: impēdi exp̄ſſi: nihil me video profeciſſe. Omīs oꝑa inſummata eſt: dolor remanſit: Quō ergo reqͥe ſcet cor meū a talibus: niſi vt dicā. Quis dabit mihi pennaſſicut colūbe? Et tn̄ ſic̄ coruo. Colūba amoleſtijs q̄rit auolatiōꝫ: ſꝫ amittit dilectionē. Colūba enī ſigno dilectiōis ponitur: in ea gemitus amat̉. Nihil ami-

Alia lr̄sfconturbatum

Alia lr̄aīformido