PſalmusLIIII

prehenderūt lucē p̄ſentem: mūdi noīe appellant̉: haꝝ tenebraruꝫ ſunt illi rectores.De ip̄is gͦ rectoribꝰ habemus determīatāſcripturarū ſententiā: qd̓ omnino inde reditus alicuius eorū ſperandus nō eſt. Atvero de ip̄is tenebris qͣrū illi rectores ſuntnō ſumꝰ certi: ne forte qͥ erant tenebre fiātlux. Fidelibus qͥppe iam factis dicit apl̓s:Fuiſtis aliqn̄ tenebre: nūc aūt lux in dn̄o:tenebre in vobis: lux in dn̄o. Ergo fratresomēs mali: cum mali ſunt exercēt bonos.Ecce enim breuiter audite ⁊ intelligite.Si bonus es: inimicū nō habebis niſi malum. Porro tibi ea regula bonitatis p̄fixaeſt: vt imiteris bonitatē pr̄is tui qͥ fac̄ ſoleꝫſuū oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtoſ. Neqꝫ enī tu habes inimicū⁊ deus nō hꝫ? Tu qͥdem eū habes inimicūqͥ tecū creatus eſt: ille v̓o eū queꝫ creauit.Inimicos gͦ dei malos ⁊ iniqͦs ſepe in ſcripturis legimꝰ: ⁊ parcit eis ille qͥ n̄ hꝫ qd̓ ei īputet inimicus: cui oīs inimicus ingratuseſt. Ab illo enim hꝫ: qͥcqͥd boni hꝫ. Ab ip̄oenim habet miſcd̓iam: qͥcqͥd eſt etiā vn̄ tribulatur. Ad hoc enim tribulatur ne ſuperbiat: ad hoc tribulatur vt humil̓ agnoſcatexcelſum. Tu gͦ inimico tuo quē intolerabiliter pateris qͥd p̄ſtitiſti? Si ille eū habetinimicū qͥ ei tanta p̄ſtitit: ⁊ facit ſolem ſuuꝫoriri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos: tu qͥ nec ſolē potes oriri facere nec ſuꝑ terras pluere: aliqͥd vnū ẜuare inimico nō potes: vt ſit tibi pax in terrahomī bone volūtatis? Ergo qm̄ hͨ tibi dilectiōis regula figit̉ vt imitās patrem diligas inimicū. Diligite enī inqͥt inimicoſ veſtros. In hͦ p̄cepto quō exercereris ſi nullum inimicū patereris? Uides gͦ ꝓdeſſe tibi aliqͥd: ⁊ qd̓ deus parcit mal̓ ꝓſit tibi adhabendā miſcd̓iam: qꝛ ⁊ tu forte ⁊ ſi bonuſes: ex malo factꝰ es bonꝰ: ⁊ ſi deus nō parceret mal̓: nec tu qͥ gr̄as ageres appareres.Parcat gͦ alijs qͥ peꝑcit ⁊ tibi. Nō enim cūtrāſieris intercludēda eſt via pietatis. Un̄gͦ iſte orat poſitus int̓ malos quoꝝ inimicitijs exercebat̉? Quid ait? Cōtriſtatꝰ ſū ī exercitatiōe mea: ⁊ ꝯturbatus ſuꝫ. Cū extendit dilectiōꝫ: vt diligat inimicos: affectuseſt tedio multoꝝ inimicitijs: multorum rabie circūlatratꝰ: ⁊ qͣdaꝫ hūana infirmitateſuccubuit. Uidit ſe iā inciꝑe penetrari male ꝑſuaſiōe diabolica: vt odiū induat aduerſuꝫ inimicos: reluctās odio vt ꝑficeretip̄am dilectiōeꝫ: in ip̄a pugͣ ⁊ lucta turbat̉

eſt. Eiꝰ enim vox ē ⁊ in alio pſalmo. Turbatus eſt p̄ ira oculus meus. Et qͥd ibi ſeqͥtur? Inueteraui in oībꝰ inimicis meis. Uelut in tēpeſtate ⁊ fluctibꝰ mergi ceꝑat ſicutPetrus. Ille enī calcat fluctꝰ huiꝰ ſeculi qͥdiligit inimicos. Chriſtus in mari ambulabat intrepiduſ: cuius omnino de corde auferri nō poterat inimici dilectio: qͥ pendēsin cruce dicebat: Pr̄ ignoſce ill̓ qꝛ neſciūtqͥd faciūt. Et Petrꝰ voluit ambulare: illetāqͣꝫ caput: Pertꝰ tāqͣꝫ corpꝰ: qꝛ ſuꝑ hancpetrā inqͥt edificabo eccl̓aꝫ mea. Iuſſus ēābulare: ⁊ ābulabat gr̄a iubētꝭ: nō viribꝰ ſuiſ. Sꝫ cū videret vētū validū timuit: ⁊ mergi ceꝑat: ꝯturbatꝰ ī exercitatōe ſua. A quovēto valido? A voce inimici: ⁊ a tribulatione peccatoris. Ergo quō illeclamauit in fluctibꝰ dn̄e pereo: ſalua me:tal̓ ⁊ huiꝰ vox p̄ceſſit: Exaudi deus dep̄cationem meā: ⁊ ne deſpexeris p̄cē meā: intēde mihi ⁊ exaudi me. Quare? Quid enimpateris: Quid gemis? Cōtriſtatꝰ ſuꝫ in excrcitatōe mea. Exerceri me qͥdē int̓ malospoſuiſti: ſꝫnimis exurrexerūt ſupra viresmeas. Trāqͥlla ꝑturbatū: manuꝫ extendemergēti. Cōtriſtatꝰ ſum ī exercitatiōe mea:⁊ ꝯturbatus ſum a voce inimici ⁊ a tribulatiōe peccatoris. Qm̄ declinauerūtin me iniqͥtates: ⁊ in iraʸ adumbrabant me. Audiſtꝭ fluctꝰ ⁊ vētos tāqͣꝫ humiliato inſultabāt: ⁊ ille orabat. Undiqꝫ illi ſtrepitu inſultatiōis ſeuiebāt: at ille intuſinuocabat quē nō videbāt. Cū aliqͥd talepatit̉ chriſtianus: nō debet facile velut irein eū a quo patit̉: ⁊ velle ventū vincere. ſꝫꝯuertere ſe ad oratiōꝫ ne amittat dilectōꝫ.Neqꝫ enī timendū ē: ne aliqͥd faciat hō inimicus. Quid enī facturus eſt? Ml̓ta mala dicturus: opprobria iaculaturus: in conuitijs ſeuiturus. Sed qͥd tibi? Gaudete inqͥt ⁊ exultate: qm̄ merces vr̄a magͣ ē in cel̓.Ille in terra geminat ꝯuicia: tu in celo lucra. Sed ſeuiat ampliꝰ: poſſit ⁊ aliqͥd amplius: quid te ſecurius: cui dictū eſt: Nolite timere eos qͥ corpus occidūt: aīam autēnō poſſunt occidere. Quid eſt gͦ timēdū?Qn̄ pateris inimicū: ne ꝯturbet̉ in te dilectio qꝛ diligis inimicū. Etenī inimicus ille hō: caro ⁊ ſanguis: qd̓ videt ī te appetit.Alius aūt inimicus occultꝰ rector harumtenebraꝝ: quas tu pateris in carne et ſanguine: alteꝝ occultum tuū petit: theſauroſtuos interiores dep̄dari: ⁊ vaſtare molit̉.Duos gͦ inimicos cōſtitue tibi an̄ oculos:

B 3

Alia lr̄aſmoleſti erantmihi