PſalmusLIIII
ſtū eſſe dicerēt: reſpōderūt: Dauid. Uiditeos remāſiſſe ī carne: ⁊ amiſiſſe diuinitatē:⁊ corrigit eos q̄ſtiōe ꝓpoſita. Quō gͦ ipſeDauid in ſpū dicit eū dn̄m: Dixit dn̄s domino meo ſede ad dexterā meaꝫ: qͦaduſqꝫponā inimicos tuos ſub pedibꝰ tuis? Si gͦille in ſpū dicit eū dn̄m: quō filiꝰ eiꝰ ē? Queſtionē ꝓpoſuit: nō filiū negauit. Audiſtisdn̄m: dicite quō filiꝰ ſit. Audiſtis filiū dicite quō dn̄s ſit. Hāc q̄ſtionē ſoluit fides catholica. Quo dn̄s? Quia in pͥncipio eratv̓bū ⁊ v̓bū erat apud deū ⁊ deꝰ erat verbū.Quō filius? Quia v̓bū caro factū ē ⁊ habitauit in nobis. Quia gͦ Dauid in figurachriſtꝰ ē: chriſtus aūt vt ſepe cōmemorauimus caritati vr̄e: ⁊ caput ⁊ corpꝰ ē: nec noſa chriſto alienos dicere debemꝰ cuius mēbra ſumus: nec nos qͣſi alteꝝ cōputare: qͥaerūt duo ī carne vna. Sacri hͦ magnuꝫ ēait apl̓s. Ego aūt dico in chriſto ⁊ ī eccl̓ia.Quia gͦ totus chriſtus caput ⁊ corpus eſt:cū audimꝰ: ītellectus ip̄i Dauid: intelligamus ⁊ nos in Dauid. Intelligāt membrachriſti: ⁊ in mēbris ſuis intelligat̉ chriſtus:⁊ mēbra chriſti intelligāt̉ in chriſto: qꝛ caput ⁊ mēbra vnus chriſtus. Caput in celoerat ⁊ dicebat: qͥd me ꝑſeq̄ris? Nos cū illoin celo ꝑ ſpem: ip̄e nobiſcū in t̓ra ꝑ caritatem. Ergo intellectus ip̄i Dauid. Admoneamur cū audimus ⁊ intelligat eccl̓a: ꝑtinet enī ad noſ magͣ cura intelligēdi: in quomalo nūc ſumus: ⁊ de quo malo vt liberemur optamus: reminiſcētes or̄oniſ dn̄ice:vbi in fine dicimꝰ: libera nos a malo. Int̓ml̓tas gͦ tribulatiōes huius ſecl̓i plāgit aliqͥd pſalmus iſte de intellectu. Ille cū iſtonō plorat qͥ nō hꝫ intellectū. Porro auteꝫcariſſimi memīſſe debemus ad imaginemdei nos eſſe factos: nec alibi qͣꝫ in ip̄o intellectu. Nā ī ml̓tis rebus a beſtijs ſeꝑamur.Ubi aūt hō ad imaginē dei factū ſe nouit:ibi aliqͥd ī ſe agnoſcit amplius eſſe qͣꝫ datūeſt pecoribus. Cōſideratis vo oībꝰ rebusqͣs hꝫ hō: īuenit ſe eo ꝓprie diſcretū a pecore: qd̓ ip̄e habeat intellectū. Un̄ qͣſdamꝯtēnentes in ſe: qd̓ ꝓpriū ⁊ p̄cipuuꝫ a ꝯditore acceperūt: increpat ip̄e ꝯditor dicēs:Nolite fieri ſicut equus ⁊ mulus qͥbus nōē intellectꝰ. Et alio loco dicit: Hō in honore poſitꝰ. In quo honore: niſi qꝛ factus adimaginē dei? Ergo ī honore poſitus nō intellexit ait: Comꝑatus ē iumētis iſenſatis:⁊ ſimil̓ factus ē ill̓. Agnoſcamus gͦ honorēnr̄m ⁊ intelligamus. Si intelligimus vide
mus nō eſſe iſtā regionē gaudēdi ſꝫ gemendi: nō iā exultādi ſꝫ adhuc plāgēdi. Sꝫ ⁊ ſiexultatio q̄dā habitat in cordibus noſtriſ:nōdum eſt in re: ſꝫ in ſpe. Ex ꝓmiſſiōe letamur. qꝛ ſcimus nō nos fallere ꝓmittenteꝫ.Ueꝝ qd̓ attinēt ad pn̄s tꝑs: in quo malo: īqͥbus anguſtijs ſimus audite: ⁊ ſi viā iſtaꝫtenetis: qd̓ auditis in vob̓ agͦſcite. Quiſqͥsem̄ nōdū tenet iter pietatis: mirat̉: quia talia gemūt mēbra Dauid. Nō enī videt inſe iſta: qͣꝫdiu ⁊ in ſe iſta nō videt: nonduꝫ ēibi. Nō ſentit qd̓ corpus ſentit: qꝛ p̄ter corpus ē: incorꝑet̉ ⁊ ſentiet. Dicat ergo et audiamus: audiamus ⁊ dicamus.Expoſitio pſalmi.xaudi deus dep̄cationemmeā et ne deſpexerisˡ precemea intende mihi ⁊ exaudime. Satagentis ſolliciti in tribulatiōe poſiti v̓ba ſunt hͨ. Orat ml̓ta patiēs: de malolib̓ari deſiderās: ſuꝑeſt vt audiamꝰ ī quomalo ſit: ⁊ cū dicere ceꝑit: agnoſcamus ibinos eſſe: vt cōmunicata tribulatiōe cōiungamus oratiōꝫ. ¶ Cōtriſtatꝰ ſuꝫ in exercitatione mea et ꝯturbatus ſuꝫ.Ubi ꝯtriſtatus? vbi ꝯturbatus? In exercitatione mea inqͥt. Homīes malos qͦs patitur cōmemoraturꝰ ē: eādēqꝫ paſſionē malorū hoīm excercitationē ſuā dixit. Ne putetis gratis eſſe malos in hͦ mundo: ⁊ nihilboni de ill̓ agere deū. Oīs maluſ aūt ideoviuit vt corrigat̉: aut ideo viuit vt ꝑ illumbonus exerceat̉. Utinam gͦ qͥ nos mō exercent ꝯuertant̉ ⁊ nobiſcū exerceant̉: tn̄ qͣꝫdiu ita ſunt vt exerceāt nō eos oderimus:qꝛ in eo ꝙ malus ē qͥs eoꝝ vtrū vſqꝫ ī fineꝫꝑſeueraturꝰ ſit ignoramꝰ. ⁊ plerūqꝫ cū tibivideris odiſſe inimicū fr̄eꝫ: odiſti ⁊ neſcꝭ.Diabolus ⁊ angeli eius in ſcripturis ſctīsmanifeſtati ſūt nob̓: ꝙ ad ignē eternū ſintdeſtīati: ip̄oꝝ tātū deſperāda ē correctio:ꝯtra quos habemꝰ occultā luctā. Ad quāluctā nos armat apl̓s dicēs: Nō eſt nobiscolluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ideſt nō aduerſus hoīes qͦs videtis: ſꝫ aduerſus pͥncipes ⁊ ptātes ⁊ rectores mūdi tenebraꝝ harū. Ne forte cū dixiſſꝫ: mūdi: ītelligeres demones eē rectores celi ⁊ tͣre: Mūdi dixit tenebraꝝ haꝝ: Mūdi dixit amatorūmūdi. mūdi dixit īpioꝝ ⁊ iniquoꝝ: mūdidixit de quo dicit euāgeliū: Et mūdus eūnō cognouit. Si enī mūdus nō cogͦuit lucem: qꝛ lux in tenebris lucet: ⁊ tenebre eaꝫnō comp̄henderūt: ⁊ ip̄e tenebre q̄ nō com
Alia lr̄aforationemrdep̄catione