LPſalmus
lapſus hec audit: ⁊ aliquid mali in conſcientia tenet: v̓ba huiꝰ pſalmi aduertat. Attēdat qͥdē vulneris magnitudinē: ſed nondeſꝑet medici maieſtatē. Pctm̄ cū deſperatiōe certa morſ. Nemo gͦ dicat: ſi iam aliqͥd mali feci: iā dānandꝰ ſū: deꝰ malis talibus nō ignoſcit: Cur nō addo pctā peccatiſ? Fruar ſecl̓o in voluptate: ī laſciuia: ī cupiditate nefaria. Iā ꝑdita ſpe reꝑatōis: vl̓hoc habeā qd̓ video: ſi nō poſſū hr̄e qd̓ credo. Iſte gͦ pſalmꝰ ſicut cautos facit eos qͥnō ceciderunt: ſic deſperatos eē nō vult qͥceciderūt. Quiſqͥs peccaſti ⁊ dubitas agere penitētiā ꝓ pctō tuo deſꝑando ſalutemtuā: audi Dauid gemētē. Ad te Nathanꝓpheta nō ē miſſus: ip̄e Dauid ad te miſſus eſt: Audi eū clamātē ⁊ ſil̓ clama: audigementē ⁊ cōgemiſce. Audi flētē ⁊ lachrymas iūge: audi correctū ⁊ cōdelectare. Sitibi nō potuit int̓cludi peccatū: ſpes venienō int̓cludat̉ Miſſus eſt ad iſtū virū Nathan ꝓpheta: Attēde regis hūilitatē. Nōreſpuit verba precipientis: nō dixit: audeſ.88mihi loqui regi. Rex ſublimis ꝓphetā audiuit: plebs eiꝰ hūilis chriſtū audiat. Audi ergo hec: ⁊ dic cū illo. ¶ Expoſitio psͣ.Iſerere mei deus ſcd̓m magnā miſericordiā tuaꝫ. Quimagnā miſericordiā dep̄cat̉: magnā miſeriā ꝯfitet̉. Querāt ꝑuā miẜicordiam tuā: qͥ neſciēdo peccauer̄t. Miſere̓ inqͥtmei: ſcd̓m magnā miẜicordiā tuā. Subueni graui vulneri: ſcd̓m magnā medicinā tuam. Graue ē qd̓ habeo: ſꝫ ad oīpotētē ꝯfugio. De meo tā letali vulnere deſperareꝫ:niſi tm̄ medicū reperire. Miſerere mei deus: ſcd̓m magnā miẜicordiā tuā. Et ſcd̓ꝫmultitudine miſerationū tuaꝝ dele iniqͥtatem meā. Qd̓ ait: dele iniqͥ tatē meā: hoc ē miſere̓ mei deꝰ: ⁊ qd̓ ait: ſcd̓mmultitudinē miſerationū tuaꝝ: hͦ eſt ſcd̓mmagnā miẜicordiā tuā. Quia magna eſtmiſericordia: multe ſūt miſericordie: Et demagna miſericordia tua: multe ſūt miſeratiōes tue. Attēdis ꝯtēptores vt corrigas:attēdis neſciētes vt doceas: attēdis ꝯfitētes vt ignoſcaſ. Fec̄ hͦ neſciēs: ⁊ qͥd ait? Fecerat aliqͣ: ⁊ ml̓ta mala fecerat. Miſericordiā inqͥt ꝯſecutꝰ ſum: qꝛ igͦrās feci in incredulitate. Iſte dauid nō poſſet dicere: ignorās feci. Nō enī igͦrabat qͣntū mali eſſet cōtrectatio ꝯiugis aliene: aut qͣntū mali eēt īterfectio mariti neſciētiſ: ⁊ nec ſaltē iraſcentis. Cōſequunt̉ ergo miſericordiā dn̄i qui
ignorātes fecerūt: ⁊ qui ſcientes ꝯſequuntur: nō quālibet miſericordiā: ſꝫ magnā mi Alia lr̄a.ſericordiā. ¶ Magis magiſqꝫ laua Ampliꝰ.me abᶠ iniuſticia mea: Quid eſt magꝭmagiſqꝫ laua? Multū inqͥnatum. Magismagiſqꝫ laua pctā ſciētis: qꝛ abluiſti pctāignorātis: nec ſic deſperādū de miſericordia tua. Et aᶠ delicto meo mūda me.Quo merito? Medicus ē: offer mercedē.Deꝰ ē: offer ſacrificiū. Quid dabis vt mūderiſ? Uide enī quē īuoces. Iuſtū īuocaſ:odit pctā. Si iuſtꝰ ē vīdicat ī pctīs: ſi iuſtꝰē vtiqꝫ n̄ poterꝭ auferre a dn̄o deo iuſticiāeiꝰ. Implora miẜicordiā: ſꝫ attēde iuſticiā.Miẜicordia ē vt igͦſcat peccāti: iuſticia ēvt puniat pctm̄. Quid g? Querꝭ miẜicordiā: pctm̄ īpunitū remāebit. Rn̄deat Dauid: rn̄deāt lapſi: rn̄deāt cū Dauid vt miẜꝫcordiā mereāt̉ ſic̄ Dauid: ⁊ dicāt: nō dn̄e:nō erit īpunitū pctm̄ meū. Noui iuſticiaꝫ:cuiꝰ q̄ro miẜicordiā. Nō īpunitū erit: ſꝫ iōnolo vt tu me punias: qꝛ ego pctm̄ meumpunio Iō peto vt igͦſcas: qꝛ ego agnoſco.¶ Qm̄ īiqͥtate meā ego agnoſco:⁊delictuᶠ corā me e ſꝑ. Non poſui pdorſū meū qd̓ feci: nō ītueor alios oblitusmei: nō affecto ſtipulā eijcere de oculo fratris mei: cū ſit trabes ī ocl̓o meo: peccatuꝫmeū ante me eſt: nō poſt me. Fuit enī poſtme qn̄ ad me miſſus eſt ꝓpheta: ⁊ de ouepauꝑis ſil̓itudinē mihi ꝓpoſuit. Ait enimNathan ꝓpheta ad Dauid. Erat diues qͥdā hn̄s plurimas oues: pauꝑ aūt vicinuseius habebat vnā ouiculā quā ī ſinu ſuo ⁊de ſuo cibo nutriebat. Ueīt hoſpes diuiti:nihil de grege ſuo abſtulit: ouiculaꝫ vicinipauꝑis ꝯcupiuit: ip̄aꝫ ſuo hoſpiti occidit.Quid dign eſt; At ille ꝓfert iratꝰ ſententiā. Plane tūc rex neſciēs vbi captus eēt:morte dignū diuitē dixit: ⁊ ouē reddēdamin quadrupluꝫ ſeueriſſime atqꝫ iuſtiſſime.Sꝫ pctm̄ eiꝰ nōdū erat corā eo: poſt dorſūerat qd̓ fecerat. Suā iniqͥtatē nodū agnoſcebat: ⁊ id̓o aliene nō ignoſcebat. Sed ꝓpheta ad hͦ miſſus: abſtulit a dorſo pctm̄:⁊ an̄ ocl̓os poſuit: vt videret illā ſnīaꝫ tamſeuerā ī ſe eſſe ꝓlatā. Ad ſecādū ⁊ ſanādūvulnꝰ cordis eiꝰ: ferramētū fecit de linguaeius. Hoc fecit dn̄s iudeis qn̄ ad euꝫ adulteratā muliere adduxerunt: ꝓponenteslaqueū tēptationis: ⁊ in id qd̓ ꝓpoſuerantincidētes. In adulterio īqͥunt hͦ mulier deprehenſa eſt. Moyſes huiuſmōi lapidareiuſſit: tu de illa quid cenſes? Tāqͣꝫ bicipiti
x 5
f iniquitate.
Alia lr̄a.f pctō.
Alia lr̄a.f pctm̄ meū.ꝯtra.