Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusL

Moleſtū eſt quidē nimiū ꝑiculoſū: īmoꝑnitioſū certo exitiabile: qd̓ ſciētes peccāt. Aliter em̄ ad has vanitates currit quivocē chriſti ꝯtēnit: aliter ille nouit qͥd fugiat. Sꝫ nec de talibꝰ deſꝑari debere: iſtepſalmꝰ oſtēdit. Inſcribit̉ enī titulꝰ eiuſ. Pſalmꝰ ip̄i Dauid: venit ad Nathan ꝓpheta: qꝛ intrauit adBerſabee.Erſabee erat mulier vxor aliena: dolore qͥdē dicimꝰ tremore: ſꝫtn̄ deꝰ noluit taceri: qd̓ voluit ſcribi. Dicā ergo qd̓ volo: ſꝫ qd̓ cogor. Dicam exhortās ad imitationē: ſꝫ inſtruēsad timorē. Huiꝰ mulierꝭ vxoris aliene pulchritudine captꝰ rex ꝓpheta Dauid: excuiꝰ ſemine ſcd̓m carne dn̄s venturꝰ erat:adulterauit. Hoc in iſto pſalmo legitur: ſed in titulo eius apparet. In libro au regnoꝝ pleniꝰ legit̉. Utraqꝫ ſcpͥtura canonica ē: vtriqꝫ ſine vlla dubitatiōe a chriſtianis fides adhibēda ē: cōmiſſuꝫ atqꝫſcpͥtū eſt. Huiꝰ etiā maritū in bello occidēdum curauit: homicidio auxit adulteriuꝫ.Et pꝰ hoc factū miſſus eſt ad Nathanꝓpheta: miſſus a dn̄o argueret deto cōmiſſo. Quid caueāt hoīes diximus:Quid v̓o ſi lapſi fuerīt imitent̉ audiamuſ.Ml̓ti enī cadere volūt Dauid: nolūtſurgere Dauid. ergo cadēdi exemplū ꝓpoſitū eſt: ſed ſi cecideris reſurgēdi.Attende ne cadas: ſit delectatio mino lapſus maioꝝ: ſed ſit caſus maioꝝ tremor minoꝝ. Ad ꝓpoſitū eſt: ad hoc ſcriptū ē: ad hoc ī eccl̓ia ſepe lectū atqꝫ cantatum. Audiāt ceciderūt ne cadāt: audiant ceciderūt vt ſurgāt. Tāti viri peccatū tacet̉: p̄dicat̉ ī eccl̓ia. Audiūt male viuentes: et q̄runt ſibi patrocinia peccandi. Attendūt vn̄ defendāt: qd̓ cōmittere parauerūt: vn̄ caueāt qd̓ cōmiſerūt: dicūt ſibi: Si Dauid: cur ego?Inde aīa īiqͥor: ꝓpterea fecerit: quiaDauid fecit: peiꝰ qͣꝫ Dauid facit. Dicāhoc ip̄m ſi potero planiꝰ. Dauid nullū ſibiita ad exemplū ꝓpoſuerat: vt tu. Ceciderat lapſu cupiditatis: patrocinio ſanctitatis. Tu tibi tāqͣꝫ ſctm̄ ꝓponis vt pecceſ: imitaris eiꝰ ſanctitatē: ſed imitarꝭ ruinā.Hoc amas ī Dauid qd̓ in ſe odit Dauid.Preparas te ad peccādū: diſponis peccare. Librū dei vt pecces inſpicis: ſcripturaſdei ad hoc audiſ: vt facias quod diſplicetdeo. Hoc non fecit Dauid. Correctus eſt

per prophetam: non lapſus eſt in prophetam. Alij v̓o audientes ſalubriter: in caſuforteſ: mētiunt̉ infirmitatē ſuā: qd̓ dānatdeus deuitare cupiētes: ab aſpectu ſecuroabſtinēt oculoſ: eoſdē figūt in pulchritudine carnis aliene: nec ſeip̄os faciunt deꝑuerſa ſimplicitate ſecuros. dicāt bono aīo attēdi: benigne attendi: de caritatediu aſpexi. Proponūt enī ſibi caſum Dauid: ad hoc illū magnuꝫ vidēt cecidiſſe:vt ꝑui nolint videre vn̄ poſſint cade̓. Reprimūt enī ocl̓os a petulātia: non ſe facileadiūgūt: miſcēt ſe ml̓ieribꝰ alienis: leuāt ocl̓os faciles ad aliena menia: ad aliena ſolaria. Delōge enī vidit Dauid illamin qua captꝰ eſt: mulier longe: libido ꝓpe.Alibi erat qd̓ videret: ī illo vn̄ caderet. Attēdēda hec īfirmitas carnis: recordādaſūt v̓ba Apl̓i. regnet pctm̄ in veſtromortali corꝑe. dixit: ſit: ſꝫ regnet.Ineſt pctm̄ delectaris: regnat ſi cōſenſeris. Carnalis delectatio p̄ſertim vſqꝫ adillicita aliena ꝓgrediēs: frenāda eſt nonrelaxāda: imꝑio dn̄anda: ī imꝑio collocanda. Attende ſecurꝰ: ſi habes vn̄ mouearis. Sꝫ rn̄deſ: fortit̉ teneo. Nūquid tufortior qͣꝫ Dauid? Admonet etiā tali exemplo: ſe quēqͣꝫ debere extollere in ꝓſperꝭrebꝰ. Multī enī res aduerſas timēt: resſperas timēt. Periculoſior eſt res ꝓſpera aīo: qͣꝫ aduerſa corꝑi. Priꝰ corrūpitſpera: vt inueniat qd̓ frāgat aduerſa. Frēsmei: aduerſus felicitatē acrius vigilandūeſt: ꝓpterea videte quēadmodū eloquiuꝫdei in nr̄a felicitate tollat nobis ſecuritatē.Seruite inqͥt dn̄o ī timore: exultate eitremore Exultatio vt grās agamꝰ: tremorne cadamus. Hoc pctm̄ fecit Dauid ꝑſecutorē Saulē pateret̉. Qn̄ Dauidſanctꝰ Saulē inimicū patiebat̉: qn̄ illiꝰ ꝑſecutiōibꝰ agitabat̉: qn̄ diuerſa fugiebatne in manº eiꝰ incideret: ꝯcupiuit alie: adulterata vxore occidit viꝝ. Eratin infirmitate tribulatiōis ſue: tāto in deuꝫintētior: quāto miſerior videbat̉. Utile qͥd eſt tribulatio: vtile medici ferramētūqͣꝫ ꝯͣ diaboli tēptamētū. Factꝰ ſecurꝰ deuictis hoſtibꝰ: p̄ſſura caruit: tumor excreuit.Ualet ergo hoc exēpluꝫ ad id vt timeamᶠfelicitatē. Tribulationē inquit doloreminueni nomē dn̄i inuocaui. Sed factū ē:dixerim hec eis cōmiſerūt vt vigilentcuſtodire ītegritatē ſuā: attendūt magnū cecidiſſe: ꝑui timeāt. Si v̓o aliqͥs iam